Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1851–1860 wót 2046.
| 1851 | hugroniſchtej ße tej dwa wojaka, ten ſchwejdojſki pokład hukſchadnuſch a ſ nim tſchachnuſch. A ſkoro namakaſcho ße teke goźba k tomu. "Witſche ſḿejo groba Biberſtein ſ Barſchcźa ßwajźbu na groźe", źaſcho jaden wót ńeju k tomu drugemu, tam budu potom ten pſchikaſnik a te wótſche hobwachowane. Wóterym wojakam pak ße weto ſgluzy, nozy kſchajzu huběgnuſch a tu ſchyroku a dłymoku twardnizowu groblu pſcheplěſch. We tom zaßu hugroniſchtej ße tej dwa wojaka, ten ſchwejdojſki pokład hukſchadnuſch a ſ nim tſchachnuſch. A ſkoro namakaſcho ße teke goźba k tomu. "Witſche ſḿejo groba Biberſtein ſ Barſchcźa ßwajźbu na groźe", źaſcho jaden wót ńeju k tomu drugemu, tam budu potom ten pſchikaſnik a te huſchki teke podla byſch. A dyž pon pſchi bliźe ßejźe a ße wjaßele, tak niźi hokoło połnozy, potom bźo ta nejlepſcha góźba |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-46 |
||
| 1852 | luboſcźi k nam a zaka na naſcho polepſcheńe, na naſchu pokutu, na naſcho wóthobroſcheńe wót teje ſłoſcźi. Žinßa jo hyſchcźi zaß, witſche možo pſchepóſdźe byſch, možomy byſch ſdŕale k tomu ßudu. "Jano wón mußy (ṕerẃej) wótporanyhordowaſch ſ naſcheje ßrěźi. A to howazej zeło ńeßromńej. "Ale jaden jo, ak ju (hyſchcźi) ſeźaržujo: Bog ten Kněs Zebaoth we jogo ſmilnoſcźi a ńehugrońezej luboſcźi k nam a zaka na naſcho polepſcheńe, na naſchu pokutu, na naſcho wóthobroſcheńe wót teje ſłoſcźi. Žinßa jo hyſchcźi zaß, witſche možo pſchepóſdźe byſch, možomy byſch ſdŕale k tomu ßudu. "Jano wón mußy (ṕerẃej) wótporanyhordowaſch ſ naſcheje ßrěźi. A to naḿerańe jo ẃelike, Boga wótporaſch ſ naſcheje ßrěźi. Dejało to ße ſtaſch, pon pſchiźo to ſḿerẃeńe togo ßwěta, ten "Chaos |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-49 |
||
| 1853 | jich pěſch ſežywimy, ga ſežywimy, Bog daj, teke to ſcheſte. Hobchowamy jogo, kněs doktor.“ "Pſchoßym, pſchiſchcźo witſche ras ku mńo,“ ŕaknu doktor, a ße dłymoko pſched ſchlodaŕom pochylezy, hujźe ſ dwóru. Drugi źeń k wjazoru ſakopachu Karaſkowu . "Zo ſ tym gólzom buźo?“ pſchaſchaſcho ße doktor Ssykory. "Mója žeńſka ma pſchaẃe – kopa rakow teke! Gaž jich pěſch ſežywimy, ga ſežywimy, Bog daj, teke to ſcheſte. Hobchowamy jogo, kněs doktor.“ "Pſchoßym, pſchiſchcźo witſche ras ku mńo,“ ŕaknu doktor, a ße dłymoko pſched ſchlodaŕom pochylezy, hujźe ſ dwóru. Drugi źeń k wjazoru ſakopachu Karaſkowu a jeje góle do jadnogo rowa, pódla Karaſka. Sakopowańe chudego złoẃeka jo ſchiche. Faraŕ hužognowa row, rowaŕ ſe Ssykoru puſchcźiſchtej ju |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-51-pschiloga |
||
| 1854 | ẃele zaßa!“ – "Tak, welich ga jo ſeger?“ – "Rowno jo 12,40, a ten ſchěg źo akle witſche pſchespołudńo ſeger 12,36.“ Gódańe. Seleny, glich ńeroſcźo, pali ße, glich ńegrějo, ßwěſchi chylku tam a ſaß, ale źož te jěſdnizki ße pſchedawaju. "Budu hyſchcźi ten ſpěſchnik do Bremena doſtaſch?“ – "To juž buźoſcho, Wy maſcho hyſchcźi ẃele zaßa!“ – "Tak, welich ga jo ſeger?“ – "Rowno jo 12,40, a ten ſchěg źo akle witſche pſchespołudńo ſeger 12,36.“ Gódańe. Seleny, glich ńeroſcźo, pali ße, glich ńegrějo, ßwěſchi chylku tam a ſaß, ale jan gódowny zaß. Dajo ẃele wjaßela, měwa teke jabłuka, wóŕechy a ſchaki puch, zaßy grajo ßwěty ſchpruch. R. Hugodańe ſ |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1931-51 |
||
| 1855 | . Ako pak po ńekotarych tyźeńach ſchykno ſcho buwa, napomina jogo Kob́ela, aby ße ſaß na drogu hudał. "Deŕe ga, witſche ſajtſcha budu jěſch", groni ten zuſy. Kob́ela ńamžo dla wjaßela lěbda ſpaſch a wóła togo góſcźa juž rano: "Stawajſcho, chuda ßwójźba ma góſcźa. Wón wóſtańo k hob́edu a teke na noz. Wón teke ße hyſchcźi we tych pſchiduzych dńach na wótejźeńe ńehuſcźi. Ako pak po ńekotarych tyźeńach ſchykno ſcho buwa, napomina jogo Kob́ela, aby ße ſaß na drogu hudał. "Deŕe ga, witſche ſajtſcha budu jěſch", groni ten zuſy. Kob́ela ńamžo dla wjaßela lěbda ſpaſch a wóła togo góſcźa juž rano: "Stawajſcho, kokot juž ſpiwa!" Na to ten góſcź: "Kokota hyſchcźi maſcho? Pótom hyſchcźi źeń ab dwa wóſtańom!" To huſjaẃeńe |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1932-03-pschiloga |
||
| 1856 | ŕaknu kněni. "Mußym dozakaſch, zo wujkotato buźo groniſch", měńaſcho gólz pónižńe. "Ga tak ße jogo hopſchaſchaj a pſchiſch witſche how. Wam, kněs Kalina, ße tu chylu źěkuju", źaſcho kněni, a da ſ tym ſnaḿe, až wón móžo "Ja ße myßlim, až twóje kubłaŕe ße ńebudu góriſch, a ty tek niz, gaby ße ſchi do grodu weſeła", ŕaknu kněni. "Mußym dozakaſch, zo wujkotato buźo groniſch", měńaſcho gólz pónižńe. "Ga tak ße jogo hopſchaſchaj a pſchiſch witſche how. Wam, kněs Kalina, ße tu chylu źěkuju", źaſcho kněni, a da ſ tym ſnaḿe, až wón móžo hyſch. Kalina póſchkaſcho jej ruku, pochyli ße k tej towariſchnoſcźi a hujźe ſ Bogumilom, ńewěźezy, ßmějoliz ßeb́e kněninu pſchijaſnoſcź na dobroſch |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1932-06-pschiloga |
||
| 1857 | " Sapuſt, ſapuſt, hajuchuchu! mjaſy gólzy jußkaju. "Ja ſchi wiźim! Měto, pij, ſapuſt – abo žeden! witſche wſejom ſaßej kij; nalej hyſchcźi jaden! Sapuſt zomy luſchtne byſch, lěſche zomy zyniſch …" "Ja ſchi ßłyſchym, towariſch! tu Nabuźiz Hanku, Kak jo ſ Kitkom ſmyrkała pſches piwowu kanku? Tej ße bźotej wěſcźe braſch, to bźo ſnowa ßwajźbu daſch …" Sapuſt, ſapuſt, hajuchuchu! mjaſy gólzy jußkaju. "Ja ſchi wiźim! Měto, pij, ſapuſt – abo žeden! witſche wſejom ſaßej kij; nalej hyſchcźi jaden! Sapuſt zomy luſchtne byſch, lěſche zomy zyniſch …" "Ja ſchi ßłyſchym, towariſch! zu te huſta ßliniſch …" Sapuſt, ſapuſt, hajuchuchu! ßerbſke gólzy jußkaju; ſapuſt jo jan jaden: wjaßoły – ab' žeden |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1932-08 |
||
| 1858 | groniſch, nanko, až rowno k nam pſchiſcheł ßy!" Pſchepſchoßba k wjazeri. "Groń ras, luby pſchijaſchel, ńeby ty witſche ras ſe mnu gromaźe wjazerał?" – "Zogodla niz? Rad!" – "Deŕe, ga pón witſche tak hokoło ßedymich žowſchym ńewěſcho, kak deŕe ße maſcho. Ako ja młody běch, mußach zeſto głodny byſch!" – "Pón móžoſch wót gluki groniſch, nanko, až rowno k nam pſchiſcheł ßy!" Pſchepſchoßba k wjazeri. "Groń ras, luby pſchijaſchel, ńeby ty witſche ras ſe mnu gromaźe wjazerał?" – "Zogodla niz? Rad!" – "Deŕe, ga pón witſche tak hokoło ßedymich pſchi teb́e!" Ten žadławy hobras. "No, ten hobras, ako tam na ſeźěńe maſcho, ńamožo žowſchym žadławſchy byſch ak |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1932-10-pschiloga |
||
| 1859 | , ńeby ty witſche ras ſe mnu gromaźe wjazerał?" – "Zogodla niz? Rad!" – "Deŕe, ga pón witſche tak hokoło ßedymich pſchi teb́e!" Ten žadławy hobras. "No, ten hobras, ako tam na ſeźěńe maſcho, ńamožo žowſchym móžoſch wót gluki groniſch, nanko, až rowno k nam pſchiſcheł ßy!" Pſchepſchoßba k wjazeri. "Groń ras, luby pſchijaſchel, ńeby ty witſche ras ſe mnu gromaźe wjazerał?" – "Zogodla niz? Rad!" – "Deŕe, ga pón witſche tak hokoło ßedymich pſchi teb́e!" Ten žadławy hobras. "No, ten hobras, ako tam na ſeźěńe maſcho, ńamožo žowſchym žadławſchy byſch ak jo", źaſcho jadno małowiźeza kněni k pſchekupzoju ſ kumſchtnymi wězami. – "Ale, gnadna kněni", groni |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1932-10-pschiloga |
||
| 1860 | do hußoka ſwiga. Se ßłyńzkom ſaß ſ ńebja k nam ßwěſchi, ſ pogrimom pſches dolinu lěſchi, do kožucha źinß naß hoblazo a witſche ße ßḿejo a płazo. Zo jo to ſa źiwnego muža, ak pſchez' ße tak narſki nabuža a jaden mjaßez jan trajo a ſ . R. Kaž ſ bańami dejſchcź na naß lejo a bomy a gałuſe chẃejo, pak kſchupy a ßněg na naß ſchwiga, pak pěßki do hußoka ſwiga. Se ßłyńzkom ſaß ſ ńebja k nam ßwěſchi, ſ pogrimom pſches dolinu lěſchi, do kožucha źinß naß hoblazo a witſche ße ßḿejo a płazo. Zo jo to ſa źiwnego muža, ak pſchez' ße tak narſki nabuža a jaden mjaßez jan trajo a ſ nalětom łapanki grajo? Rěcnica Schake ſchedne hugrona a grońaſchka. (Hubrane ſe E. Muka, ßłownik dołnoßerbſkeje rězy.) drobny = geſtückelt |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1932-16 |