Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1511–1520 wót 2046.
| 1511 | ach — ja dŕe som tu Madlenu k šejcoju pósłał; gaby jano to źowćo samo tak ẃele rozyma měło a domoj pśišło. — Witśe pójdu k špektaŕejcom, ale ṕeŕej musym se humyś a włosy nawoskowaś, pótom buźo Hanka skeŕej kukaś a groniś: „Mój luby Matko , pójź how; hutrěj seḃe ruce, źi po Mariju do šyśa a groń jej, až dej ned domoj pśiś, až — ach — ja dŕe som tu Madlenu k šejcoju pósłał; gaby jano to źowćo samo tak ẃele rozyma měło a domoj pśišło. — Witśe pójdu k špektaŕejcom, ale ṕeŕej musym se humyś a włosy nawoskowaś, pótom buźo Hanka skeŕej kukaś a groniś: „Mój luby Matko, mój złośany Matsko“ — ej, helski Matko, ej, žadny Matsko! kak rědńe by było, gaby mě groniła: |
DSB-HIST malinski-nankowe-skorne |
||
| 1512 | Madlena (zastupi): Mejstaŕ šejc dajo wam ẃele dobrośi (dobrego) groniś, až musy te škórńe pódašwowaś, ten góle je witśe abo zajtša rano pśińaso. Mato: I, lěz mě ze swójim šejcom, ty stare chóžyšćo! — To jo mě lud, wěźeła, kak som ceły tak ako we ńebju, gaž teḃe zasej wiźim! — Som narski, co mě na to wótegroni. Madlena (zastupi): Mejstaŕ šejc dajo wam ẃele dobrośi (dobrego) groniś, až musy te škórńe pódašwowaś, ten góle je witśe abo zajtša rano pśińaso. Mato: I, lěz mě ze swójim šejcom, ty stare chóžyšćo! — To jo mě lud, škórnje su janož tšošku rozprojte a južo jich ńam’žo wěcej pórěźiś; to ga by ja sam seḃe je pórěźił. — Ach, ja |
DSB-HIST malinski-nankowe-skorne |
||
| 1513 | . Gaby Hanka wěźeła, až som bósy, ńeby mě zo wšym wěcej wiźeś kśěła, a zgóni-li wóna to, ga ned witśe se zastśěliju. — Co to jo. — No, to by mě hyšći tak było, něto dŕe mě hyšći něchten na šyju ) Ach, ja błazan! Ṕeńeze pśepiju, škórńe roztergam a nět som bósy; rědny zachoṕeńk k nowemu žyẃeńu po nejlěṕej hobstanej eksaḿe. Gaby Hanka wěźeła, až som bósy, ńeby mě zo wšym wěcej wiźeś kśěła, a zgóni-li wóna to, ga ned witśe se zastśěliju. — Co to jo. — No, to by mě hyšći tak było, něto dŕe mě hyšći něchten na šyju pśilězo, jo, rowno how k nam śěgnu, jaden muski a jana źeńska. — Góc ńeẃedko, gaby ja weto luḃej tśi |
DSB-HIST malinski-nankowe-skorne |
||
| 1514 | se ńeby mogł zeźaržaś a by śi janu wotrěznuł. Madlena, pósłuchaj, gaž Marija a mama domoj pśiźotej, groń jima, až witśe pójdu na wójnu. (K Hancy a Juroju): No, jo-li wama pšaẃe, ga pójźomy nět. Hanka: Tak . Madlena, hutrěj seḃe ruce a pódaj mě tu micu, ale ńeglědaj mě na nogi, howac se dajoš do směcha a ja se ńeby mogł zeźaržaś a by śi janu wotrěznuł. Madlena, pósłuchaj, gaž Marija a mama domoj pśiźotej, groń jima, až witśe pójdu na wójnu. (K Hancy a Juroju): No, jo-li wama pšaẃe, ga pójźomy nět. Hanka: Tak jo pšaẃe, tak se mě spódobaśo, ga pójźomy nět; Robertko pójś! (Hanka poẃesy se Robertoju pód pažu a wótchada a |
DSB-HIST malinski-nankowe-skorne |
||
| 1515 | naźeju se, až se bližej póznajomej. Mato (k seḃe): Dobru noc, Hanka, dobru noc, mója lubosć; witśe se zatśěliju — abo pójdu na wójnu; tak jěsno ak mě nan hupłaśijo — punktum. Te žadne tśiźasća tolari, te žadne škórńe rozgoŕony): Pšosym was, kněz Goldental — cośo wy se dlujko we našom měsće zaźaržaś? Juro: Cu how kradu wóstaś a naźeju se, až se bližej póznajomej. Mato (k seḃe): Dobru noc, Hanka, dobru noc, mója lubosć; witśe se zatśěliju — abo pójdu na wójnu; tak jěsno ak mě nan hupłaśijo — punktum. Te žadne tśiźasća tolari, te žadne škórńe a ten nejžadńejšy Robert. Hanka: Kněz Mato, wy sćo źinsa cely zamyslony; jo wam styskno za Lipskom? sćo tam niźi |
DSB-HIST malinski-nankowe-skorne |
||
| 1516 | jogo ku blidu) . Mato (tak aby kśěł płakaś): Ach — kněžna — Hanka — ńezgubim-li źinsa rozyma — ga witśe se zastśělim abo — pójdu do wójny! Hanka: Co, jo źe wam lubka ńewěrna? Mało: Och, tšašńe ńewěrna, stwóŕenim swěta. Gaby mě jano weto za janu kanu dosegało! Hanka: Pójźćo, kněz Matsko, seńomy se za blido (ẃeźo jogo ku blidu) . Mato (tak aby kśěł płakaś): Ach — kněžna — Hanka — ńezgubim-li źinsa rozyma — ga witśe se zastśělim abo — pójdu do wójny! Hanka: Co, jo źe wam lubka ńewěrna? Mało: Och, tšašńe ńewěrna, płakaś by mogał. Juro: Ach, napijśo se luḃej! Piwo tužne mysle zalejo. Hanka: Kněz kjaremaŕ, pśińasćo knězoma piwo |
DSB-HIST malinski-nankowe-skorne |
||
| 1517 | ſmėjo, aż humreſch deiſch to wėrno jo, to pak ṅeweß ga, ßmerſch pſchiżo. 6. Żinß labujoſch żinß ße roſchaj, do Witſchego żgan ṅezakaj, chtoż żinß jo ſtrowi a friſchni, jo Witſche ßnaż gor humarli, gaż tuͤ ṅet woͤ Grėchach humroſch, ga do Ṅegnada. 5. Gnadu jo tebe Bohg flubil, żoż Jeſus ſchi jo hukupil, ale to doch groṅil ṅejo, ga twoja Zerra Koṅz ſmėjo, aż humreſch deiſch to wėrno jo, to pak ṅeweß ga, ßmerſch pſchiżo. 6. Żinß labujoſch żinß ße roſchaj, do Witſchego żgan ṅezakaj, chtoż żinß jo ſtrowi a friſchni, jo Witſche ßnaż gor humarli, gaż tuͤ ṅet woͤ Grėchach humroſch, ga do Hoͤlle tam wandrujoſch. 7. Pomoż Kṅes Jeſus pomoż mė, aż ja ſkoro pſchiſchel k’tebe, a ziṅil Pokutu jeßno, ṅeż mė napſchißmo |
DSB-HIST nachtrag-einiger-lieder |
||
| 1518 | ga, ßmerſch pſchiżo. 6. Żinß labujoſch żinß ße roſchaj, do Witſchego żgan ṅezakaj, chtoż żinß jo ſtrowi a friſchni, jo Witſche ßnaż gor humarli, gaż tuͤ ṅet woͤ Grėchach humroſch, ga do Hoͤlle tam wandrujoſch. 7. Pomoż Kṅes Jeſus pomoż mė, aż jo hukupil, ale to doch groṅil ṅejo, ga twoja Zerra Koṅz ſmėjo, aż humreſch deiſch to wėrno jo, to pak ṅeweß ga, ßmerſch pſchiżo. 6. Żinß labujoſch żinß ße roſchaj, do Witſchego żgan ṅezakaj, chtoż żinß jo ſtrowi a friſchni, jo Witſche ßnaż gor humarli, gaż tuͤ ṅet woͤ Grėchach humroſch, ga do Hoͤlle tam wandrujoſch. 7. Pomoż Kṅes Jeſus pomoż mė, aż ja ſkoro pſchiſchel k’tebe, a ziṅil Pokutu jeßno, ṅeż mė napſchißmo ßmerſch terno, abuͤ ja żinß a ſche Stundi, k’mojej Reiſi |
DSB-HIST nachtrag-einiger-lieder |
||
| 1519 | me ſtwojej Dobrotuͤ, daj me twoje Janżele. Hugaß Hogṅ a ßwėtlo ßam, ſwarnuj Dom, a ſcho zoż mam, ab ja witſche, a te moje, ṅeplakal ſchėſchkei Ṅegluze. 5. Schiknim ſlim Lużam hoboraj, kenż woͤ Nozi Sloſcż ziṅe: Jich ſlem Prȯtk woͤſechu zu ja hiſchcż twoju Wohlu, ſnowa ziṅiſch zoż pſchemogu. 4. Hußweſch me moju Hutſchobu, ſażeṅ ſcho grėſchṅe Spaṅe :,: Pokſchy me ſtwojej Dobrotuͤ, daj me twoje Janżele. Hugaß Hogṅ a ßwėtlo ßam, ſwarnuj Dom, a ſcho zoż mam, ab ja witſche, a te moje, ṅeplakal ſchėſchkei Ṅegluze. 5. Schiknim ſlim Lużam hoboraj, kenż woͤ Nozi Sloſcż ziṅe: Jich ſlem Prȯtk woͤſechu ṅadaj, gaż muͤ ſpimuͤ woͤ Mėre, roſdroſcż jich ſchu ſlu Radu, a ſażeṅ ſchiknu Schkodu, ṅedaj naß ſtim ṅizim ſlekaſch |
DSB-HIST nachtrag-einiger-lieder |
||
| 1520 | , tak teiż Żuͤweṅe ſaiżo, ak jadna Kurȧwa. 5. Żinß jo Zlowek woͤ Zeſcżi, żinß jo won mlodi ſtrowi :,: Witſche hordujo chori, do Sėme już ſporami, żedno Sele ṅei ßwėſche, ſa ßmerſch knamakaṅu, ṅiz ṅei Zlowezne Gojſche, ſewſcheju Mudroſcżu jo rowne, ſachadnei Woßeṅi :,: Ak kṅizomne Zowaṅe, a Tſchawa napoli, tak jeßno ak ße ſlamjo, jaden Glaſchk ſ'Rukoma, tak teiż Żuͤweṅe ſaiżo, ak jadna Kurȧwa. 5. Żinß jo Zlowek woͤ Zeſcżi, żinß jo won mlodi ſtrowi :,: Witſche hordujo chori, do Sėme już ſporami, żedno Sele ṅei ßwėſche, ſa ßmerſch knamakaṅu, ṅiz ṅei Zlowezne Gojſche, ſewſcheju Mudroſcżu. 6. Ja ßom ṅet hupſchegṅoni, ſchim greſchnim Tſchachotam :,: Do Nebȧ pſcheßaiżoni, k'huſwolonim Duſcham. Ṅeto ja ße hußmeju, |
DSB-HIST nachtrag-einiger-lieder |