| 1641 | ſawoſtał. Moj Bog, ſchi pẜchoßym Kriſta dla, Daj až moj końz ße deŕe ma! 11. Ga pſchiź moj końz źinß abo witſche, Ꞩcho ſgluzyſch dej ße ſ Jeſußom, Won ſa mńo hobſtara ße chytſche, S jog kẜchwju ja hupyẜchńony ßom Moj Bog, ſchi ma! 10. Ja jědł ßom Jeſußowe ſchěło A jogo kẜchej ßom hužywał; Nět ſpominam na ńogo zeło, Tak we ńom ßom ja ſawoſtał. Moj Bog, ſchi pẜchoßym Kriſta dla, Daj až moj końz ße deŕe ma! 11. Ga pſchiź moj końz źinß abo witſche, Ꞩcho ſgluzyſch dej ße ſ Jeſußom, Won ſa mńo hobſtara ße chytſche, S jog kẜchwju ja hupyẜchńony ßom Moj Bog, ſchi pẜchoßym Kriſta dla, Daj až moj końz ße deŕe ma! 12. Nět ſ Bogom zu ße deŕe žywiſch A humŕeſch mimo ſtaroſcźi; |
DSB-HIST rocha-nowe-sakopowarske |
||
| 1642 | Gott. 1. Ja ßom we huḿerańu ſtawńe A žyẃeńe ku końzu źo. Chto kſchěł mě groniſch něto ſjawńe, Až žywy bdu do witſchego? Zaß hujźo, ßḿerſch ße pſchibliža, Och, była duẜcha gotowa! 2. Ten złoẃek, kenž ße w grěchach kaſy, Tom A woſtaſch we tej wěſtoſcźi, Až Bog mě Kriſta ßḿerſchi dla Tež dobry końz nět podawa. 40. Głoß: Wer nur den lieben Gott. 1. Ja ßom we huḿerańu ſtawńe A žyẃeńe ku końzu źo. Chto kſchěł mě groniſch něto ſjawńe, Až žywy bdu do witſchego? Zaß hujźo, ßḿerſch ße pſchibliža, Och, była duẜcha gotowa! 2. Ten złoẃek, kenž ße w grěchach kaſy, Tom rowu pſcheze ſdŕały jo; Lej, jabłuko, źož hužeńz łaſy, Tež ńehuſdŕate wotpadńo. Ten ſtary ſwěſtk tež płaſchi mě, Až |
DSB-HIST rocha-nowe-sakopowarske |
||
| 1643 | Jeſußa; Won tam ſchi deŕe chowa, Schi ẃeźo do ńebja! 42. Głoß: Jeſus, meine Zuverſicht. 1. Źinßa mě a witſche wam, Tak te ſwony pſchezej ſwońe, Gaž te humarliki tam Horduju nět huńaßone; Schěło ſ rowa woła nam: Źinßa mě a myßlach jano, Daj grěcham dobru noz, A twaŕ jan ẜchuderkano Na Božu gnadnu moz; A ńeboj ße tog rowa, Źarž jano Jeſußa; Won tam ſchi deŕe chowa, Schi ẃeźo do ńebja! 42. Głoß: Jeſus, meine Zuverſicht. 1. Źinßa mě a witſche wam, Tak te ſwony pſchezej ſwońe, Gaž te humarliki tam Horduju nět huńaßone; Schěło ſ rowa woła nam: Źinßa mě a witſche wam! 2. Witſche w roẃe, źinßa how, Naẜcho žyẃeńe ße mińo; Zomy žgan do myßleńow Napißaſch, kak ẜchykno ſgińo |
DSB-HIST rocha-nowe-sakopowarske |
||
| 1644 | wam, Tak te ſwony pſchezej ſwońe, Gaž te humarliki tam Horduju nět huńaßone; Schěło ſ rowa woła nam: Źinßa mě a witſche wam! 2. Witſche w roẃe, źinßa how, Naẜcho žyẃeńe ße mińo; Zomy žgan do myßleńow Napißaſch, kak ẜchykno ſgińo, ; Won tam ſchi deŕe chowa, Schi ẃeźo do ńebja! 42. Głoß: Jeſus, meine Zuverſicht. 1. Źinßa mě a witſche wam, Tak te ſwony pſchezej ſwońe, Gaž te humarliki tam Horduju nět huńaßone; Schěło ſ rowa woła nam: Źinßa mě a witſche wam! 2. Witſche w roẃe, źinßa how, Naẜcho žyẃeńe ße mińo; Zomy žgan do myßleńow Napißaſch, kak ẜchykno ſgińo, Až jo bliſko nam ten row: Witſche w roẃe, źinßa how! 3. Kuždy tudy humŕejo, Chto ga možo na ßḿerſch dobyſch |
DSB-HIST rocha-nowe-sakopowarske |
||
| 1645 | ſwony pſchezej ſwońe, Gaž te humarliki tam Horduju nět huńaßone; Schěło ſ rowa woła nam: Źinßa mě a witſche wam! 2. Witſche w roẃe, źinßa how, Naẜcho žyẃeńe ße mińo; Zomy žgan do myßleńow Napißaſch, kak ẜchykno ſgińo, Až jo bliſko nam deŕe chowa, Schi ẃeźo do ńebja! 42. Głoß: Jeſus, meine Zuverſicht. 1. Źinßa mě a witſche wam, Tak te ſwony pſchezej ſwońe, Gaž te humarliki tam Horduju nět huńaßone; Schěło ſ rowa woła nam: Źinßa mě a witſche wam! 2. Witſche w roẃe, źinßa how, Naẜcho žyẃeńe ße mińo; Zomy žgan do myßleńow Napißaſch, kak ẜchykno ſgińo, Až jo bliſko nam ten row: Witſche w roẃe, źinßa how! 3. Kuždy tudy humŕejo, Chto ga možo na ßḿerſch dobyſch? Dokulž Adam ſgrěẜchyẜcho |
DSB-HIST rocha-nowe-sakopowarske |
||
| 1646 | źinßa how, Naẜcho žyẃeńe ße mińo; Zomy žgan do myßleńow Napißaſch, kak ẜchykno ſgińo, Až jo bliſko nam ten row: Witſche w roẃe, źinßa how! 3. Kuždy tudy humŕejo, Chto ga možo na ßḿerſch dobyſch? Dokulž Adam ſgrěẜchyẜcho, Dej nět wona Gaž te humarliki tam Horduju nět huńaßone; Schěło ſ rowa woła nam: Źinßa mě a witſche wam! 2. Witſche w roẃe, źinßa how, Naẜcho žyẃeńe ße mińo; Zomy žgan do myßleńow Napißaſch, kak ẜchykno ſgińo, Až jo bliſko nam ten row: Witſche w roẃe, źinßa how! 3. Kuždy tudy humŕejo, Chto ga možo na ßḿerſch dobyſch? Dokulž Adam ſgrěẜchyẜcho, Dej nět wona ẜchyknych pobiſch. Tak ẜcho ßḿerſchi bližej źo, Kuždy tudy humŕejo. 4. Złoẃek, ten ſwěſtk woſtańo, Sa ßḿerſch žedno ſele ńejo |
DSB-HIST rocha-nowe-sakopowarske |
||
| 1647 | we gnaźe How pẜchawe ſbožne humŕeſche. 2. Moj Bog, ja ńewěm, ga moj ßlědny A ßḿertny źeń mě nadejſch bźo; Juž witſche mogu byſch ten prědny, Kaž kwětk, kenž jěßno ſepŕeł jo. Togdla huz moju hutẜchobu Sse pſchigotowaſch k humŕeſchu. 3. Moj Bog humŕeſch dejmy, A wěm, až ẜchykno ſajźiſch dej; Niz wěſteg ńamamy na ſemi A niḿer žeden dobytk ńej. Togdla mě pokaž we gnaźe How pẜchawe ſbožne humŕeſche. 2. Moj Bog, ja ńewěm, ga moj ßlědny A ßḿertny źeń mě nadejſch bźo; Juž witſche mogu byſch ten prědny, Kaž kwětk, kenž jěßno ſepŕeł jo. Togdla huz moju hutẜchobu Sse pſchigotowaſch k humŕeſchu. 3. Moj Bog, gaž zaß mě dohuběžy, Ga ńewěm, kak ja budu mrěſch; Ten jaden ſpuẜchcźi jen we ſchěžy, Ten drugi lažki końz |
DSB-HIST rocha-nowe-sakopowarske |
||
| 1648 | , ſcheńſcho tam 16 Z. 15 Zo kſchěli tak byſch hobtužone 17 Ź. 35 Źijſcho, ryjſcho nět moj row 38 39 Źinßa mě a witſche wam 42 62 Źo doſtańo duẜcha ten hobſtawny dom 73 „Ꞩchykne pẜchawa ma ſpißaŕ hobchowane“. Poŕeźeńe ſmoleńow. Nr. 9 v. 1 ! 20 18 We ſchichem roẃe 21 60 Wěſta pla Jeſom Kriſta 71 60 Wjaßel ße, o moja duẜcha 72 14 Wy lube źiſchi, ſcheńſcho tam 16 Z. 15 Zo kſchěli tak byſch hobtužone 17 Ź. 35 Źijſcho, ryjſcho nět moj row 38 39 Źinßa mě a witſche wam 42 62 Źo doſtańo duẜcha ten hobſtawny dom 73 „Ꞩchykne pẜchawa ma ſpißaŕ hobchowane“. Poŕeźeńe ſmoleńow. Nr. 9 v. 1, 8. ßm: łdſow „ 25 „ 9, 4. „ dobrotny „ 29 „ 4, 6. „ B́eŕo Nr. 41 v. 1 |
DSB-HIST rocha-nowe-sakopowarske |
||
| 1649 | Ras, ako jo ßobotu wjazor ſ póla gnał, jo ße k wjazeri ſwoniło. Sswětoſchńe ſuk welikego ſwóna pſches nižynu roslegaſcho. „Witſche buźo ńeźela!“ myßlaſcho ßeb́e Metko. „Wóni ſ ẃelikim ſwóńe!“ Sajtſcha pójdu do zerkẃe! Ale zo to tam w . Dokulž, gaž Jeſuß jogo wiźaſcho možaſcho jogo wěſcźe teke ßłyſchaſch. IV. Tak minu ße Metkoju zeły tyźeń w gluze a ſpokojnoſcźi. Ras, ako jo ßobotu wjazor ſ póla gnał, jo ße k wjazeri ſwoniło. Sswětoſchńe ſuk welikego ſwóna pſches nižynu roslegaſcho. „Witſche buźo ńeźela!“ myßlaſcho ßeb́e Metko. „Wóni ſ ẃelikim ſwóńe!“ Sajtſcha pójdu do zerkẃe! Ale zo to tam w zerkwi zyńe?“ Wón ńeběſcho hyſchcźi žedńe w zyrkwi był. Ako běſcho wjaßnanoſtowa humrěła, ßedaſcho wón wenze pſchi źuŕach, źož pſchoßaŕe |
DSB-HIST royowa-mimo-boga-1926 |
||
| 1650 | hobradowachu źeń a ſtundu togo drogowańa, a ſ jich ßrejźi huſwolichu wednika. Ten jo ned lěſcheł na hußoke měſto a jo gronił: Witſche zomy, gaž Bog zo, na tom ſtarem a nam ſnatem měſcźe ſchykne ße ſgromaźiſch; chtož poſdźe pſchiźo, ten dej we Afrizy ße pſchibližał jo, źož wońe wot Afriki na tu daloku drogu, pſches ten luft domoj k nam ße roſchiſch budu. Nět wone hobradowachu źeń a ſtundu togo drogowańa, a ſ jich ßrejźi huſwolichu wednika. Ten jo ned lěſcheł na hußoke měſto a jo gronił: Witſche zomy, gaž Bog zo, na tom ſtarem a nam ſnatem měſcźe ſchykne ße ſgromaźiſch; chtož poſdźe pſchiźo, ten dej we Afrizy woſtaſch. Nejṕerẃej buźomy huſchej rědnych ſtŕonach až ku tej welikej wodźe lětaſch. To jo to morjo. Pſchezej dejſcho rědńe gromaźe woſtaſch, |
DSB-HIST royowa-sluzabnik |