Anfrage »witśe«, Ergebnisse 1211–1220 von 2046.
| 1211 | kenž jo dobroſchiwy, buźo gnadny ẜchyknym, kenž ßwoju hutẜchobu pſchigotuju Boga pytaſch!“ Ako béẜcho ße poßenuł, poẃedaẜcho, až zo witſche do méſta hyſch, a zo togodla hyẜchcźi ras wot maſcheŕe ßłyẜchaſch, kak jo ße ta zeła wéz méła. Maſch jomu to ẜcho : Ja ſchi ńok ſpuẜchcźiſch, daniž ſakomuźiſch; a tamne ßłowo, kotrež Božy Duch kraloju Hiskiaßoju do huſt połožy: Ten Knés, kenž jo dobroſchiwy, buźo gnadny ẜchyknym, kenž ßwoju hutẜchobu pſchigotuju Boga pytaſch!“ Ako béẜcho ße poßenuł, poẃedaẜcho, až zo witſche do méſta hyſch, a zo togodla hyẜchcźi ras wot maſcheŕe ßłyẜchaſch, kak jo ße ta zeła wéz méła. Maſch jomu to ẜcho poẃedaẜcho, a won bu pſchi tom až do dſow gnuty. „Zo néto ße myßliſcho zyniſch, Linatowa; zoſcho ßnaź ſkjaržyſch, |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1894-27 |
||
| 1212 | “ „Och, Bog, wodaj mè ten gréch. Jo, Linatowa, to zu zyniſch. Ńozoſcho knés faraŕa pẜchoßyſch, aby witſche ku mńo pſchiẜcheł? Ǹozoſcho ße néto ſaßej ſ nama modliſch?“ To ße ſta. Domoj hoglédajuza ſtupi ku knés duchownemu a hulizy , wy dŕe ſcźo mě wotpẜchoßyli; dejſcho tež hyẜchcźi drugich wo wodaſche pẜchoßyſch, kotrymž ſcźo kſchiwdu zynili, kaž naẜchomu doſtojnemu duchownemu?“ „Och, Bog, wodaj mè ten gréch. Jo, Linatowa, to zu zyniſch. Ńozoſcho knés faraŕa pẜchoßyſch, aby witſche ku mńo pſchiẜcheł? Ǹozoſcho ße néto ſaßej ſ nama modliſch?“ To ße ſta. Domoj hoglédajuza ſtupi ku knés duchownemu a hulizy jomu, kake pſcheḿeńeńe jo ße ſ Dajakojz Jurom ſtało. Ten bu huẜchej méry na tom ſwjaßelony a ſlubi, až zo witſche pſchiſch |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1894-32 |
||
| 1213 | a hulizy jomu, kake pſcheḿeńeńe jo ße ſ Dajakojz Jurom ſtało. Ten bu huẜchej méry na tom ſwjaßelony a ſlubi, až zo witſche pſchiſch. W nozy béẜchtej chorej ſ mérom doſcź. Na druge žajtẜcho, ako knés faraŕ pſchiźe, pſchikẜchy Juro ßwojo hoblizo ſ hobyma aby witſche ku mńo pſchiẜcheł? Ǹozoſcho ße néto ſaßej ſ nama modliſch?“ To ße ſta. Domoj hoglédajuza ſtupi ku knés duchownemu a hulizy jomu, kake pſcheḿeńeńe jo ße ſ Dajakojz Jurom ſtało. Ten bu huẜchej méry na tom ſwjaßelony a ſlubi, až zo witſche pſchiſch. W nozy béẜchtej chorej ſ mérom doſcź. Na druge žajtẜcho, ako knés faraŕ pſchiźe, pſchikẜchy Juro ßwojo hoblizo ſ hobyma rukoma. „Ja ńejßom godny, až ku mńo pſchiźoſcho; možoſcho mě to ẜcho wodaſch, ſ zymž ßom wam tak ẃeliku kſchiwdu |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1894-32 |
||
| 1214 | moznaŕe maju tam wojnſke łoźe ſtojeze. Rußojſka ńamžo hyẜchcźi radny zaß wojny wjaſcź! tak piẜcho Kölnſki zaßnik. Rußka by lubej źinßa ak witſche pſcheſchiwo Nimſkeje do wojny ſchégnuła, dokulž Nimſka jej ſadora, ße roẜchyŕaſch, ale wojna ńejo hyẜchcźi možno. Prédnemu ńej rußojſke wojnſtwo hyẜchcźi pſchikaſał, až péſch naẜchych wojnſkich łoźow deje do Oſtaſiſkeje jéſch, aby tam Nimzow hoplewali pla tych wojujuzych Japanaŕow a Chineſaŕow. Tež druge moznaŕe maju tam wojnſke łoźe ſtojeze. Rußojſka ńamžo hyẜchcźi radny zaß wojny wjaſcź! tak piẜcho Kölnſki zaßnik. Rußka by lubej źinßa ak witſche pſcheſchiwo Nimſkeje do wojny ſchégnuła, dokulž Nimſka jej ſadora, ße roẜchyŕaſch, ale wojna ńejo hyẜchcźi možno. Prédnemu ńej rußojſke wojnſtwo hyẜchcźi k wojńe gotowe, k drugemu zakaju ẜchykne rody wot Kawkaſa až do Afgana na tu ẜchtundu, źož Rußka ße do wojny ſaméẜchajo, |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1894-35 |
||
| 1215 | . Roža, roža, rédna roža, Luba roža, paß ty ße! Kak rédnoſcź ße tak jéßno mińo: Źinßa kwiſchoẜch, Witſche ſeſkńoẜch, Sserp, ty réžoẜch dłymoko! Tak tež młoga duẜcha ſgińo, Néžli pẜchaẃe ſakwiſcho. Roža, roža, rédna roža, ty ße! We gumńe žyn pſchi chłodnej réze Kwiſcho jadna Pẜchaẃe rédna Jutẜchna roža luboßna, Niźi ńej tak rédna wézej Žedna druga ſakwitła. Roža, roža, rédna roža, Luba roža, paß ty ße! Kak rédnoſcź ße tak jéßno mińo: Źinßa kwiſchoẜch, Witſche ſeſkńoẜch, Sserp, ty réžoẜch dłymoko! Tak tež młoga duẜcha ſgińo, Néžli pẜchaẃe ſakwiſcho. Roža, roža, rédna roža, Luba roža, paß ty ße! W Tuṙeju 1892. F. Rocha. Liſtniza. Do Eislebena kn. profeßor Mojnu: Hutẜch. źék ſa |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1894-36 |
||
| 1216 | doktor: „To pſcheto jo kẜchaßny kjarliž, kak luboßny a ponižny! Luby knés profeßaŕ, ten ßeḃe ßobu weſmju a wotpiẜchu. Witſche wam jen ſaßej ßobu pſchińaßu. Ten dej moja luba mańźelſka, kotraž Waß tak hutẜchobńe lubujo, ned zytaſch. Ja wém, Wy Né, to nikula ńejźo!“ Potom zytaẜcho te poſtawki, ale Gellert pſchi ßwojej ponižnoſcźi k ſemji dołoj glédaẜcho. Po chyli ſawoła doktor: „To pſcheto jo kẜchaßny kjarliž, kak luboßny a ponižny! Luby knés profeßaŕ, ten ßeḃe ßobu weſmju a wotpiẜchu. Witſche wam jen ſaßej ßobu pſchińaßu. Ten dej moja luba mańźelſka, kotraž Waß tak hutẜchobńe lubujo, ned zytaſch. Ja wém, Wy tomu niz napſcheſchiwo ńamaſcho!“ Won raſa ńedozaka, zo Gellert buźo groniſch, ale tyknu liſt do kapße, ſtupi potom bližej k |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1894-47 |
||
| 1217 | pŕedkſtojaŕa Engewichta. Tomu hulizowaẜcho ten hobẜchudnik chytſche ßwojo brojaŕſke žyẃeńe a pſchiſtawi te ßłowa: Żinß nozy by ja hyẜchcźi wjaßoły bal požył a witſche by mě ńabogego namakali! Won bu popajźony. (Luby Bog ſwarnuj naẜche źiſchi we zuſḃe.) Pla Dŕewka ſtaẜchtej ße pſched krotkim pſchepſchiḿe ße pak jano na poſtowej kaſſy. Pońeźele tyźeń brachowachu ſ raſom 127 mk. Wałtora pſchiźe huẜchy ſaſtojnik ſ Frankforda, kẜchajźu ſawołany wot pŕedkſtojaŕa Engewichta. Tomu hulizowaẜcho ten hobẜchudnik chytſche ßwojo brojaŕſke žyẃeńe a pſchiſtawi te ßłowa: Żinß nozy by ja hyẜchcźi wjaßoły bal požył a witſche by mě ńabogego namakali! Won bu popajźony. (Luby Bog ſwarnuj naẜche źiſchi we zuſḃe.) Pla Dŕewka ſtaẜchtej ße pſched krotkim dwé ńegluze poßobizu. W Kleẜchniku béẜcho žeńſka ſ krowoma po ßłańe a ſawoźi ße we goli. Wona pſchiḿe wojo a chyli jo nabok |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1894-49 |
||
| 1218 | kapße, dokulž tenßamy we Barlińu ḿeńej myta ma, ako we Elſaßu jo méł. Ale źinß béẜcho kejžor to gronił a juž witſche leſchechu liſty ſ teju poẃeſcźu do zaßnikaŕńow a k woterym wotpoßłanym. To pißmo we tych liſtach ma ten nagléd, aby było néga ras ten winowaty ße ńenamaka. Pſched krotkim ſjawi kejžor nékotarym dobrym pſchijaſchelam, až kſchéł won ßwojomu reichskanzlaŕu 100 towſynt mk. ſarownańa daſch ſe ßwojeje kapße, dokulž tenßamy we Barlińu ḿeńej myta ma, ako we Elſaßu jo méł. Ale źinß béẜcho kejžor to gronił a juž witſche leſchechu liſty ſ teju poẃeſcźu do zaßnikaŕńow a k woterym wotpoßłanym. To pißmo we tych liſtach ma ten nagléd, aby było néga ras pißane. Kejžor jo rosgoŕony, až te nejwétẜche potajmnoſcźi ße ńeſaḿelzyju, a polizaja ße ſaßej napina na nejhuẜche, ale hyẜchcźi podermo. |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-01 |
||
| 1219 | , knés profeßaŕ, wy ſcźo ßeḃe ſkeŕej wos dŕewa kupili; na tom jo wézej, ako howak na dwéma. To buźomy lébda witſche gotowe! A twarde jo to dŕewo, kaž kaḿeń a ſeleſo!“ „Ja — dŕewo kupił?“ groni Gellert a ße najḿetym źéłaſcheŕam pſchiźe, ſchégachu woni ßwoje ſchapki, pſcheto tež niſke luźe jogo hußoko zeſcźachu, a jaden wot nich źaẜcho: „No, knés profeßaŕ, wy ſcźo ßeḃe ſkeŕej wos dŕewa kupili; na tom jo wézej, ako howak na dwéma. To buźomy lébda witſche gotowe! A twarde jo to dŕewo, kaž kaḿeń a ſeleſo!“ „Ja — dŕewo kupił?“ groni Gellert a ße teje myßli ſléka, dokulž béẜcho jogo ṕeńeſna myẜchyna až do dna proſna. „Ja niz wot tog ńewém. Wy ſcźo ße molili |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-06 |
||
| 1220 | waliſch, kaž 1806 a 1813. Napńete zakachmy tych wézow, kenž pſchiſch derḃechu; kužda nowina bu požŕeta, kuždy wjazor ße ſwéſcźelowaẜcho: witſche dej ße ſachopiſch! tam niźi tam; jano niz pla naß! O ſłoßna hutẜchoba złoẃekow: drugim ße ńegluka žyzy, jano niz hußnuła a we drémańu ẜchen pſchigot k dalẜchym bitwam ſabyła; k tomu ße naźejachmy, až Bajery a Würtembergaŕe budu ße ßobu na Pẜchußku waliſch, kaž 1806 a 1813. Napńete zakachmy tych wézow, kenž pſchiſch derḃechu; kužda nowina bu požŕeta, kuždy wjazor ße ſwéſcźelowaẜcho: witſche dej ße ſachopiſch! tam niźi tam; jano niz pla naß! O ſłoßna hutẜchoba złoẃekow: drugim ße ńegluka žyzy, jano niz ßama ßeḃe! Kak dejaẜcho to ße zaẜchńe pſcheḿeniſch! Béda, béda! ( Te prédne huſary .) Mac Mahon, ten ẃeliki |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1895-21 |