Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1701–1710 wót 2046.
| 1701 | buźo, ako bitwa tam na tej ſtrońe lěßa!” wótegroni nan, „a to głuſchne grimańe naſtawa pſches kanony. Gaž maſch witſche pſchiźo, buźo wěſcźe ẃele nowinkow pſchińaſcź Twóje bayerſke ßu wěſcźe teke pódla!” „Nanko, zomej tam dojſch!” ſawoła Jan ”, groni wón, „zela ſemja ße tſchěßo! Mój Bog, zo jan to jo, nanko!” „Zo howazej buźo, ako bitwa tam na tej ſtrońe lěßa!” wótegroni nan, „a to głuſchne grimańe naſtawa pſches kanony. Gaž maſch witſche pſchiźo, buźo wěſcźe ẃele nowinkow pſchińaſcź Twóje bayerſke ßu wěſcźe teke pódla!” „Nanko, zomej tam dojſch!” ſawoła Jan a póſkozy, ſa kſchěł tſchaſchńe rad ras bitwu hoglědaſch, zomej nanko?” „Njebuź jan źiwny, gólz!” wótegroni huglaŕ |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1923-29 |
||
| 1702 | zo”, ſachopi něto huglaŕ, „ſ bitwu jo kóńz, ale lažy-li ſchi tak ẃele na tom, ga móžomej tam witſche ſajtſcha dojſch. Ale pótom mußyſch byſch rano na nogoma a togodla jo lěṕej, až ße něto lańoſch.” „Jo, nanko nan mějaſcho pſchaẃe. Grimańe pomału humělkowaſcho. Jan chyſchi ßo na ſemju a póßłuchaſcho, ale wſcho wóſta ſ měrom. „Wěſch ty zo”, ſachopi něto huglaŕ, „ſ bitwu jo kóńz, ale lažy-li ſchi tak ẃele na tom, ga móžomej tam witſche ſajtſcha dojſch. Ale pótom mußyſch byſch rano na nogoma a togodla jo lěṕej, až ße něto lańoſch.” „Jo, nanko!” groni Jan wjaßołe, „ale buźoſcho mě teke pſchawy zaß ſawołaſch?” „Rano ſa ſchmu”, wótegroni nan, |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1923-29 |
||
| 1703 | a w krotkem ſpańu ſchěže ßwójogo ſcherṕeńa ńezuju, ńepſchejdu wóni ſkóro do niměrnago ſpańa? Sa tu noz dŕe ßu ßḿerſchi hutergńone, ale witſche ſajtſcha ſachopi ße ſaßaj dlujkii źeń, źeń ßuroweje ſymy, głodu a hobſchežnego drogowańa. Wjele tych, kótarež how źinßa ſpiju, južo . Tužńe glědaſcho młody wójak do płoḿeńow a ſckežke, ſchamne hobraſe (Bilder) wiźaſcho jogo duſcha. Te ńeſbožne, ako how ſpiju a w krotkem ſpańu ſchěže ßwójogo ſcherṕeńa ńezuju, ńepſchejdu wóni ſkóro do niměrnago ſpańa? Sa tu noz dŕe ßu ßḿerſchi hutergńone, ale witſche ſajtſcha ſachopi ße ſaßaj dlujkii źeń, źeń ßuroweje ſymy, głodu a hobſchežnego drogowańa. Wjele tych, kótarež how źinßa ſpiju, južo witſche wězej žywe ńebudu? Móžno až jich jan połojza wóſtańo. Ako ſ Moſkwy huſchégnuli běchu, běſcho regiment hyſchcźi doſpołny — wſche běchu |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1923-30 |
||
| 1704 | ſajtſcha ſachopi ße ſaßaj dlujkii źeń, źeń ßuroweje ſymy, głodu a hobſchežnego drogowańa. Wjele tych, kótarež how źinßa ſpiju, južo witſche wězej žywe ńebudu? Móžno až jich jan połojza wóſtańo. Ako ſ Moſkwy huſchégnuli běchu, běſcho regiment hyſchcźi doſpołny — wſche běchu kſchute w krotkem ſpańu ſchěže ßwójogo ſcherṕeńa ńezuju, ńepſchejdu wóni ſkóro do niměrnago ſpańa? Sa tu noz dŕe ßu ßḿerſchi hutergńone, ale witſche ſajtſcha ſachopi ße ſaßaj dlujkii źeń, źeń ßuroweje ſymy, głodu a hobſchežnego drogowańa. Wjele tych, kótarež how źinßa ſpiju, južo witſche wězej žywe ńebudu? Móžno až jich jan połojza wóſtańo. Ako ſ Moſkwy huſchégnuli běchu, běſcho regiment hyſchcźi doſpołny — wſche běchu kſchute wójaki, ńebojaſne muže, kótarež ße mózne doſcź ſdachu, až by mogali wſche ſadorańa ſnaſcź a pſchewinuſch. A něto, po ženych |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1923-30 |
||
| 1705 | a piſch? ſ zym ße hoblekaſch?” Naſcho žyẃeńe jo tak chude a huſke, gaž ße jano ſ tym „źinß a witſche” ſaběramy. Togodla dejmy ſajźenoſcź a pſchichod ßobu ſchěgnuſch do naſchogo byſcha na ſemji. Togodla Sserby, něžli k wólbam źoſcho, hobroſchcže gaž ẃeliki źěł luda ße jan na to myßli, kak ße rosbogaſchiſch a druge ſaßej kſchěźe ſajſch we ſtaroſcźi: „Zo buźomy jěſcź a piſch? ſ zym ße hoblekaſch?” Naſcho žyẃeńe jo tak chude a huſke, gaž ße jano ſ tym „źinß a witſche” ſaběramy. Togodla dejmy ſajźenoſcź a pſchichod ßobu ſchěgnuſch do naſchogo byſcha na ſemji. Togodla Sserby, něžli k wólbam źoſcho, hobroſchcže Waſche myßle naßlědk, do ſajźenoſcźi ßerbſkego luda, do žyẃeńa Waſchych pŕedownikow, kótarež něga taki mózny lud běchu. Hukniſcho ſ jich wójowanja |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1924-18 |
||
| 1706 | Ras, ako jo ßobotu wjazor ſ póla gnał, jo ße k wjazeri ſwoniło. Sswětoſchńe ſuk welikego ſwóna pſches nižynu roslegaſcho. „Witſche buźo ńeźela!” myßlaſcho ßeb́e Metko. „Wóni ſ ẃelikim ſwóńe!” Sajtſcha pójdu do zerkẃe! Ale zo to tam w . We ßłowakſkej rězy napißała Kriſtina Royowa. (Dalej wěźeńe.) IV. Tak minu ße Metkoju zeły tyźeń w gluze a ſpokojnoſcźi. Ras, ako jo ßobotu wjazor ſ póla gnał, jo ße k wjazeri ſwoniło. Sswětoſchńe ſuk welikego ſwóna pſches nižynu roslegaſcho. „Witſche buźo ńeźela!” myßlaſcho ßeb́e Metko. „Wóni ſ ẃelikim ſwóńe!” Sajtſcha pójdu do zerkẃe! Ale zo to tam w zerkwi zyńe?” Wón ńeběſcho hyſchcźi žedńe w zyrkwi był. Ako běſcho wjaßnanoſtowa huwrěła, ßedaſche wón wenze pchi źuŕach, źož ſſchoßaŕe |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1924-18 |
||
| 1707 | , pomož mě! Rowno ako we mojej ſtaroſcźi ßejźech, pſchiźe ſnaty młoźeńz ku mńo a ŕaknu: Luby hujko Frenzel, ja deru witſche na ſeminaru 50 mk. ſa zyrobu płaſchiſch a ńewěm, źo je krydnuſch, moja luba maſch jo chudutſchka; ńamožoſcho mě 50 mark požyzyſch humožnika wo ṕeńeſe pſchoßył, tenras pak ŕaknuch: Luby kněs Jeſus, ten bratſch Wölfel jo tak dobroſchiwy był, ja ńekſchěł ńeźěkowny byſch, pomož mě! Rowno ako we mojej ſtaroſcźi ßejźech, pſchiźe ſnaty młoźeńz ku mńo a ŕaknu: Luby hujko Frenzel, ja deru witſche na ſeminaru 50 mk. ſa zyrobu płaſchiſch a ńewěm, źo je krydnuſch, moja luba maſch jo chudutſchka; ńamožoſcho mě 50 mark požyzyſch! Takeg niźi! ßam ẃe ńamaſchku ßejźezy deru drugim pomogaſch! Ja ŕaknuch: Lubſchy pſchijaſchel, tak a tak ße mě źo, |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1924-30 |
||
| 1708 | pſchaſchach ja. Won wotgroni: Jo napſchawdu! Ja poẃedach: No glědajſcho, luby kněs, toſch ten młoźeńz jo ſeminariſta, dej witſche 50 mk. płaſchiſch a nicht je ńozo požyzyſch, dajſcho je jomu, ja gronim dobre ſa ńogo! Kſchamaŕ je da, a jadnomu ? Jo, jo, wotgroni kſchamaŕ, a zoſcholi měſch 50 mk. požyzone, ga te wam teke daju. Groniſcho to napſchawdu? pſchaſchach ja. Won wotgroni: Jo napſchawdu! Ja poẃedach: No glědajſcho, luby kněs, toſch ten młoźeńz jo ſeminariſta, dej witſche 50 mk. płaſchiſch a nicht je ńozo požyzyſch, dajſcho je jomu, ja gronim dobre ſa ńogo! Kſchamaŕ je da, a jadnomu běſcho pomožone. Kak tomu drugemu? Ja ſegibach ſaßej mojej koleni pſched tym Kněſom, ako ma kluze k ſchyknym myſchynam. Toſch lej |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1924-30 |
||
| 1709 | kraj k buŕam hyſch, tam ßwěſchi ße hyſchcźi tak ako pſched pěſch ſtow (500) lětami. Zomy ße myßliſch, až jo witſche S. Jura, na kótarymž naſch goſpodaŕ Stanko „Ssławu“ ßwěſchi. Gaſda Stanko ńejo pſcheliž bogaty buŕ, teke niz chudy, ale do prědßwětego dńa, do pſchawego ßwětego dńa a do póßwětego dńa. Dokulž jo ten ßwěźeń w měſtach južo tſchochu ſkaſony, mußymy na kraj k buŕam hyſch, tam ßwěſchi ße hyſchcźi tak ako pſched pěſch ſtow (500) lětami. Zomy ße myßliſch, až jo witſche S. Jura, na kótarymž naſch goſpodaŕ Stanko „Ssławu“ ßwěſchi. Gaſda Stanko ńejo pſcheliž bogaty buŕ, teke niz chudy, ale jo buŕ (kmět) ßrěžnego ſtawa (Stand). Zeły tyźeń jo w doḿe južo rèſcheńe, zyſcźeńe a pałkańe. Na dwóŕe |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1924-38 |
||
| 1710 | winom a kafejom. Dłujko pak ńewoſtańo, dokulž mußy wejßy hyſchcźi ẃele ßwěſchiſch. Nježli hujźo, pſchoßy jogo Stanko, aby pſchiſcheł witſche kólaz (maſańz) łamat, ſatka jomu ſtyri denary do ruki a „ſ Bogom.“ (Dalej pſchiźo.) Ssměſchk wót ßwězki k witſchejſchnemu ßwětemu dńu ßwěſchił. To dłujko ńetrajo a pop hopytujo napſchigotowane ßłodkoſcźe a mozujo ße ſ rakiju (palenzom) abo ſ winom a kafejom. Dłujko pak ńewoſtańo, dokulž mußy wejßy hyſchcźi ẃele ßwěſchiſch. Nježli hujźo, pſchoßy jogo Stanko, aby pſchiſcheł witſche kólaz (maſańz) łamat, ſatka jomu ſtyri denary do ruki a „ſ Bogom.“ (Dalej pſchiźo.) Ssměſchk wót faraŕejz krow. Pla Magdeburka běſcho něga ßerbſka wóßada, źož pſched dłujkimi zaßami jadna wjaß ßeḃe ßama zerkwizku natwari. Jaden bur mějaſcho ſa |
DSB-HIST sserbski-zassnik-1924-38 |