Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1831–1840 wót 2046.
| 1831 | źinßa". My pſchoßomy dalej we 4. pſchoßb́e, až luby Bog dej nam źinßa ten ſchedny klěbaſchk daſch, niz teke witſche. Witſche, pſchedwitſche atd. dejmy ſaß pſchoßyſch, pſchoßyſch mimo hobſcheſtaſcha. Žinßa mamy doſcź pſchoßyſch, aby ſtrowe woſtali, aby ſaßłužbu ḿeli, aby duſchu. 8. Ten Kněs hobſwarnuj twójo wen- a nutſchhyſche wót ńenta až do niḿernoſcźi!" Naſch ſchedny klěb daj nam źinßa. "źinßa". My pſchoßomy dalej we 4. pſchoßb́e, až luby Bog dej nam źinßa ten ſchedny klěbaſchk daſch, niz teke witſche. Witſche, pſchedwitſche atd. dejmy ſaß pſchoßyſch, pſchoßyſch mimo hobſcheſtaſcha. Žinßa mamy doſcź pſchoßyſch, aby ſtrowe woſtali, aby ſaßłužbu ḿeli, aby Bog ten ſaßłužony klěb ſdźaržał a žognował a teke nězo ſa witſche huſchej woſtało. Tak mamy tak dodoſcźa ſ tym źinßym zyniſch. Jeſus |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-11 |
||
| 1832 | Žinßa mamy doſcź pſchoßyſch, aby ſtrowe woſtali, aby ſaßłužbu ḿeli, aby Bog ten ſaßłužony klěb ſdźaržał a žognował a teke nězo ſa witſche huſchej woſtało. Tak mamy tak dodoſcźa ſ tym źinßym zyniſch. Jeſus togodla groni: "Neſtarajſcho ße wo ten witſchejſchy źeń; pſcheto Bog dej nam źinßa ten ſchedny klěbaſchk daſch, niz teke witſche. Witſche, pſchedwitſche atd. dejmy ſaß pſchoßyſch, pſchoßyſch mimo hobſcheſtaſcha. Žinßa mamy doſcź pſchoßyſch, aby ſtrowe woſtali, aby ſaßłužbu ḿeli, aby Bog ten ſaßłužony klěb ſdźaržał a žognował a teke nězo ſa witſche huſchej woſtało. Tak mamy tak dodoſcźa ſ tym źinßym zyniſch. Jeſus togodla groni: "Neſtarajſcho ße wo ten witſchejſchy źeń; pſcheto ten witſchejſchy źeń buźo ße ſa to ßwojo ſtaraſch; wono jo doſcź, až kuždy źeń ßwoju ßamſku ſtaroſcź ma." Ga pſched |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-11 |
||
| 1833 | źeli. Wóna to jomu pŕedk źaržy, ale Fryzo ße tomu ſchomu hobińo, wón zo jano tomu hokognuſchu ße žywiſch a Hanka dej witſche pſchi kokotu jogo kralowka byſch. K wjazorku pſchigótujo ße Hanka na pſchěſu. Wóna hoblazo ße ßerbſka a ma hutſchobne wjaßele na tej rědnej Fryza ẃelgin lubo, ale až wón ßwóju maſcheŕnu rěz ſajſchpiwa a wót ßwójeje domowńe a jeje nałogow niz ẃeźeſch ńozo, ju wót ńogo źeli. Wóna to jomu pŕedk źaržy, ale Fryzo ße tomu ſchomu hobińo, wón zo jano tomu hokognuſchu ße žywiſch a Hanka dej witſche pſchi kokotu jogo kralowka byſch. K wjazorku pſchigótujo ße Hanka na pſchěſu. Wóna hoblazo ße ßerbſka a ma hutſchobne wjaßele na tej rědnej, pſchiſtojnej draſcźe. Wóna ńebźo ße žědńe wót ńeje źeliſch, žedńe wót ßwójeje ßerbſkeje domowńe a rězy, daniž wót tych kſchaßnych ßerbſkich |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-17-pschiloga |
||
| 1834 | až ſchi do žńow naroſtu! Kukuk – ßłyńzko! kaſa gluka, Tak do połnych pupkow kuka, Źinß dŕe Błota zarńe ße, witſche budu ſelene! Kukuk – ſ wólſche, kukuk – ſ duba, witaj łuka, rěka luba! Kukuk – zaß jo něto tam póßednu na ſelenu wótnožku? Kukuk – buŕ, zo ty tam wóraſch, kulki akle ſ jamy póraſch? Kukuk – ßajźaj ſaßobu, až ſchi do žńow naroſtu! Kukuk – ßłyńzko! kaſa gluka, Tak do połnych pupkow kuka, Źinß dŕe Błota zarńe ße, witſche budu ſelene! Kukuk – ſ wólſche, kukuk – ſ duba, witaj łuka, rěka luba! Kukuk – zaß jo něto tam, ga tek dlej wěz ńezakam! Kukuk – kukuk – kukuk! Pſchepytańe hutſchobneje žyły Žortne tſchojeńko, hulizył Mikławſch Bjedrich. (Kóńz |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-18-pschiloga |
||
| 1835 | zeſcźipołne ſakopowańe. R. Pód roßu a kóßu Tſchawa jo doroſcźona. Nět jo zaß, ßeno źěłaſch, nět dajo ten nejlěpſchy hužytk. Witſche źo na ßezeńe. Tſchoch ßezkow jo ßeb́e goſpodaŕ k tomu ſkaſał. Pſchaẃe mozne, raḿenite muže. S tymi zo witſche dopołudńa ßwoju to buźo ßchajźaſch, zož ßy huzył, bźo ße ſajźaſch, buźo roſcź a kwiſchcź we ßwěŕe. Gromadna wjazeŕa pla Buckwaŕa hobſamknu to zeſcźipołne ſakopowańe. R. Pód roßu a kóßu Tſchawa jo doroſcźona. Nět jo zaß, ßeno źěłaſch, nět dajo ten nejlěpſchy hužytk. Witſche źo na ßezeńe. Tſchoch ßezkow jo ßeb́e goſpodaŕ k tomu ſkaſał. Pſchaẃe mozne, raḿenite muže. S tymi zo witſche dopołudńa ßwoju prědnu luku poßez. Wón ßam ßwóje kóße prědku hyſchcźi ras pſcheglědujo. Dwě tſchawowej k wjazoru ßeb́e kradu huklapjo. Teke nowe pružynki nutſch |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-24 |
||
| 1836 | hužytk. Witſche źo na ßezeńe. Tſchoch ßezkow jo ßeb́e goſpodaŕ k tomu ſkaſał. Pſchaẃe mozne, raḿenite muže. S tymi zo witſche dopołudńa ßwoju prědnu luku poßez. Wón ßam ßwóje kóße prědku hyſchcźi ras pſcheglědujo. Dwě tſchawowej k wjazoru ßeb́e kradu huklapjo. Teke nowe hobſamknu to zeſcźipołne ſakopowańe. R. Pód roßu a kóßu Tſchawa jo doroſcźona. Nět jo zaß, ßeno źěłaſch, nět dajo ten nejlěpſchy hužytk. Witſche źo na ßezeńe. Tſchoch ßezkow jo ßeb́e goſpodaŕ k tomu ſkaſał. Pſchaẃe mozne, raḿenite muže. S tymi zo witſche dopołudńa ßwoju prědnu luku poßez. Wón ßam ßwóje kóße prědku hyſchcźi ras pſcheglědujo. Dwě tſchawowej k wjazoru ßeb́e kradu huklapjo. Teke nowe pružynki nutſch ſawěrſchejo. Dwě źowze dejtej ſa tymi ßezkami tu tſchawu roskidowaſch. Sajtſcha ſeger ſtyrich jo goſpodaŕ Krawz juž na łuze. Pod |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-24 |
||
| 1837 | . tomaßoweje muki a ztr. kalku huchytał. Jo, ßußeźi, chtož ßwóje grunty deŕe wótwardujo, tomu pſchińaßu bogatu dań. A witſche pojźomy na golize, na tu drugu łuku, tam jo ta tſchawa hyſchcźi lěpſcha. Maja, nalej hyſchcźi jaden žytowy! a witſche deŕe wótwardował a gnojił, a to jo ße deŕe ſapłaſchiło. Na kužde kóßńo (morgen) ßom ztr. kanita, 2 ztr. tomaßoweje muki a ztr. kalku huchytał. Jo, ßußeźi, chtož ßwóje grunty deŕe wótwardujo, tomu pſchińaßu bogatu dań. A witſche pojźomy na golize, na tu drugu łuku, tam jo ta tſchawa hyſchcźi lěpſcha. Maja, nalej hyſchcźi jaden žytowy! a witſche ſajtſcha ſeger ſtyrich ße wiźimy na tej drugej łuze." "Božejḿe, Krawz, na naß možoſch ße ſpuſchcźiſch!" R. Rejka |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-24 |
||
| 1838 | witſche pojźomy na golize, na tu drugu łuku, tam jo ta tſchawa hyſchcźi lěpſcha. Maja, nalej hyſchcźi jaden žytowy! a witſche ſajtſcha ſeger ſtyrich ße wiźimy na tej drugej łuze." "Božejḿe, Krawz, na naß možoſch ße ſpuſchcźiſch!" R. Rejka . tomaßoweje muki a ztr. kalku huchytał. Jo, ßußeźi, chtož ßwóje grunty deŕe wótwardujo, tomu pſchińaßu bogatu dań. A witſche pojźomy na golize, na tu drugu łuku, tam jo ta tſchawa hyſchcźi lěpſcha. Maja, nalej hyſchcźi jaden žytowy! a witſche ſajtſcha ſeger ſtyrich ße wiźimy na tej drugej łuze." "Božejḿe, Krawz, na naß možoſch ße ſpuſchcźiſch!" R. Rejka ſa źowcźa Chwatajſcho, glědajſcho, hajdideraj! koſchulku moju ßeb́ chwalim; doma mam źěłabnu, ńeźelu bantowu, hajdideraj! ßerbojſku, ropkatu |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-24 |
||
| 1839 | , och jej, kaka ßromota! Gaby jan ße niźi do ſemje ſadrapaſch mogał! Abo zomy do Ameriki jěź, ſkóro, ned witſche!" Drugi źeń ſtojaſcho we Wóźańſkem zaßniku rědna nowinka: "Dobry žort jo ßeb́e ẃelgen ſnaty a zeſcźony ṕerẃejſchny pſchekupz kněs Handŕejka we ſchi to ſarownał! – Ale to ga ńejo móžno; ńegotuj mě pódermo naźeju!" A ſaßej chopjaſcho wón žałoſcźiſch: Och jej, och jej, kaka ßromota! Gaby jan ße niźi do ſemje ſadrapaſch mogał! Abo zomy do Ameriki jěź, ſkóro, ned witſche!" Drugi źeń ſtojaſcho we Wóźańſkem zaßniku rědna nowinka: "Dobry žort jo ßeb́e ẃelgen ſnaty a zeſcźony ṕerẃejſchny pſchekupz kněs Handŕejka we naſchej kuparni hugotował. Wón běſcho ße ſ Engelaŕom ſmakał a ße ſ nim do grona dał. Wónej hugotowaſchtej to pſchiduze: Kuždy ſ |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-28-pschiloga |
||
| 1840 | R. Gußyny mark w Kibuſchu pſched 100 lětami Kibuſch, mała wjaßka, ſchołta ſ kſchudom klaßka, woła ſa kulaŕom, ſtarym Neſchapaŕom: Witſche, witſche, witſche tu jo gußyny mark, gußyny mark we Kibuſchu! Kibuſch, mała wjaßka, kulaŕ po jßy ŕaßka, klapaz ßwój ſtŕažnik natwarił a poẃeda ſe ßwójeju Źaßnikoweju ßwójźbu wót hußokeg ſagroniteg měſta. Luby Bog daj, aby ẃele žognowańa wót ńogo měła! R. Gußyny mark w Kibuſchu pſched 100 lětami Kibuſch, mała wjaßka, ſchołta ſ kſchudom klaßka, woła ſa kulaŕom, ſtarym Neſchapaŕom: Witſche, witſche, witſche tu jo gußyny mark, gußyny mark we Kibuſchu! Kibuſch, mała wjaßka, kulaŕ po jßy ŕaßka, klapaz ſmawa w ruzy, woła zeło duzy: Witſche, witſche, witſche, buh! Jomu jo ſyma. jo gußyny mark, gußyny |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-31 |