Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1301–1310 wót 2046.
| 1301 | Won roskłaźe ßwojom oberſtoju to turkojſke rosgrono a tomu bu tež luto tog bogeg popajźeńza. Ja mėnim, až jo zaßa doſcź, jog witſche ku generalu poßłaſch, pſchiraźi Iwan. Pẜchaẃe maẜch, ŕaknu Ignaz, Semjon dej kuß lažańa ſa ńog pſchigotowaſch; moj Bog, ſtyri Końz.] A ja ńamam wėz niz ak moj traktament, zo te moje dejali ſachopiſch, gab ja humŕeł! ſdychnu Iwan. Won roskłaźe ßwojom oberſtoju to turkojſke rosgrono a tomu bu tež luto tog bogeg popajźeńza. Ja mėnim, až jo zaßa doſcź, jog witſche ku generalu poßłaſch, pſchiraźi Iwan. Pẜchaẃe maẜch, ŕaknu Ignaz, Semjon dej kuß lažańa ſa ńog pſchigotowaſch; moj Bog, ſtyri źiſchetka, to jo žałoſcź. Gab naẜch general to wėźeł! Ten ńebźo dłujko ſa jogo źiſchimi pẜchaẜchaẜch, ale jog ſ krotkim a |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1903-03 |
||
| 1302 | roſchichmej ße do jſchpy. Zo ße nėto myßliſcho? pẜchaẜchaẜcho moj gospodaŕ, blėdy ako ßḿerſch. Zo ße myßlim? wot tog zomej witſche poẃedaſch. We wėrnoſcźi pak ße ja ßromach, to groniſch, zož ße myßlach. Na druge żajtẜcho pſchepytach ja hyẜchcźi ras tu ſchpu kidnu ße dołoj. Ako mej bližej pſchiźechmej, bėẜcho dep proſny a tẜchach pẜchez. Mej pſchepytachmej zełu hokołnoſcź, ẜcho podermo. Melzajuzy roſchichmej ße do jſchpy. Zo ße nėto myßliſcho? pẜchaẜchaẜcho moj gospodaŕ, blėdy ako ßḿerſch. Zo ße myßlim? wot tog zomej witſche poẃedaſch. We wėrnoſcźi pak ße ja ßromach, to groniſch, zož ße myßlach. Na druge żajtẜcho pſchepytach ja hyẜchcźi ras tu ſchpu tog hopokaſowańa, ńenamakach pak ſaßej niz. Potom źėch do gumna k depu, ßenuch ße a godach tam a ſaß. Pſchi glėdańu |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1903-27 |
||
| 1303 | kukaju ßwėte janźeliki pſches kluzowe ryzynki do kuždeje ſchpy, a źož ńerodne źiſchi wiźe, to hulizuju lubem humožniku a ten poẃeźejo to potom witſche ßwojom ńebjaſkem woẜchzoju. A zo zyni pon luby ńebjaſki woẜchz? pẜchaẜchachu źiſcheze huſta ßwoju matku. Ten płazo nad ſłymi źiſchimi, tak młoda knėni k ßwojom goleſchu, byź dobra a daj ßeb́e wot Barby rėdne tẜchojeńe wot lubeg humožnika hulizowaſch. Ty ga wėẜch, nozy kukaju ßwėte janźeliki pſches kluzowe ryzynki do kuždeje ſchpy, a źož ńerodne źiſchi wiźe, to hulizuju lubem humožniku a ten poẃeźejo to potom witſche ßwojom ńebjaſkem woẜchzoju. A zo zyni pon luby ńebjaſki woẜchz? pẜchaẜchachu źiſcheze huſta ßwoju matku. Ten płazo nad ſłymi źiſchimi, tak až jogo dſy to lube ßłyńzo ſaſchamniju a zarne mroki nam ńebjaſke ßwėtło ſakẜchyju. Tak pohuzy knėni ßudnikowa ßwojo dwėlėtne źiſche. Majka bźo |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1903-33 |
||
| 1304 | , ako maſch hujẜchła bėẜcho. Barba wotgroni: Gaž mama jo groniła, ga tek tak buźo, ale nėto ſazyń wozyze, aby witſche zeŕenej lizy mėła, gaž mama domoj pſchiźo. Skoro hußnu Majka, a Barba, muzna wot ẜchogo hobſtarańa, chopi drėmaſch, ſlagnu bėẜcho pſchiẜchła, bu wona jeje mojta a pſchiſtym ſaby ẜchym wėzej ßwoju kibliju. Chojźe janźeliki źinß nozy hokoło? pẜchaẜchaẜcho Majka w kolebze, ako maſch hujẜchła bėẜcho. Barba wotgroni: Gaž mama jo groniła, ga tek tak buźo, ale nėto ſazyń wozyze, aby witſche zeŕenej lizy mėła, gaž mama domoj pſchiźo. Skoro hußnu Majka, a Barba, muzna wot ẜchogo hobſtarańa, chopi drėmaſch, ſlagnu ße na blido a hußnu teke. Wachujſcho janźele, ſły winik ńeſpi. — Seger ſapoẃedaẜcho połnoznu goźinu. [Dalej pſchiźo.] |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1903-33 |
||
| 1305 | mogli, nėto pak źijſcho do mojeje budy, lańſcho ße a wotpozyńſcho, wy ſcźo wėſcźe muzne wot dłujkeje drogi a ẜcheje ſtaroſcźi. Witſche pſchiźo moja źowka Anna, ta dej waß ßobu wſeſch do naẜchogo domu a tam dejſcho pſchi naß woſtaſch, až Bog ten Knės waẜchog hulizowaẜcho jomu Roža ẜchykno, zož ße jo ſtało a pẜchoßaẜcho Burkerta wo pomoz. Ten ŕaknu: Ja zu ße pſchemyßliſch, zo zyniſch mogli, nėto pak źijſcho do mojeje budy, lańſcho ße a wotpozyńſcho, wy ſcźo wėſcźe muzne wot dłujkeje drogi a ẜcheje ſtaroſcźi. Witſche pſchiźo moja źowka Anna, ta dej waß ßobu wſeſch do naẜchogo domu a tam dejſcho pſchi naß woſtaſch, až Bog ten Knės waẜchog lubeg nana humožo. Druge žajtẜcho rano gibaẜcho ße Burkert južo pſchi ßwojom źėle, ako Roža hyẜchcźi chytſche ſpaẜcho. Won da jej lažaſch |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1904-09 |
||
| 1306 | . V. Lebda huroſḿe Roža take ßłowa, ga puẜchcźi wona žyzu a ßejźeẜcho ſamyßlona. Zo jo ße ſchi ſtało? pẜchaẜchaẜcho Burkert. Witſche pojdu ſ gribami na Lomowńu a pſchiſtajiju ße pla rotnizki ako źowka, ßnaź pſchidu tak k mojomu nanoju! wotgroni Roža ẜcha ńežywa. moŕu podmuriſch, ßu ßeb́e ẜche łoßy na głoẃe hoſcźigali, ako ſnaḿe tužyze, dokulž jim jich wotglėdańe ße ńejo raźiło. Dobre gole. V. Lebda huroſḿe Roža take ßłowa, ga puẜchcźi wona žyzu a ßejźeẜcho ſamyßlona. Zo jo ße ſchi ſtało? pẜchaẜchaẜcho Burkert. Witſche pojdu ſ gribami na Lomowńu a pſchiſtajiju ße pla rotnizki ako źowka, ßnaź pſchidu tak k mojomu nanoju! wotgroni Roža ẜcha ńežywa. Sabogala, to jano ńezyńſcho, gnadna knėžna! waß budu ned poſnaſch na waẜchej draſcźe a waẜchom bėłem hoblizu, a to buźo waẜch |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1904-10 |
||
| 1307 | zaẜchywych wojakow ſewẜchym niz pomoz, 10 000 tolari pak ẃelgi ẃele! W Poſenſkej ſpiwaju žyźi źinßa ſ Polakami: Hyẜchcźi Polſka ńeſgubjona! witſche ſ Nimzami: Deutſchland, Deutſchland über alles! Na take luźe ńej žedno dopuẜchcźeńe. Tak ako pla woterych luźi to ẜchuźeńe ße pſchiroźijo ſłožyli a kraloju dali, aby ńetŕebali wojaki byſch. Ako ße kraloju ńeſpodobaẜcho, ŕaknu miniſtaŕ: We nėtejẜchnych žurnych zaßach ńamgu nam towſynt zaẜchywych wojakow ſewẜchym niz pomoz, 10 000 tolari pak ẃelgi ẃele! W Poſenſkej ſpiwaju žyźi źinßa ſ Polakami: Hyẜchcźi Polſka ńeſgubjona! witſche ſ Nimzami: Deutſchland, Deutſchland über alles! Na take luźe ńej žedno dopuẜchcźeńe. Tak ako pla woterych luźi to ẜchuźeńe ße pſchiroźijo, tak bėžy we knėžkach kẜchuta kẜchej wot jadnog rodu do drugego, a togodla dajo we naẜchej armėji wėzej knėžkojſkich huẜchkow ako mėſcźańſkich. |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1904-11 |
||
| 1308 | A to ned! źni ṕerẃej ak do broźńe abo do ſtoga pſchidu. Pẜchyńſki kn. baron v. Oettinger jo źinßa ſtog trajdy dokladł a witſche jo kſchėł ſawėſcźiſch; toſch nozy ße ſtog wotpali a huẜchej 12 towſynt mark bėchu kamßy. S Bėłeje gory. Tudy wotpali ße 5. tŕebna. - Schym naẜchym laſowaŕam pak pſchiwołamy kẜchuſche: Sawėſcźo ße! ſawėſcźo (verſichert) źni w brožni a podomk a ſboźo. A to ned! źni ṕerẃej ak do broźńe abo do ſtoga pſchidu. Pẜchyńſki kn. baron v. Oettinger jo źinßa ſtog trajdy dokladł a witſche jo kſchėł ſawėſcźiſch; toſch nozy ße ſtog wotpali a huẜchej 12 towſynt mark bėchu kamßy. S Bėłeje gory. Tudy wotpali ße 5. aug. na rėſaku ẃelika kopiza delow a dŕewa. S Lojowa. Na 3. auguſta bu tudy kn. Noack ſa duchownego huſwolony. S Grodka |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1904-32 |
||
| 1309 | ſachopiła a tſcheſchi źeń ńejo niźi niz wėrno. Rowno tak ße muſchi na rußojſkem boze. Źinßa zo Kuropatkin pla Mukdena Japańaŕow dozakaſch, witſche ße baßni, až buźo na Tienling zopaſch a pla Charbina huſtaſch. To ẜchykno jo lutne godańe. Tež wot baltiſkeje łoźowńe ße ßlėdne . Jaden źeń ße piẜcho, až Japańaŕe ßu gotowe k nowej bitẃe, zoju jano Rußow hobejźiſch; drugi źeń jo bitwa južo ße ſachopiła a tſcheſchi źeń ńejo niźi niz wėrno. Rowno tak ße muſchi na rußojſkem boze. Źinßa zo Kuropatkin pla Mukdena Japańaŕow dozakaſch, witſche ße baßni, až buźo na Tienling zopaſch a pla Charbina huſtaſch. To ẜchykno jo lutne godańe. Tež wot baltiſkeje łoźowńe ße ßlėdne dny pißaẜcho, až ńebźo lėtoßa ſewẜchym hujėſch, ale buźo do nalėta zakaſch. - Pla Port Artura ßu Japańaŕe ßlėdny tyźeń ſaßej Rußow |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1904-40 |
||
| 1310 | gospoſa poliziſta, kenž mė k poſnaſchoju ſporaſch dejaẜcho. Ja jomu wotgronich, až ńejßom kẜchadnuła! Won źaẜcho: Pſchemyßlij ße až do witſchego. Ja ŕaknuch: Witſche ńamgu hynaz groniſch ak źinßa. Woni mė groſachu ſe ſawŕeſchim a hupoßłanim źož ße ńepoſnaju. Ja ße bojach ſchrej zu dir aus hochbetrübter Seele". To mė ẃelgi troẜchtowaẜcho; ja deŕe ńebėch hyẜchcźi źedńe tak naboźńe bjatowała. Wjazor ſawoła moja gospoſa poliziſta, kenž mė k poſnaſchoju ſporaſch dejaẜcho. Ja jomu wotgronich, až ńejßom kẜchadnuła! Won źaẜcho: Pſchemyßlij ße až do witſchego. Ja ŕaknuch: Witſche ńamgu hynaz groniſch ak źinßa. Woni mė groſachu ſe ſawŕeſchim a hupoßłanim źož ße ńepoſnaju. Ja ße bojach pſched hobyma a gronach, až ßom te ṕeńeſe weſeła. Tegdy buchu woni ſ mėrom a ſaßej pſchijaſne. Ale moja wėdobnoſcź dybaẜcho, |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1904-46 |