Anfrage »witśe«, Ergebnisse 1221–1230 von 2046.
| 1221 | Moj huẜchk ḿelzaẜcho. Ja ŕaknuch: „pſchez ga togo kjarla ńedajoſcho ned ſawŕeſch?“ Won wotgroni: „To ńeßméjom, pſcheto witſche by won mě kulu do głowy poßłał!“ Ako pla Weißenburga general Duay padnu, ſcźerkachu kužde huſta, až tog jo franzojſka kula . Se pſchigodu ſtupi won wojakoju na nogu, ten ße hobroſchezy ſafuka: „Chto wam kažo, mě na nogi ſtupaſch?“ Moj huẜchk ḿelzaẜcho. Ja ŕaknuch: „pſchez ga togo kjarla ńedajoſcho ned ſawŕeſch?“ Won wotgroni: „To ńeßméjom, pſcheto witſche by won mě kulu do głowy poßłał!“ Ako pla Weißenburga general Duay padnu, ſcźerkachu kužde huſta, až tog jo franzojſka kula pſcheẃerſcheła. Kak pſchiźe take ſkaſeńe do tog wojnſtwa, kenž howak tak jederne a wißelne jo? Na tom ßu te mérẜchniki a knéžaŕe |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-24 |
||
| 1222 | pſchez ga niz!“ Ducrot: „ale pẜchawy!“ Kſawerka: „To by ménił!“ Ducrot: „Ga pſchiſchcźo witſche žajtẜcha péſchich do grodu we Reichshofeńe, a wy to ńedejſcho lutowaſch!“ [Dalej pſchiźo.] S Łužize. Na Broẜchma ſméjo tam ße niz ńegnu. Rowno źéẜcho Kſawerka mimo. Ga źaẜcho Ducrot k ńomu: „ſcźo Franzoſaŕ?“ Won ŕaknu: „pſchez ga niz!“ Ducrot: „ale pẜchawy!“ Kſawerka: „To by ménił!“ Ducrot: „Ga pſchiſchcźo witſche žajtẜcha péſchich do grodu we Reichshofeńe, a wy to ńedejſcho lutowaſch!“ [Dalej pſchiźo.] S Łužize. Na Broẜchma ſméjo „ Maſchiza Sserbſka “ ßwoju létojſku gromadu a to w méſcźe we Evangelſkej towaŕſtwińe dopołńa hokoło jadnaſcźich. [ Choſchebuſke wiki .] Pẜcheniza 13,50 |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-24 |
||
| 1223 | “ Vive la France! nét źo dalej, béda wam, wy Prußiany, Bajery, Schwaby! na Rhein! do Barlińa! Witſche źomy ẜchykne pſches mroku! Taki ſuk ße ßłyẜchaẜcho na wẜchych drogach. Božko, to béẜcho to ßlédne rosßwétleńe we naẜchej ſchamnoſcźi. Kẜchaßńe : „Te Franzojſke ßu mroku pſcheſtupili! Saarbrücken ße pali! Kejžor ßam jo komandował a ten mały Lulu jo teke kanunu huſtſchelił!“ Vive la France! nét źo dalej, béda wam, wy Prußiany, Bajery, Schwaby! na Rhein! do Barlińa! Witſche źomy ẜchykne pſches mroku! Taki ſuk ße ßłyẜchaẜcho na wẜchych drogach. Božko, to béẜcho to ßlédne rosßwétleńe we naẜchej ſchamnoſcźi. Kẜchaßńe ßwitaẜcho 3. auguſt, kuždy béẜcho ſazaßa na nogach a ſ dybajuzeju hutẜchobu zakachmy, zo ße ſtaſch buźo. Niz ße ńeſta! Jano |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-27 |
||
| 1224 | ſ tym złoẃekom jo końz; take ſatwarźeńe ńejßom hyẜchcźi zaß žyẃeńa wiźeł. Ten kjarl ße ńeboj pſched Bogom, daniž pſched złoẃekami. Witſche žajtẜcha dej głowu tẜchuſch a źinßa žortujo a ßméchujo, až jo gréch a ßromota. Zoſcho jog weto hopytaſch? Mojogdla, ale ſa Dabowa a w Liẜchkoẃe pla kn. Bubnaŕa. S Božeg kralejſtwa. ( Zowańe mordaŕa. ) „Woſtańſcho lubej wenze, knés faraŕ; ſ tym złoẃekom jo końz; take ſatwarźeńe ńejßom hyẜchcźi zaß žyẃeńa wiźeł. Ten kjarl ße ńeboj pſched Bogom, daniž pſched złoẃekami. Witſche žajtẜcha dej głowu tẜchuſch a źinßa žortujo a ßméchujo, až jo gréch a ßromota. Zoſcho jog weto hopytaſch? Mojogdla, ale ſa péſch minutow buźoſcho wéźeſch, až pſchi tom jo kužde ßłowo ſgubjone!“ Tak ŕaknu diŕektaŕ popajźeńſtwa a źéẜcho pẜchejz. Faraŕ ſtupi do |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-33 |
||
| 1225 | . Až antiſemity tež take požedańa maju, to naß niz ńenaſtupa. — Kautſki ſe Stuttgarta woła: Żinß zoſcho rolſki program huſtawiſch a witſche zoſcho chopiſch rolſke naſtupnoſcźi ẜchtudowaſch (huknuſch)! ſawéſcźe, to jo hopazna droga. Bebel hopokažo, až won ße ſe ſozialdemokratow wen wſeſch a k poŕeźańu teje role ṕeńeſe daſch; tež hoplewańe togo burſkego pẜchawa na paſtwu a golu ńejo naẜchkodu. Rola dej gméjnam ßłuẜchaſch. Až antiſemity tež take požedańa maju, to naß niz ńenaſtupa. — Kautſki ſe Stuttgarta woła: Żinß zoſcho rolſki program huſtawiſch a witſche zoſcho chopiſch rolſke naſtupnoſcźi ẜchtudowaſch (huknuſch)! ſawéſcźe, to jo hopazna droga. Bebel hopokažo, až won ße ſe ſozialdemokratow wen ßuwa. — David ſ Gießena źejo: My mußymy tych burjow méſch, howak ńebdu méſcźańſke chudlaſe (Proletarier) žedńe ßwojo wotglédańe dobyſch |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-42 |
||
| 1226 | kateder ßłužy méſto hołtaŕa, a tak jo to tŕebńejẜche pſchigotowane. Ssobotu ženu źiſchi wot jadnog domu ku drugemu a wołaju ẜchuder: „witſche jo namẜcha w ẜchuli!“ A woni pſchidu, ſ kopizami pſchidu. Jaden gléda ſ poźiwanim na drugego kaž jano po ßḿertnej tẜchachoſche ten ſpuch wot kẜchwé a ſchéłow ße mińo, a ta jama ẜcheje žałoſcźi jo ſaßej rowna złoẃeznem bydleńu. Ławki pſchidu nutſch, ẜchulaŕowy kateder ßłužy méſto hołtaŕa, a tak jo to tŕebńejẜche pſchigotowane. Ssobotu ženu źiſchi wot jadnog domu ku drugemu a wołaju ẜchuder: „witſche jo namẜcha w ẜchuli!“ A woni pſchidu, ſ kopizami pſchidu. Jaden gléda ſ poźiwanim na drugego kaž jano po ßḿertnej tẜchachoſche ße ſtaſch možo. „Ty teke hyẜchcźi žywy? ty teke how?“ tak ße pẜchaẜcha pŕeki a podlu. Se łdſami ſpiwamy |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-47 |
||
| 1227 | ! Daźi ßu lewizaŕe a miniſtaŕe pſcheſchiwniki togo požedańa, my ße powołamy na togo ßamotnika we ßwojej goli (ẃerch Bismarka), kotaremuž witſche (18. jan.) zeła Nimſka buźo pſchijuſkaſch we źékownoſcźi, ten dajo nam pẜchaẃe. (Ẃelgi kẜchute bravo ſnéẜcho pſchi takich ßłowach, pokaſaſch, na kakej droſe ßu. Naẜche burja ßu ta murja zełeje Nimſkeje; daźi Richtaŕ ras dolizyjo, ẃele rolnikaŕow 1870 ßu kẜchaẃeli! Daźi ßu lewizaŕe a miniſtaŕe pſcheſchiwniki togo požedańa, my ße powołamy na togo ßamotnika we ßwojej goli (ẃerch Bismarka), kotaremuž witſche (18. jan.) zeła Nimſka buźo pſchijuſkaſch we źékownoſcźi, ten dajo nam pẜchaẃe. (Ẃelgi kẜchute bravo ſnéẜcho pſchi takich ßłowach, lewizaŕe pak gotowachu ſogol. Groba Bismarck ße Liebermanu ſ ruku huźékowa.) Naßlédku bu Kanizowe požedańe ſachyſchone ſ 219 głoßami pſcheſchiwo 97 konſervativſkich |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1896-04 |
||
| 1228 | na mńo ſ palzami pokaſuju? Ja pojdu do ßwéta, źož nogi mě ńaſcź mogu, až nikog ńehoglédaju a nicht mě ńeſnajo; witſche pojdu ßwoju drogu, — to ſbytne buźo moj réznik hobſtaraſch! Wam, knés faraŕ, gronim božeḿe a Bog daj, aby ta Faraŕ ſtyknu ruze. „Zo nét debu?” ŕaknu Karſon dalej. „How we tej ßromoſche woſtaſch a wiźeſch, kak luźe na mńo ſ palzami pokaſuju? Ja pojdu do ßwéta, źož nogi mě ńaſcź mogu, až nikog ńehoglédaju a nicht mě ńeſnajo; witſche pojdu ßwoju drogu, — to ſbytne buźo moj réznik hobſtaraſch! Wam, knés faraŕ, gronim božeḿe a Bog daj, aby ta ſtaroſcź waẜch dom ſpuẜchcźiła!” Faraŕ hograńaẜcho, méńezy, až to hobgrono buźo ße ſlagnuſch a ta wéz ße ſabyſch a Karſon ńedejał |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1896-07 |
||
| 1229 | moz wézej chojźiſch?” „Né, głownik,” wotgroni ten bratẜch, na ßwoj kẜchaẃezy gloſynk glédajuzy. „Ale my mußymy witſche dalej.” ŕaknu Suſuſa, „zo ty? zoẜch how woſtaſch, abo?” — pſchi tom kiwnu won k réze. doſtach ned we prédnem gnaſchu tu kulu a woſtach lažezy. Ga bu Suſuſa pſchijaſńejẜchy, da jomu priſu a źaẜcho: „Ty ńebźoẜch moz wézej chojźiſch?” „Né, głownik,” wotgroni ten bratẜch, na ßwoj kẜchaẃezy gloſynk glédajuzy. „Ale my mußymy witſche dalej.” ŕaknu Suſuſa, „zo ty? zoẜch how woſtaſch, abo?” — pſchi tom kiwnu won k réze. Chylku glédaẜcho ten zarnak k ſemji, rowno aby ße pſchemyßlił, potom ſtawi won ßwojej wozy rowno na tog bratẜcha a ŕaknu: „ |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1896-12 |
||
| 1230 | ßu naẜche pſchijaſchele, glich zož mamy, to ẜchykno jo tak deŕe waẜcho ak naẜcho. Nét pak, wy ſcźo pſchegłoźone, zomy witſche dalej poẃedaſch; Stella, kak ſ teju wjazeŕu jo?“ A we wérnoſcźi, ſezynk mě pſcheḃegowaẜcho dla chamnoſcźi, ja ńewém ſ ẜchogomudrego Boga na ńebju. Ꞩchym wézej byźcźo mě witane, ßyn mojog ſtareg pſchijaſchela. How bydlimy my we lutnej ßamotnoſcźi, jano zarnaki ßu naẜche pſchijaſchele, glich zož mamy, to ẜchykno jo tak deŕe waẜcho ak naẜcho. Nét pak, wy ſcźo pſchegłoźone, zomy witſche dalej poẃedaſch; Stella, kak ſ teju wjazeŕu jo?“ A we wérnoſcźi, ſezynk mě pſcheḃegowaẜcho dla chamnoſcźi, ja ńewém ſ woneg wjazora howak niz, ako až pla Stelle ßejźezy ßom jederńe jédł a potom ſpat ẜcheł. Ako wotzuſchech, béẜcho noz dawno mimo |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1896-20 |