Anfrage »witśe«, Ergebnisse 1671–1680 von 2046.
| 1671 | ße ṅeſnajo. 6. żinß žywy ßy, żinß roſchaj ße, do witſcheg ṅcwotlekaj że, chtož żinß jo ſtrowy, wjaßoły, jo witſche ßnaž južhumarły, a gaž we grėchach humrėjoẜch, do hele wėſcże potom żoẜch. 7. Och pomož, Jeſu, pomož mė, ab to gronił won pak teḃe ṅej, ga twoja zera koṅz mėſch dej. Až humrėſch dejẜch, to wėrno jo, glich ßṁerſchi zaß ße ṅeſnajo. 6. żinß žywy ßy, żinß roſchaj ße, do witſcheg ṅcwotlekaj że, chtož żinß jo ſtrowy, wjaßoły, jo witſche ßnaž južhumarły, a gaž we grėchach humrėjoẜch, do hele wėſcże potom żoẜch. 7. Och pomož, Jeſu, pomož mė, ab ſkoro pſchiẜcheł ku teḃe, a ṗerẇej zynił pokutu, až mė do rowa doṅaßu, ab żinßa ja a ẜchykne dny był k ßlėdnej |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1672 | : Bog ſchi wėrny woſtaṅo. 226. Warum willſt du doch für morgen. Gloß: Warum ſollt ich mich denn grämen? Pſchez ſa witſche tak ße ſtaraẜch, hutẜchoba teẜchṅona, ṅozoẜch ſtaroſcż ſagnaſch? K zomu jo to kiblowaṅe? Bog ßam zo wo to ẜcho mėſch to 15. ẇeż how twojo žyẇeṅe, Boga w myßłi mėjuzy; ẜchykno Bože zyṅeṅe żarž ſa gnadny dar tež ty; ṅama twoja wola ẜcho: Bog ſchi wėrny woſtaṅo. 226. Warum willſt du doch für morgen. Gloß: Warum ſollt ich mich denn grämen? Pſchez ſa witſche tak ße ſtaraẜch, hutẜchoba teẜchṅona, ṅozoẜch ſtaroſcż ſagnaſch? K zomu jo to kiblowaṅe? Bog ßam zo wo to ẜcho mėſch to hobſtaraṅe. 2. Schėło, duẜchu k żiwnem domu jo ſchi dał, ṅedejał ty ße powdaſch jomu? K wėṙe zo won teḃe wabiſch |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1673 | Chtož w Božem mėṅu ṅozo to, ga togo helſke kumpȧṅſtwo ſa ßwojo derbſtwo ſnajo. 6. Lej, żinß jo złoẇek wjaßoły, a witſche chory, hobßłaby, a ſkoro teke ſgiṅo, kaž wėtẜch liſt ſ boma wotmawa a kwėtk na polu wotpada, tak złoẇek tež ße ta kẜchaßna jutẜchna gwėsda. 5. Wẜcho ſtwoṙeṅe how na ßwėſche, we lufſche, woże, we tẜchaẇe, wot togo ſnankſtwo dajo. Chtož w Božem mėṅu ṅozo to, ga togo helſke kumpȧṅſtwo ſa ßwojo derbſtwo ſnajo. 6. Lej, żinß jo złoẇek wjaßoły, a witſche chory, hobßłaby, a ſkoro teke ſgiṅo, kaž wėtẜch liſt ſ boma wotmawa a kwėtk na polu wotpada, tak złoẇek tež ße miṅo. 7. Sſwėt džy pſched ßṁerſchu a ße boj, a gaž juž pſched żurjami ſtoj pon akle zo ße roſchiſch, glich dokulž |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1674 | 3. Lez ßṁerſch pẜchejz ſejo mė, to jo mė dobyſche, ßom Kriſta hobderbṅeṅe, we ṅom mam wotžyẇeṅe, lez humru żinß ab witſche, Bog ſtara ße juž chytſche. 4. O Jeſu, lubſchejẜchy, kenž ty tak ſcżerpṅe ßy na kſchizy ſa mṅo pobył a žyẇeṅe hużeßyſch; ja mam do Kriſta wėru, tak pſchidu k dobrem mėru, ja zu ße jomu dawaſch, dejm humrėſch abo ſtawaſch. 3. Lez ßṁerſch pẜchejz ſejo mė, to jo mė dobyſche, ßom Kriſta hobderbṅeṅe, we ṅom mam wotžyẇeṅe, lez humru żinß ab witſche, Bog ſtara ße juž chytſche. 4. O Jeſu, lubſchejẜchy, kenž ty tak ſcżerpṅe ßy na kſchizy ſa mṅo pobył a žyẇeṅe mė dobył, nam ẜchyknym nagromadu ſaß dawał Božu gnadu. 5. Nėt amen ſpiwajmy, ße Bogu żekujmy; ẇeż Kriſtus jan naß ſtawṅe |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1675 | kliṅe lažy ẜcho, twoj ſtatk pſcheze dobry jo. 12. Jaden żeṅ ßom hobtužony, drugi dajoẜch wjaßele! żinßa ßom ak hußṁerſchony, witſche mam ſaß žyẇeṅe; ty mė ſaßej rosbużijoẜch, moje złonki ponowijoẜch, pſchiṅaßoẜch je ſe ſemje, dajoẜch jim to žyẇeṅe. 13. Gaž tudy niz a niz na ṅebju nicht ſchi ṅamžo dochwaliſch. Kſcheł nėcht ſadoraſch ſchi južo, twoja wola ſtaſch ße bużo; w twojom kliṅe lažy ẜcho, twoj ſtatk pſcheze dobry jo. 12. Jaden żeṅ ßom hobtužony, drugi dajoẜch wjaßele! żinßa ßom ak hußṁerſchony, witſche mam ſaß žyẇeṅe; ty mė ſaßej rosbużijoẜch, moje złonki ponowijoẜch, pſchiṅaßoẜch je ſe ſemje, dajoẜch jim to žyẇeṅe. 13. Gaž ſa troẜchtom ſwigam ruze, ned ty na mṅo ſpominaẜch, groniẜch ßłowa troẜchtujuze, ſ wozow dſy mė wotrėwaẜch; tak ße ſaßej ſwjaßeliju |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1676 | ſawoſtał. Moj Bog, ſchi pẜchoßym Kriſta dla, daj až moj koṅz ße deṙe ma. 11. Ga pſchiż moj koṅz żinß abo witſche, ẜchȯ ſgluzyſch dej ße ſ Jeſußom, won ſa mṅo hobſtara ße chytſche, ſ jog kẜchẇju ja hupyẜchṅony ßom. Moj Bog, ma. 10. Ja jėdł ßom Jeſußowe ſchėło a jogo kẜchej ßom hužywał; nėt ſpominam na ṅogo zeło, tak we ṅom ßom ja ſawoſtał. Moj Bog, ſchi pẜchoßym Kriſta dla, daj až moj koṅz ße deṙe ma. 11. Ga pſchiż moj koṅz żinß abo witſche, ẜchȯ ſgluzyſch dej ße ſ Jeſußom, won ſa mṅo hobſtara ße chytſche, ſ jog kẜchẇju ja hupyẜchṅony ßom. Moj Bog, ſchi pẜchoßym Kriſta dla, daj až moj koṅz ße deṙe ma. 12. Nėt ſ Boġom zu ße deṙe žywiſch a humrėſch mimo ſtaroſcżi |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1677 | gnaſcha, tak jo teke gluka naẜcha. 7. Kak ße miṅo a kak ſgiṅo huẜcha zeſcż na ßwėſche! kogož żinßa huchwaliju, togo witſche podtłozyju, ſa zeſcż ṅezeſcż podariju. 8. Kak ße miṅo a kak ſgiṅo mudroſcż how na ßwėſche! Żož jo kuli mudra głowa, dokoṅzował. 6. Kak ße miṅo a kak ſgiṅo gluka ẜcha na ßwėſche! kaž ße kula pohobraſcha, tam a ßem ße ſgṅo do gnaſcha, tak jo teke gluka naẜcha. 7. Kak ße miṅo a kak ſgiṅo huẜcha zeſcż na ßwėſche! kogož żinßa huchwaliju, togo witſche podtłozyju, ſa zeſcż ṅezeſcż podariju. 8. Kak ße miṅo a kak ſgiṅo mudroſcż how na ßwėſche! Żož jo kuli mudra głowa, ako dawa kẜchaßne ßłowa, naßlėdku dej tež do rowa. 9. Kak ße miṅo a kak ſgiṅo baßṅeṅe na ßwėſche! kotryž kumẜchty lubowaẜcho |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1678 | ſpominajſcho na żeṅ teje ßṁerſchi ras; grėẜchniki, wy poglėḋajſcho, až ku koṅzu żo ẜchen zaß, żinßa ſtrowe, mozne ßmy, witſche kaẜchcżu lažymy, a ta zeſcż, kenž nam jo dana, bużo ſrȧſom ſakȯpana. 2. Na to lubej poglėdamy, zož do woka noz, ßwėt dobru noz. 409. Denket doch, ihr Menſchenkinder. Gloß: Freu dich ſehr, o meine Seele. Ssṁertne żiſchi ſpominajſcho na żeṅ teje ßṁerſchi ras; grėẜchniki, wy poglėḋajſcho, až ku koṅzu żo ẜchen zaß, żinßa ſtrowe, mozne ßmy, witſche kaẜchcżu lažymy, a ta zeſcż, kenž nam jo dana, bużo ſrȧſom ſakȯpana. 2. Na to lubej poglėdamy, zož do woka padṅo nam, zož jo pſchichodne, to mamy ponizom, a kuždy ßam pyta jano ſemſku wėz, wot togo żo ẜcha jog rėz |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1679 | läßt walten. Ja ßom we huṁeraṅu ſtawṅe a žyẇeṅe ku koṅzu żo, chto kſcheł mė groniſch nėto ſjawṅe, až žywy bdu do witſchego? Zaß hujżo, ßṁerſch ße pſchibliža, och, była duẜcha gotowa. 2. Ten złoẇek, kenž ße w grėchach kaſy, tom pſchiżo k ßudu, żož we ſpaṅu młoge budu. 410. Jch ſterbe täglich und mein Ende. Gloß: Wer nur den lieben Gott läßt walten. Ja ßom we huṁeraṅu ſtawṅe a žyẇeṅe ku koṅzu żo, chto kſcheł mė groniſch nėto ſjawṅe, až žywy bdu do witſchego? Zaß hujżo, ßṁerſch ße pſchibliža, och, była duẜcha gotowa. 2. Ten złoẇek, kenž ße w grėchach kaſy, tom rowu pſcheze ſdrały jo; lej! jabłuko, żož hužeṅz łaſy, tež ṅehuſdrate wotpadṅo. Ten ſtary ſwėſtk tež plaſchi mė, až |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |
||
| 1680 | Tam ßṁerſch ga zeſto pſchiżo ned, żož jo ẜchak ſa niz mėta. Lej żinßa bėſcho rėd na mṅo, chto wė, lez witſche ṅebużo ten rėd juž pſchiſch na teḃe? 3. Och ṅegroṅ, ja ßom młodutſchki, juž ṅebdu huṅaßony; och nė, ßy doſcż jan pẜchaẇe huſnajoẜch, až teke humrėſch derbiẜch. 2. Och pſchigotuj ße, ſpuẜchcż ten ßwėt, až ras ſchi ṅeſni: bėda! Tam ßṁerſch ga zeſto pſchiżo ned, żož jo ẜchak ſa niz mėta. Lej żinßa bėſcho rėd na mṅo, chto wė, lez witſche ṅebużo ten rėd juž pſchiſch na teḃe? 3. Och ṅegroṅ, ja ßom młodutſchki, juž ṅebdu huṅaßony; och nė, ßy doſcż juž hobſtary, ab ṅebył podchyſchony tej ßṁerſchi, kenž ẜcho huterṅo a tež nȧ młodoſcż ṅeglėdṅo; kak mogał tak ße myßliſch? 4. |
DSB-HIST sserbske-duchowne-kjarlize |