Anfrage »witśe«, Ergebnisse 1811–1820 von 2046.
| 1811 | byſch na jogo žywnoſcźi. Pſchiźe pětk a Bartuſch ŕaknu k źowze: „Kak jo, Baruſchka! Ssy-li gótowa, ga by witſche do měſta jěłej!” Baruſchka wótgroni: „Ja ßom gótowa, nan!” ale ẃelikej łdſy ſtupiſchtej jej pſchi tom do wózowu do ßwěta wen góni, lezrownož wěźachu, až wón to jano ſ luboſcźi k ßwójej źowze zyni, ak dej ſa nim ras góſpoſa byſch na jogo žywnoſcźi. Pſchiźe pětk a Bartuſch ŕaknu k źowze: „Kak jo, Baruſchka! Ssy-li gótowa, ga by witſche do měſta jěłej!” Baruſchka wótgroni: „Ja ßom gótowa, nan!” ale ẃelikej łdſy ſtupiſchtej jej pſchi tom do wózowu. „Baruſchka”, grońaſcho nan, „mej jěźomej k ſchoſche a ty wěſch, až měſcźanaŕe maju raźi nězo dobrego ſe jßy |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-10 |
||
| 1812 | tſchochu kuſcha. Nězo wót huſwolowańa kralowkow rědnoſcźe. Kuždy zaß ma ßwóje nałogi a ßwóje ſabłuźeńa. Wóni pſchidu, ßu źinßa moda, witſche južo nězo ſtarego a pótom bywaju ſaßej ſabyte. Take ſabłuźeńe abo taka ßwětna chóroſcź jo teke huſwolowańe kralowkow rědnoſcźi. Pſchekupſke duchy, ako my druge duſchki ſběramy kaž ßłodke kſchuſchki! S tym Schi rědńe póſtrowja zakajuza wótgrona ſtara, ſnata, wěrna duſcha, juž na dychu tſchochu kuſcha. Nězo wót huſwolowańa kralowkow rědnoſcźe. Kuždy zaß ma ßwóje nałogi a ßwóje ſabłuźeńa. Wóni pſchidu, ßu źinßa moda, witſche južo nězo ſtarego a pótom bywaju ſaßej ſabyte. Take ſabłuźeńe abo taka ßwětna chóroſcź jo teke huſwolowańe kralowkow rědnoſcźi. Pſchekupſke duchy, ako roſměju, ṕeńeſe na ße ſchěgnuſch, maju ſa take chóroſcźi dobre duſche, ned maju ßwójej ruze we takem, rosſchyŕe a hupožywaju to |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-11 |
||
| 1813 | .” Lezrownož Bartuſch ſ kněſom Sslawicžkom ße rosgrańaſcho, ga hußłyſcha wón weto te ßłowa a ŕaknu: „Gnadna kněni, wódajſcho, witſche jo ńeźela, ja by ßwóju źowku rad po měſcźe pſchewjadł, wóna ńejo hyſchcźi we měſcźe była, ga pſchiwdajſcho jej witſche hyſchcźi proſny tomu ńamam, jan gaž ße hokoło ńetoṕe. Roſmějoſch, Baruſchka! Něto źi, ſeblaz ße a hopſchaſchaj kuchaŕku, zo maſch źěłaſch.” Lezrownož Bartuſch ſ kněſom Sslawicžkom ße rosgrańaſcho, ga hußłyſcha wón weto te ßłowa a ŕaknu: „Gnadna kněni, wódajſcho, witſche jo ńeźela, ja by ßwóju źowku rad po měſcźe pſchewjadł, wóna ńejo hyſchcźi we měſcźe była, ga pſchiwdajſcho jej witſche hyſchcźi proſny źeń.” Kněni to pſchiwda, ale pſchiſtaji: „S proſninami ga ße žena ßłužba ńeſachopijo, ale daſch źo, pſchiſchcźo ßeb́e |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-11 |
||
| 1814 | wódajſcho, witſche jo ńeźela, ja by ßwóju źowku rad po měſcźe pſchewjadł, wóna ńejo hyſchcźi we měſcźe była, ga pſchiwdajſcho jej witſche hyſchcźi proſny źeń.” Kněni to pſchiwda, ale pſchiſtaji: „S proſninami ga ße žena ßłužba ńeſachopijo, ale daſch źo, maſch źěłaſch.” Lezrownož Bartuſch ſ kněſom Sslawicžkom ße rosgrańaſcho, ga hußłyſcha wón weto te ßłowa a ŕaknu: „Gnadna kněni, wódajſcho, witſche jo ńeźela, ja by ßwóju źowku rad po měſcźe pſchewjadł, wóna ńejo hyſchcźi we měſcźe była, ga pſchiwdajſcho jej witſche hyſchcźi proſny źeń.” Kněni to pſchiwda, ale pſchiſtaji: „S proſninami ga ße žena ßłužba ńeſachopijo, ale daſch źo, pſchiſchcźo ßeb́e witſche po ńu, něto pak móžo hyſch ße ſ domaznymi hopoſnat.” Baruſchka ſtojaſcho južo ako na huglach, kužde ßłowo |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-11 |
||
| 1815 | źeń.” Kněni to pſchiwda, ale pſchiſtaji: „S proſninami ga ße žena ßłužba ńeſachopijo, ale daſch źo, pſchiſchcźo ßeb́e witſche po ńu, něto pak móžo hyſch ße ſ domaznymi hopoſnat.” Baruſchka ſtojaſcho južo ako na huglach, kužde ßłowo ſdaſcho ße jej jo ńeźela, ja by ßwóju źowku rad po měſcźe pſchewjadł, wóna ńejo hyſchcźi we měſcźe była, ga pſchiwdajſcho jej witſche hyſchcźi proſny źeń.” Kněni to pſchiwda, ale pſchiſtaji: „S proſninami ga ße žena ßłužba ńeſachopijo, ale daſch źo, pſchiſchcźo ßeb́e witſche po ńu, něto pak móžo hyſch ße ſ domaznymi hopoſnat.” Baruſchka ſtojaſcho južo ako na huglach, kužde ßłowo ſdaſcho ße jej tak źiwne, kužde ſchtapi jej do hutſchoby a we tej zuſb́e, kótaraž ße jej ſdaſcho ako puſcźina, dejaſcho ße něto na ras |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-11 |
||
| 1816 | . „A ga wiźim was ſaßej, Baruſchka?” pſchaſchaſcho ße mólar ſ pſchoßezym głoßom a tłozaſcho jej pſchi roſdźěleńu ruku. „Witſche, hokoło ßedymeje góźiny wjazor ſměju nekake hobſtarańe we měſcźe,” wótgroni jomu Baruſchka po krotkem pſchemyßleńu, grońaſcho „dobru noz” a wěrńe roſgrańaſch a roſkładowaſcho jej mólaŕſke huměſche, a Baruſchka póßłuchaſcho ſcźicha, tak aby huknuſch kſchěła. Něžli ße naźěſchtej, ſtojaſchtej pſched domom. „A ga wiźim was ſaßej, Baruſchka?” pſchaſchaſcho ße mólar ſ pſchoßezym głoßom a tłozaſcho jej pſchi roſdźěleńu ruku. „Witſche, hokoło ßedymeje góźiny wjazor ſměju nekake hobſtarańe we měſcźe,” wótgroni jomu Baruſchka po krotkem pſchemyßleńu, grońaſcho „dobru noz” a myknu ße do domu. „A zogodla ńedejała jomu pſchiwdaſch, mě teke witſche pſchewoźiſch?” ſagrańaſcho ße ßama pſchi ße, ako |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-17 |
||
| 1817 | Baruſchka po krotkem pſchemyßleńu, grońaſcho „dobru noz” a myknu ße do domu. „A zogodla ńedejała jomu pſchiwdaſch, mě teke witſche pſchewoźiſch?” ſagrańaſcho ße ßama pſchi ße, ako ßwóju draſtwu do lodki ſzyńaſcho a jej jeje roſym porokowaſcho, „wón ga jo pſchoßezym głoßom a tłozaſcho jej pſchi roſdźěleńu ruku. „Witſche, hokoło ßedymeje góźiny wjazor ſměju nekake hobſtarańe we měſcźe,” wótgroni jomu Baruſchka po krotkem pſchemyßleńu, grońaſcho „dobru noz” a myknu ße do domu. „A zogodla ńedejała jomu pſchiwdaſch, mě teke witſche pſchewoźiſch?” ſagrańaſcho ße ßama pſchi ße, ako ßwóju draſtwu do lodki ſzyńaſcho a jej jeje roſym porokowaſcho, „wón ga jo ße pſcheſchiwo mě kradu pſchiſtojńe ſaźaržał a buźo ße wěſcźe teke dalej pſchiſtojńe ſaźaržaſch; wón ga wě, až ßom źowka pſchiſtojnych ſtaŕejſchych. |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-17 |
||
| 1818 | mójej duſchi. Ale ńewotpokaž mójo hutſchobne póžedańe — daj mě jaden póſchk! Hußwěſch mě ſ nim k tomu lubemu źěłu, kótarež zu witſche ſachopiſch a ſ raſom k lěpſchemu žyẃeńu!“ Baruſchka ſazerẃeni ße ako roža a ńewěźaſcho, dej zyniſch ſa głoßom ßwójeje hutſchoby abo ſa wěſch, až ńejßom niz zynił, aby ńedowěru pſcheſchiwo mě měła, hobwěſcźuju ſchi ſaßej, až ńejo žedna pſcheradna myßl pſcheſchiwo teḃe we mójej duſchi. Ale ńewotpokaž mójo hutſchobne póžedańe — daj mě jaden póſchk! Hußwěſch mě ſ nim k tomu lubemu źěłu, kótarež zu witſche ſachopiſch a ſ raſom k lěpſchemu žyẃeńu!“ Baruſchka ſazerẃeni ße ako roža a ńewěźaſcho, dej zyniſch ſa głoßom ßwójeje hutſchoby abo ſa ßłuſchnoſcźu, chylku běſcho we ńewěſtoſcźi, pótom pak ſechyli ße k Wojtochoju a jeju huſta ſmakaſchtej ße we dłujkem, góŕuzem póſchku. We |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-19 |
||
| 1819 | ße ſa ßerbſki lud ſpſchawńe ſajimuju, nězo wěrnego ſgónili wo ßerbſkem kulturnem póžedańu a prozowańu, aby ße Sserbam teke ſ nimſkego boka ras witſche rosměſche a wětſcha pſchawdoſcź hopokaſałej. Te knigły (ſ 20 pódobiſnami) a teke kniglizki „Lužyza“ a „Sawod do ſchtudija łužyſkoßerbſkego kniglizki ßu na póžedańe ſ nimſkeje ſtrony něto teke do nimſkeje rězy pſcheſtajone, zož dej ‘k tomu pomogaſch, aby Nimze, ak ße ſa ßerbſki lud ſpſchawńe ſajimuju, nězo wěrnego ſgónili wo ßerbſkem kulturnem póžedańu a prozowańu, aby ße Sserbam teke ſ nimſkego boka ras witſche rosměſche a wětſcha pſchawdoſcź hopokaſałej. Te knigły (ſ 20 pódobiſnami) a teke kniglizki „Lužyza“ a „Sawod do ſchtudija łužyſkoßerbſkego pißmowſtwa“ (ſe 50 hobraſami) ßu we Budyſchyńe we Ssmolarejz ſchiſchcźarni ſchiſchcźane a ße tam pſchedawaju. Pódla tych źěłow jo teke žyẃeńe |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-31 |
||
| 1820 | luźe, móžoſcho ßeb́e pſchedſtajiſch, zo to jo było ned do grona a hobgrěſchowańa! — Ned ßu to ſchli na polizaju dopowěźit a witſche ſměju komißiju na ſchyji. Wóſtudna wěz!“ (Dalej pſchiźo.) Schake Pſchi lětańu bliſko Nowego Branibora jo lětaŕ Beſten ſ Barlińa a we ńom małe humarłe góletko!“ Wón mělzaſcho, a my wſchykne mělzachmy. „Ga myßlijſcho ße jano! Wy ga ſnajoſcho luźe, móžoſcho ßeb́e pſchedſtajiſch, zo to jo było ned do grona a hobgrěſchowańa! — Ned ßu to ſchli na polizaju dopowěźit a witſche ſměju komißiju na ſchyji. Wóſtudna wěz!“ (Dalej pſchiźo.) Schake Pſchi lětańu bliſko Nowego Branibora jo lětaŕ Beſten ſ Barlińa ße ſ 200 mětaŕow hußokoſcźi ſ padanſkeju plachtu dołoj puſchcźił. Padajuzy jo na mózny elektriſki powod padnuł. Welizke płoḿe hupraßnu a pſchiglědaŕe wiźachu |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1930-39 |