Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1791–1800 wót 2046.
| 1791 | ! (Hyſchcźi jano hopißańe Budyſchyńſkeg ßerbſkeg konzerta.) Wěrnoſcź ſwěrchnego ßłowa mej teke naſgonichmej. Wjazor pſchiźe ßußed'ka a groni: „Pójſchcźo witſche ßobu do Budyſchyna.“ Hobradowachu chylku tam a ßem a ſpěſchńe hobſamknuchmy, až mej, bratſch a ja, tam jěźomej. Pſchigotowańe lizbniki po drogach daſch. Dalej bu raźone k hobſtarańu noweju kortowu, kótarejž wjaß a hokolne póla hopſchiḿetej. Spěſchna rada, dobra rada! (Hyſchcźi jano hopißańe Budyſchyńſkeg ßerbſkeg konzerta.) Wěrnoſcź ſwěrchnego ßłowa mej teke naſgonichmej. Wjazor pſchiźe ßußed'ka a groni: „Pójſchcźo witſche ßobu do Budyſchyna.“ Hobradowachu chylku tam a ßem a ſpěſchńe hobſamknuchmy, až mej, bratſch a ja, tam jěźomej. Pſchigotowańe ße ſta a drugi źeń połdńo ße hudachmej na drogu. We Wóŕejzach mějachmej 1½ góź. zaßa; hoglědachmej ßeb́e to rědne měſtko a wiźachmej |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1928-50 |
||
| 1792 | běſcho jomu, to rědne měſtko wótpozynka ſpuſchcźiſch a domoj hyſch. Pótom pak chwataſcho, pſchetož mußaſcho hyſchcźi ńabogego ptaſchazka ſakopaſch. „Wſchak witſche ſaßej pſchidu,“ grońaſcho ßam ßeb́e. Ach, ale ńejo ſaßej pſchiſcheł! — Mjaſy źinßajſchnym a witſchejſchnym wjazorom lažachu někotare tſchaſchne góźiny zeſcźe a chwalby a pótom na tu wódu a na te kwěty, ako gaby je pŕeny ras abo k ßlědnemu raſoju wiźeł. Schěžko běſcho jomu, to rědne měſtko wótpozynka ſpuſchcźiſch a domoj hyſch. Pótom pak chwataſcho, pſchetož mußaſcho hyſchcźi ńabogego ptaſchazka ſakopaſch. „Wſchak witſche ſaßej pſchidu,“ grońaſcho ßam ßeb́e. Ach, ale ńejo ſaßej pſchiſcheł! — Mjaſy źinßajſchnym a witſchejſchnym wjazorom lažachu někotare tſchaſchne góźiny — góźiny, kótarež ße žedńe ńeſabydnu. Na hokrejſnem hamtu póſnachu ſa dobre, zož běſcho notar hubrał, napißachu mjaſy małych hubrańzow mě |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1928-50 |
||
| 1793 | a ſbóžńej bywaſcho jomu we hutſchob́e. Jogo hutſchoba bywaſcho półna módleńa, chwaleńa a zeſcźeńa. Sjadnym raſom huſnaſcho a wěźeſcho wón, zo witſche pŕatkowaſch dejaſcho. Wón źěſcho domoj, ſeſtajaſcho te ßłowa — kaž woni jomu wó tej góźińe do myßli pſchiźechu — gromadu, źěſcho pótom . A dalej a huſchej Joſef Mohr źěſcho a ſtupaſcho, rědńejſcha a kſchaßńejſcha bywaſcho hobras, kótaryž wón wiźeſcho, a rědńej a měrńej a ſbóžńej bywaſcho jomu we hutſchob́e. Jogo hutſchoba bywaſcho półna módleńa, chwaleńa a zeſcźeńa. Sjadnym raſom huſnaſcho a wěźeſcho wón, zo witſche pŕatkowaſch dejaſcho. Wón źěſcho domoj, ſeſtajaſcho te ßłowa — kaž woni jomu wó tej góźińe do myßli pſchiźechu — gromadu, źěſcho pótom k tomu kantoroju, a ſtej pótom tej muža teke ten głoß ſeſtajałej a napißałej. III. Nět dajſcho źěk Bogu! Ty, luby |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1928-51 |
||
| 1794 | wen, ga pſchaſchaſcho ße maſcherki, ga źo to Bóže źiſchko do žlobika pſchiźo. „Wjazor,“ wótgroni maſch, „a witſche móžoſch tam pótom hyſch, jomu ßwóje pſchoſby hugronit.“ „Mamka, kak ga móžo Bóže źiſchko wjazor hokoło chójźiſch a hobraźowaſch, we dołe mjaſy wójzkami, druge na małych górkach, 'kótarež běchu how rědńe natwaŕone. Hanka ńamožaſcho ße naglědaſch a lědy běſchtej ſ zerkẃe wen, ga pſchaſchaſcho ße maſcherki, ga źo to Bóže źiſchko do žlobika pſchiźo. „Wjazor,“ wótgroni maſch, „a witſche móžoſch tam pótom hyſch, jomu ßwóje pſchoſby hugronit.“ „Mamka, kak ga móžo Bóže źiſchko wjazor hokoło chójźiſch a hobraźowaſch, gaž dej how we zerkwi tom žlobi'ku lazaſch,“ „Bóže źiſchko jo wſchuźi, wóno jo Bóžy ßyn a Bog jo wſchuźi, |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1928-51 |
||
| 1795 | pſchedawaŕze a da ße teke ſ gólzoma do rosgrona. „Gaby měłej ṕeńeſe, mójej ṕeńeſe, mójej góleſchi, hyſchcźi źinßa, nejpoſdźej witſche, by byłej we Trěncźińe, a wót tam by južo domoj tŕefiłej; ale ta'k ńewěm, ga a źo pſchiźotej. No, nama groniſch, źo dejmej hyſch wen ſ měſta, kótara droga wěźo k rěze Wagu?“ Nekaki po kněſku hoblazony złoẃek huſta pſchi pſchedawaŕze a da ße teke ſ gólzoma do rosgrona. „Gaby měłej ṕeńeſe, mójej ṕeńeſe, mójej góleſchi, hyſchcźi źinßa, nejpoſdźej witſche, by byłej we Trěncźińe, a wót tam by južo domoj tŕefiłej; ale ta'k ńewěm, ga a źo pſchiźotej. No, pójſchtej ſe mńo, daſch mója žeńſka ße wama nejṕerẃej ras najěſcź dajo!“ Kněs weſe gólzowu ſa ruku, kupi jima kortki na |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1929-03-pschiloga-03 |
||
| 1796 | hyſchu ſtej je noſy namarſnułej, tak až mußy ße daſch duchterowaſch. — Sserbſki ſapuſt „Žinß jo ſapuſt, źinß jo ſapuſt, witſche hyſchcźi zeły źeń ...“ Gerzy duju, až lizy ßu połne nadute — ſcheſcźo jich jo, tſcho a tſcho du gromaźe a ßlědku . Jadna źowka ſ naſcheje wßy jo ſchła na jadnym tych tſchaſchńe ſymnych dńow do Žergona (Särchen) a ſaßej domoj. Pſchi tym hyſchu ſtej je noſy namarſnułej, tak až mußy ße daſch duchterowaſch. — Sserbſki ſapuſt „Žinß jo ſapuſt, źinß jo ſapuſt, witſche hyſchcźi zeły źeń ...“ Gerzy duju, až lizy ßu połne nadute — ſcheſcźo jich jo, tſcho a tſcho du gromaźe a ßlědku nich? Tam ßu te gólzy, ſtarſche a młodſche; tam jo ßamotny ßyn ẃelikego buŕa — tam jo źěłaſcheŕ, zelaźin a wſchykne |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1929-08 |
||
| 1797 | źowcźo. Nožki tak orybozu, gubka ße ßmějkozo — dla zogo ga teke niz? „Źinß jo ſapuſt, źinß jo ſapuſt — witſche ...“ Ta ẃelika rogawa pak ße ſaběgujo, až wſchykne ſ lěweju nogu tak pſchipraßnu na ſejmu — wětſchy źěl te gólzy. Tak zogo ga teke to? Žinß jo ſapuſt ſa wſchyknych! Na pſchawem boze kuždego gólza pak źinßa kwiſcho rědna hutſchobna roža — lube ßerbſke źowcźo. Nožki tak orybozu, gubka ße ßmějkozo — dla zogo ga teke niz? „Źinß jo ſapuſt, źinß jo ſapuſt — witſche ...“ Ta ẃelika rogawa pak ße ſaběgujo, až wſchykne ſ lěweju nogu tak pſchipraßnu na ſejmu — wětſchy źěl te gólzy. Tak łagodńe ſněju te ſchwikawki a źowcźa jan tak drybozu. — „Netajo to teke ten ßněg,“ pſchaſcha ta Anka, kótarejž te |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1929-08 |
||
| 1798 | a wſchykno ße póraſcho k tomu jajoju, aby jo rosbili, a wſchykne južo hoblutowachu, až běſcho ten wajchtaŕ južo wótejſcheł, a witſche daſch to wachowańe pſcheſtańo. Lud ße póſtawi hokoło jaja, ten bŕuchaz weſe kaḿeń a chyſchi jen na jajo. Jajo ße rosbi, ſemju ſpuſchcźili, ẃele jo pótŕeba; a až togo jaſoroweg wajchtaŕa hopſchawdu wězej ńepotŕebaju. Lěbda běſcho to hugronił, naſta po dolińe kſchikańe a wſchykno ße póraſcho k tomu jajoju, aby jo rosbili, a wſchykne južo hoblutowachu, až běſcho ten wajchtaŕ južo wótejſcheł, a witſche daſch to wachowańe pſcheſtańo. Lud ße póſtawi hokoło jaja, ten bŕuchaz weſe kaḿeń a chyſchi jen na jajo. Jajo ße rosbi, ako gaž pogrim ſaderijo, a teliko wódy ße huwala ſ ńogo, až homało zełe złoẃeſtwo ſaginu. Raj ße napołni ſ wódu a |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1929-12-pschiloga-12 |
||
| 1799 | da ße wón ſe nim do dlejſchego roſgrona. A po dłujkem huraźowańu hobſamknuſchtej: Nozomej něto hyſchcźi žednomu złoẃekoju niz wo tom groniſch a witſche pójźomej do měſta k ßudnikam a jim tu ſchamnu wěz pſched wózy ſtajimy. (Dalej pſchiźo.) Wſchake Nedawno ſemŕe ſnaty fabrikant Carl zeßnego złoẃeka pſched ßobu, ak ma ſtrowy roſym a ſpſchawnu hutſchobu a dokulž wiźaſcho, až jomu ta źiwna wěz měra ńedajo, ga da ße wón ſe nim do dlejſchego roſgrona. A po dłujkem huraźowańu hobſamknuſchtej: Nozomej něto hyſchcźi žednomu złoẃekoju niz wo tom groniſch a witſche pójźomej do měſta k ßudnikam a jim tu ſchamnu wěz pſched wózy ſtajimy. (Dalej pſchiźo.) Wſchake Nedawno ſemŕe ſnaty fabrikant Carl Benz. Wón jo to awto hunamakał. Jogo nan běſcho ſeleſnizaŕ a jo 1843 ako pŕedny jěł po zeŕe Mannheim—Pforzheim. Wón humŕe ſkoro |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1929-16 |
||
| 1800 | pryńz; „ńozoſch ga hyſchcźi jadnu noz pſchi mńo wóſtaſch?“ „Zakaju na mńo w Egiptowſkej,“ wótgroni jaſkoliza. „Witſche kſchě móje pſchijaſchele doleſcheſch k drugemu wódopadu. Wódny ßłon (Flußpferd) tam ße mjaſy ßyſchinu a na ẃelikem kaḿeńanem trońe ßejźi pſchibog Memnon ga nězo kaſaſch do Egyptowſkeje?“ ſawoła; „ja rowno wótdroguju“. „Jaſkolizka, jaſkolizka, mała jaſkolizka,“ ŕaknu pryńz; „ńozoſch ga hyſchcźi jadnu noz pſchi mńo wóſtaſch?“ „Zakaju na mńo w Egiptowſkej,“ wótgroni jaſkoliza. „Witſche kſchě móje pſchijaſchele doleſcheſch k drugemu wódopadu. Wódny ßłon (Flußpferd) tam ße mjaſy ßyſchinu a na ẃelikem kaḿeńanem trońe ßejźi pſchibog Memnon. Zełu noz glěda na gwěſdy a gaž ße ſaßwěſchijo jutſchniza, toſch wón ſ radoſcźu ſakſchikńo a pótom jo ſměrom. Ho połnozy pſchidu |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1929-21-pschiloga-21 |