Anfrage »witśe«, Ergebnisse 1731–1740 von 2046.
| 1731 | pſchidu a du, ẃele nowego ßobu pſchińaßeze, dobrego a ńedobrego. Ta ẃelika kópiza tych luźi, kótarež ßu jano wót źinßego do witſchego žywe a na to zorajſchne wězej ńeſpominaju, ẃele ḿeńej na to, zož jo pſched ſta lětami było, powdaju ße tak lažko wſchomu źinßa zełemu ßwětoju k nahukńeńu a ſwjaßelenju, w tom ako bu južo ẃele nowego na bok chyſchone a ſabyte. Te žwały togo zaßa pſchidu a du, ẃele nowego ßobu pſchińaßeze, dobrego a ńedobrego. Ta ẃelika kópiza tych luźi, kótarež ßu jano wót źinßego do witſchego žywe a na to zorajſchne wězej ńeſpominaju, ẃele ḿeńej na to, zož jo pſched ſta lětami było, powdaju ße tak lažko wſchomu nowemu mimo pſchemyßleńa a pódnuŕe ße w tom. Zeſto jo to nězo, zož žedneje gódnoſcźi ńama a zož ten bližſchy pſchiduzy zaß južo |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-26 |
||
| 1732 | , ßu ſ nami ſ jadnogo roda — te how pak ßu nadute a hogramowane Nimze, togodla ńamožo mě to huſwoleńe ſchěžke byſch. Witſche ſajtſcha, gaž buźo ßwitaſch, ßom na droſe do Cžeſkeje, aby ſ Hußitami do ſwěſka ſtupił. Běda wam, wy gjarde kněſe . Zo wažy ſchěžej? Tamne ßu mózne, nedaju ße ſkóro pſchewinuſch — te how pak ßu tſchuſchłe a ßłabe; tamne ßu Ssłowjany, ßu ſ nami ſ jadnogo roda — te how pak ßu nadute a hogramowane Nimze, togodla ńamožo mě to huſwoleńe ſchěžke byſch. Witſche ſajtſcha, gaž buźo ßwitaſch, ßom na droſe do Cžeſkeje, aby ſ Hußitami do ſwěſka ſtupił. Běda wam, wy gjarde kněſe”, huwoła młoźeńz ſ póſwigńonym głoßom, we tom ako ßwóju lubu puſchcźi, ſe ßwójogo ßedła póſkozy a pěſcź ſwignu, „gaž |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-26 |
||
| 1733 | te Sserby, kótarež ßwój narod a rěz lubuju a ſeźaržaſch kſchěźe, ale jano te, kótarymž jo wſchojano, lez Sserbſtwo źinß abo witſche ſajźo. S takim buchu Sserby nuźone, ßebe ſaßej druge drogi pytaſch, aby to, zož požedaju, doſtali. Jim wóſta něto teje ßlědneje kopizki Sserbow, běſcho pla nimſkeje huſchnoſcźi pódermo. Sserbſki hub́erk bu wótpokaſany ako ńepłaſchazy (unmaßgebend). Pla nimſkeje huſchnoſcźe ńepłaſche te Sserby, kótarež ßwój narod a rěz lubuju a ſeźaržaſch kſchěźe, ale jano te, kótarymž jo wſchojano, lez Sserbſtwo źinß abo witſche ſajźo. S takim buchu Sserby nuźone, ßebe ſaßej druge drogi pytaſch, aby to, zož požedaju, doſtali. Jim wóſta něto jano jadna droga: ße ſ drugimi ſwěſaſch, kótarymž ße rowno tak źo, a ſ nimi gromaźe ſa dopołńeńe ßwójich pſchawow źěłaſch. |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-27 |
||
| 1734 | togo pŕedkſtajiſch, zož wóna dłymoko we ßeb́e zujo? „Ga mußym ßam ßwóju drogu hyſch!” grońaſcho ten młoźeńz tužńe. „Witſche buźo mě mój dobry kóń do hußitſkeho lěgwa dońaſcź, a pótom zu glědaſch, lez ńamogu ſchi pſcheſchiwo twójeje wóle humožyſch. Mej ße kótarejuž Sserby k ßwójej wěŕe źarže, běſcho mózńejſcha ako te nejßłódſche ſlubeńa. Komu by teke móžno było, jadnej žońe ńepſchawdoſcź a hopaznoſcź togo pŕedkſtajiſch, zož wóna dłymoko we ßeb́e zujo? „Ga mußym ßam ßwóju drogu hyſch!” grońaſcho ten młoźeńz tužńe. „Witſche buźo mě mój dobry kóń do hußitſkeho lěgwa dońaſcź, a pótom zu glědaſch, lez ńamogu ſchi pſcheſchiwo twójeje wóle humožyſch. Mej ße deŕe, Lubuſcha, a ſpominaj na mńo!” Hyſchcźi ras ſeſchěgnu wón to źowcźko k ßwójej hutſchob́e, pótom hujźe ſe ſpěſchnymi kſchazami |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-27 |
||
| 1735 | ßlědne wězy gromadu a pſchewdaſcho je Lewyjoju, jano někotre draſty ßeb́e we małem brěmjaſchku ßobu wſa. „Dajſcho to tomu póßłanzoju, kótaregož witſche póſcźelu,” grońaſcho wóna a pſchi tom ße jej łdſy ſ wózowu ronichu; „a Bog kſchěł wam tu ſmilnoſcź ſapłaſchiſch, kótaruž ßu. Bog Abrahama pſchewoź waju na wſchyknych waju drogach.” S groſbu ſaſtupi Lubuſcha hyſchcźi ras do jeju jſchpizki, ſkłaźeſcho tam jeju ßlědne wězy gromadu a pſchewdaſcho je Lewyjoju, jano někotre draſty ßeb́e we małem brěmjaſchku ßobu wſa. „Dajſcho to tomu póßłanzoju, kótaregož witſche póſcźelu,” grońaſcho wóna a pſchi tom ße jej łdſy ſ wózowu ronichu; „a Bog kſchěł wam tu ſmilnoſcź ſapłaſchiſch, kótaruž ſcźo mójomu nanoju hopokaſali!” Tak ta Sserbowka ſe ßwojim nanom hujźe. Ako we pěſku dalej ſtupaſchtej, ße jeje hoblizo pſchezej wězej |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-31 |
||
| 1736 | daſch. „Nozoſcho ga wy ßeḃe nanejḿeńej tej kóžy ßobu wekeſch, miloſcźiwy kněs?“ My ńamamy žednogo zaßa. Hoſchegnij ßeḃe jej witſche, abo gaž zoſch, něto pak mußymy dalej.“ Małe towaŕſtwo da ße ſaßej do hyſcha, ńeběſcho pak hyſchcźi žednych ſto kſchazow ßłoźiſch. Gaž ja ſaßej k wam pſchidu, ga móžoſch mě kuß dobrego mjadweźowego plaza na blido ſtajiſch a mě na mjadwěźowej kóžz lažaſch daſch. „Nozoſcho ga wy ßeḃe nanejḿeńej tej kóžy ßobu wekeſch, miloſcźiwy kněs?“ My ńamamy žednogo zaßa. Hoſchegnij ßeḃe jej witſche, abo gaž zoſch, něto pak mußymy dalej.“ Małe towaŕſtwo da ße ſaßej do hyſcha, ńeběſcho pak hyſchcźi žednych ſto kſchazow ſchło, ako pßyzk ſaßej wajaſcho, ten ras pak mimo łoßow ſwigańa a huſcha. „Nam ße luźe bliža“, ŕaknu huglaŕ |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-35 |
||
| 1737 | měſtach mußali ſ kóńow holěſcź a je wjaſcź. Jo-liz pak wam pſchaẃe, ga zu waß po lěpſchej droſe direktńe do Sgóŕelza dowjaſcź. Witſche ſajtſcha hokoło woßymeje góźiny móžoſcho tam byſch. Budu pak to waſche kóńe huźaržaſch?“ „Mamy klěb pſchi ßeḃe a zomy jim dawaſch „To by ẃelgen nahokoło było, gaby ße ſaßej na Mužakow wroſchili a k tomu jo droga tak ńedobra, až by na ẃele měſtach mußali ſ kóńow holěſcź a je wjaſcź. Jo-liz pak wam pſchaẃe, ga zu waß po lěpſchej droſe direktńe do Sgóŕelza dowjaſcź. Witſche ſajtſcha hokoło woßymeje góźiny móžoſcho tam byſch. Budu pak to waſche kóńe huźaržaſch?“ „Mamy klěb pſchi ßeḃe a zomy jim dawaſch, tak jěßno ako ße gódne měſto namaka. Ssłyſch, Sserbo, ja zu ſchi wěriſch! Pſchiwěźoſch-li naß gluzńe do Sgóŕelza, |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-36 |
||
| 1738 | nadobny (edel) ryſchaŕ ſbywał.“ „Daſch tu noz how wóſtańo, wón ńeby měł we mójom ſtańu teke lěpſchego lažańa. Witſche ſajtſcha, pſchi ßwitańu, pſchiwěź jogo do mójogo ſtańa! Mělz pak wo jogo narodu a naju ſtarem pſchijaſchelſtẃe; pſchetož ty ſnajoſch ńedowěru wězy wěry pſchiſamknuł!“ „Wy maſcho pſchaẃe, kněžo! Kak zeſto ßom jomu we waſchom nanowem doḿe póßłužył! S ńogo jo nadobny (edel) ryſchaŕ ſbywał.“ „Daſch tu noz how wóſtańo, wón ńeby měł we mójom ſtańu teke lěpſchego lažańa. Witſche ſajtſcha, pſchi ßwitańu, pſchiwěź jogo do mójogo ſtańa! Mělz pak wo jogo narodu a naju ſtarem pſchijaſchelſtẃe; pſchetož ty ſnajoſch ńedowěru naſchych luźi.“ S tymi ßłowami ſtupiſchtej ſe ſtańa a kſchazaſchtej pomału pſches roßowatu łuku. S pŕednym ßwitanim ſtupi ẃelizki Boguwěr do ſtańa |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-38 |
||
| 1739 | źěkowaſch. My ßmy how ako huſgońowaŕe do pŕedka póßłane, a hyſchcźi źinßa do połnozy pſchiſchěgńotej how dwě ſta (200) Hußitow a witſche pſchidu ſa nimi hyſchcźi 5000 mužow. We tom jo jich rowno tak ẃele pſched Budyſchyń ſchěgnuło a dwójzy tak ẃele pſched Sgóŕelz. Te Hußity namakał a ße jim pſchiſamknuł. Pſchi muri wiźiſch ſcheſcźoch wót nich a mójeju ßłužabnikowu a jadnogo ßerbſkego huglaŕa, kótaremuž mam ße ẃele źěkowaſch. My ßmy how ako huſgońowaŕe do pŕedka póßłane, a hyſchcźi źinßa do połnozy pſchiſchěgńotej how dwě ſta (200) Hußitow a witſche pſchidu ſa nimi hyſchcźi 5000 mužow. We tom jo jich rowno tak ẃele pſched Budyſchyń ſchěgnuło a dwójzy tak ẃele pſched Sgóŕelz. Te budu ße, gaž ſměju tej měſcźe dobytej, ſ nami pſched Chóſchobuſom ſgromaźiſch, aby pótom braniborſkego markgrobu we jogo kraju ſbili. Tak |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-42 |
||
| 1740 | . Ten ekſekutaŕ hobroſchi ße k tomu ńeſcźerpnemu hukraŕoju a źaſcho: „Naju droga bu podermo; ten muž jo reſerviſt a mußy juž witſche ſe ßwojim regimentom do Schleswiga!” To běſcho zaſchna poẃeſcź. S tužneju hutſchobu mußaſcho won ßwojog dłužnika ſpuſchcźiſch, a ſ tužneju hutſchobu wjadł, ale ten kſchamaŕ ße niz ńehuleka; pomałem huſchegnu tež won paṕerku a poſtawi ju tomu ekſekutaŕoju. Ta paṕerka běſcho — order. Ten ekſekutaŕ hobroſchi ße k tomu ńeſcźerpnemu hukraŕoju a źaſcho: „Naju droga bu podermo; ten muž jo reſerviſt a mußy juž witſche ſe ßwojim regimentom do Schleswiga!” To běſcho zaſchna poẃeſcź. S tužneju hutſchobu mußaſcho won ßwojog dłužnika ſpuſchcźiſch, a ſ tužneju hutſchobu won wiźeſcho, kak ten kſchamaŕ wjaßoły Barlińu ten kſchebjat hobraſchi. Ten pſchekupz pak weto ńeſazwiblowa; hyſchcźi ſchych dńow wjazor ńejo, źaſcho |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1925-44 |