Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1821–1830 wót 2046.
| 1821 | to była?“ pſchaſcham ße. „Och, młogi ras to zyni take źowcźo, ‚ož ße to złoẃek ńeby myßlił. Witſche ße to hupokažo. — No, dobru noz, buźcźo how ſ Bogom!“ — Wón hujźe. Toſch akli poglědnuch na žeńſke pſchijechal. Jo, ſ pijanego móžo ßeb́e kuždy błaſana hugotowaſch! Ssotſchi Hulizowańe wót Bóženy Němzoweje. 9) „Kótara ńeſbožniza dŕe jo to była?“ pſchaſcham ße. „Och, młogi ras to zyni take źowcźo, ‚ož ße to złoẃek ńeby myßlił. Witſche ße to hupokažo. — No, dobru noz, buźcźo how ſ Bogom!“ — Wón hujźe. Toſch akli poglědnuch na žeńſke. Marjana ńeběſcho we jſchṕe. Jano Johanna a Jadwiga. Prěńa ſtſchěßowaſcho ße tak ako libota, druga ßejźaſcho tak ako ſ kaḿeńa hurubana |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-40 |
||
| 1822 | ako jim wſchyknym a mějaſcho ju rada tak ako ṕerẃej. Pſched ßw. Janom wjazor ſmakaſchtej ße źowcźi. Elſka pſchaſchaſcho Bary: „Buźoſch witſche wěńaſchk chytaſch?“ Ssama ńeby chytała, zoſcho-liz pak, ga pſchiſchcźo pſched ßłyńzom k nam, pójźomej gromaźe.“ „Pſchidu! Rowno na ſadoru ßußedkam, ako hopytowachu Baru we Elſzynyma wózyma zarniſch, grońeze, až jo źiwa a roſpuſchcźona, wěŕaſcho Elſka Baŕe wězej ako jim wſchyknym a mějaſcho ju rada tak ako ṕerẃej. Pſched ßw. Janom wjazor ſmakaſchtej ße źowcźi. Elſka pſchaſchaſcho Bary: „Buźoſch witſche wěńaſchk chytaſch?“ Ssama ńeby chytała, zoſcho-liz pak, ga pſchiſchcźo pſched ßłyńzom k nam, pójźomej gromaźe.“ „Pſchidu!“ Sajtſcha rano pſched ßchadanim ßłyńza ſtojaſcho Elſka južo we paſtyriz gumnu, Bara pódla ńeje, wěſaſchtej na ẃerbowe hobryzki běłe, módre a |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-48 |
||
| 1823 | ſcźokaſcho kněs faraŕ. "Bara jo ſwažne źowcźo a jo ńerodnoſcź hugbała, to jo wſchykno, a ſa to mußy byſch pomarſkana. Witſche ſajtſcha dej ku mńo pſchiſch." "Kſchuſche pomarſkana, zeſcźony kněs faraŕ!" měńaſcho kněs ſaſtojnik, chwějuzy ße ſłoſcźi a teke we wóźe abo we hogńu, we wětſchu abo na ſemji!" grońaſcho jaden ßußed. "Newěŕſcho takemu bajańu, luźe!" ſcźokaſcho kněs faraŕ. "Bara jo ſwažne źowcźo a jo ńerodnoſcź hugbała, to jo wſchykno, a ſa to mußy byſch pomarſkana. Witſche ſajtſcha dej ku mńo pſchiſch." "Kſchuſche pomarſkana, zeſcźony kněs faraŕ!" měńaſcho kněs ſaſtojnik, chwějuzy ße ſłoſcźi a teke hyſchcźi tſchacha dla, ak jomu hyſchcźi we złonkach wißaſcho, "kſchuſche, to ßeb́e ſaßłužyjo marſkańe, zełu gmejnu ſa błaſnow měſch. |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-01-pschiloga |
||
| 1824 | kótaryž jo wón južo we roẃe wiźeł. – Na Wětoſchojſkem ßwěźeńu ßmy tomu narodoju pſchijuſkali! A nam ńeſdaſcho ße tak aby kſchěł južo witſche ſamrěſch. Bójmy ße, až wſchyknym, ak ńamogu jogo ßḿerſchi dozakaſch, ße ṕerẃej k rowoju ſaſwoni. We ſpuſchcźonem dolnoßerbſkem ludu, ßerbſka Dolna Łužyza "ẃeliki kjarchob". – We lěſche 1898 jo Teſchnaŕ ſamrěł. – Ale hyſchcźi źinßa jo ten narod žywy, kótaryž jo wón južo we roẃe wiźeł. – Na Wětoſchojſkem ßwěźeńu ßmy tomu narodoju pſchijuſkali! A nam ńeſdaſcho ße tak aby kſchěł južo witſche ſamrěſch. Bójmy ße, až wſchyknym, ak ńamogu jogo ßḿerſchi dozakaſch, ße ṕerẃej k rowoju ſaſwoni. We ſpuſchcźonem dolnoßerbſkem ludu, ak lěbda we ſchulach ßłyſchy ßerbſke ßłowko, pokaſujo ße hyſchcźi źiwne duchowne žyẃeńe! To hobſnańujo nam gra "S chudych žyẃeńa". |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-03-pschiloga |
||
| 1825 | , dajſcho tatoju groniſch, až ńedej měſch ſewſchym žednogo tſchacha, a Liſchaka dej nozy pſchiwěſaſch, aby ſa mnu ńegnał. – A witſche wam ten zeły žort hupoẃedam, a kak ßom ſaſtojnika pſchetſchaſchyła, wy buźoſcho ße naßmjaſch. Móžno, až doſtańoſcho ſkóro powěſcź wót kněſa , wěz ak ras, a mam jen kuždu noz a kuždy źeń pſched noßom. – Spijſcho jan wy!" – Pſchoßym waß, dajſcho tatoju groniſch, až ńedej měſch ſewſchym žednogo tſchacha, a Liſchaka dej nozy pſchiwěſaſch, aby ſa mnu ńegnał. – A witſche wam ten zeły žort hupoẃedam, a kak ßom ſaſtojnika pſchetſchaſchyła, wy buźoſcho ße naßmjaſch. Móžno, až doſtańoſcho ſkóro powěſcź wót kněſa Hyndraſchka. Gaž pak wy, Elſka, wót tud huſchěgńoſcho, pótom mě tudy ńewoſtajiſcho?" pſchaſchaſcho ße Bara tužńe. Elſka pak |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-03 |
||
| 1826 | běſcho ße dał dla hogńa ſawěſcźiſch. Ako ſcho gotowe běſcho, dopſchaſchowaſcho ße pla tog agenta tak ſnaßdala: "A gaž ße ńent witſche wótpaliju, ẃele pón krydnu?" – "Na nejměnſche tſchi lěta." Gódańcko Grajo a łajo, ße ſubi a tſchubi, ." – "Niz a pſchezej dobyli? Pſchoßym, kak ſcźo to ſachopili?" – Ja graju na klarnetu." Metſcho běſcho ße dał dla hogńa ſawěſcźiſch. Ako ſcho gotowe běſcho, dopſchaſchowaſcho ße pla tog agenta tak ſnaßdala: "A gaž ße ńent witſche wótpaliju, ẃele pón krydnu?" – "Na nejměnſche tſchi lěta." Gódańcko Grajo a łajo, ße ſubi a tſchubi, kuka a ſtuka, płazo, ſwóni a wita ſchi, ale nicht jo ńewiźi. R. Hugodańe godańzka ſ Nr. 3 jo: " |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-04 |
||
| 1827 | běſcho ta wěz hobſamkńona. Mejſtaŕ deri hyſchcźi žene kóliki do ſemje a hugroni ße hyſchcźi ſ buŕom dla togo a drugego. "Pſches witſche póſcźelu nazereńe. Dej to pſchawy zaß na hamt, aby komuźeńe a zakańe ńebyło!" A mejſtaŕ źěſcho domoj. Kužde źěſcho na Teje ńejo ſchkóda!" groni buŕowka. "Bom jo nagnity, ńama ẃele jabłukow a ẃelgen dobre tek ńejßu." S tym běſcho ta wěz hobſamkńona. Mejſtaŕ deri hyſchcźi žene kóliki do ſemje a hugroni ße hyſchcźi ſ buŕom dla togo a drugego. "Pſches witſche póſcźelu nazereńe. Dej to pſchawy zaß na hamt, aby komuźeńe a zakańe ńebyło!" A mejſtaŕ źěſcho domoj. Kužde źěſcho na ßwójo źěło, źiſchi gnachu do jßy poẃedat, ſtarka wóſta ßama. Toſch pſchi płoſche lažaſcho někaki pěnk. Na ten ße ßednu a |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-09-pschiloga |
||
| 1828 | " źiwowachu ße źiſchi, ale ſkóro jim to ſaßej ſ myßlow hujźe. "Ach ſtarka" –. Starka mußaſcho ſtanuſch: "Witſche ſaßej, něto pójźomy wjazerat!" To wſchykno źěſcho ſtarze něto pſches głowu, a na wſchykno padnu tak ako ſymny mros ta tužyza groniſch, "ja ga ńamam tak ẃele dycha ako wy!" "Starka, ńamaſcho wy tak ẃele dycha? zogodla niz?" źiwowachu ße źiſchi, ale ſkóro jim to ſaßej ſ myßlow hujźe. "Ach ſtarka" –. Starka mußaſcho ſtanuſch: "Witſche ſaßej, něto pójźomy wjazerat!" To wſchykno źěſcho ſtarze něto pſches głowu, a na wſchykno padnu tak ako ſymny mros ta tužyza: Jabłuzyna buźo hukopana! – – Nichten we doḿe ńewiźeſcho, až ſtarka źěń wóte dńa tužńejſcha bywa. Jano pórědko běſcho ſ jeje |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-10-pschiloga |
||
| 1829 | ſe ßwójeju tužyzu wjaßela ſkaſyſch. Běſcho pſchißamem južo we połnozy, ako Dubin ras póſdźe domoj pſchiźe. Běſcho měł ẃelgen ẃele hobſtarańa, witſche pſchidu źěłaſcheŕe, a chylku běſcho teke we kjarzḿe poßejźeł; ßußeźi ße jogo wſchake pſchaſchachu, tak ak to jo. Noz běſcho ſchicha ſ twaŕenim ſachopiſch, a kuždy wě, zo to na ße ma. Pſcheſchiwo źiſcham pak wóſta ſtarka jadnak poẃedata; jim ńejo kſchěła ſe ßwójeju tužyzu wjaßela ſkaſyſch. Běſcho pſchißamem južo we połnozy, ako Dubin ras póſdźe domoj pſchiźe. Běſcho měł ẃelgen ẃele hobſtarańa, witſche pſchidu źěłaſcheŕe, a chylku běſcho teke we kjarzḿe poßejźeł; ßußeźi ße jogo wſchake pſchaſchachu, tak ak to jo. Noz běſcho ſchicha a rědna, połna nalětneje wóni. Nebjo běſcho bytſche a mjaßezk lejaſcho na zełu hokolinu ßwójo ßlobrane ßwětło. Po jßy běſcho wſchykno ſcźicha |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-10-pschiloga |
||
| 1830 | . "źinßa". My pſchoßomy dalej we 4. pſchoßb́e, až luby Bog dej nam źinßa ten ſchedny klěbaſchk daſch, niz teke witſche. Witſche, pſchedwitſche atd. dejmy ſaß pſchoßyſch, pſchoßyſch mimo hobſcheſtaſcha. Žinßa mamy doſcź pſchoßyſch, aby ſtrowe woſtali, aby ſaßłužbu ḿeli hobſwarnuj twoju duſchu. 8. Ten Kněs hobſwarnuj twójo wen- a nutſchhyſche wót ńenta až do niḿernoſcźi!" Naſch ſchedny klěb daj nam źinßa. "źinßa". My pſchoßomy dalej we 4. pſchoßb́e, až luby Bog dej nam źinßa ten ſchedny klěbaſchk daſch, niz teke witſche. Witſche, pſchedwitſche atd. dejmy ſaß pſchoßyſch, pſchoßyſch mimo hobſcheſtaſcha. Žinßa mamy doſcź pſchoßyſch, aby ſtrowe woſtali, aby ſaßłužbu ḿeli, aby Bog ten ſaßłužony klěb ſdźaržał a žognował a teke nězo ſa witſche huſchej woſtało. Tak mamy tak dodoſcźa ſ tym źinßym zyniſch |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-11 |