Napšašowanje »witśe«, wuslědki 941–950 wót 2046.
| 941 | daſch. "Nozoſcho ga wy ßeb́e nanejḿeńej tej kóžy ßobu weſeſch, miloſcźiwy kněs?" My ńamamy žednogo zaßa. Hoſchěgnij ßeb́e jej witſche, abo gaž zoſch, něto pak mußymy dalej." Małe towaŕſtwo da ße ſaßej do hyſcha, ńeběſcho pak hyſchcźi žednych ſto kſchazow ßłoźiſch. Gaž ja ſaßej k wam pſchidu, ga móžoſch mě kuß dobrego mjadweźowego plaza na blido ſtajiſch a mě na mjadwěźowej kóžy lažaſch daſch. "Nozoſcho ga wy ßeb́e nanejḿeńej tej kóžy ßobu weſeſch, miloſcźiwy kněs?" My ńamamy žednogo zaßa. Hoſchěgnij ßeb́e jej witſche, abo gaž zoſch, něto pak mußymy dalej." Małe towaŕſtwo da ße ſaßej do hyſcha, ńeběſcho pak hyſchcźi žednych ſto kſchazow ſchło, ako pßyzk ſaßej wajaſcho, ten ras pak mimo łoßow ſwigańa a huſcha. "Nam ße luźe bliže", ŕaknu huglaŕ |
DSB-HIST bosch-sserbowka |
||
| 942 | měſtach mußali ſ kóńow holěſcź a je wjaſcź. Jo-liz pak wam pſchaẃe, ga zu waß po lěpſchej droſe direktńe do Sgóŕelza dowjaſcź. Witſche ſajtſcha hokoło woßymeje góźiny móžoſcho tam byſch. Budu pak to waſche kóńe huźaržaſch?" "Mamy klěb pſchi ßeb́e a zomy jim dawaſch "To by ẃelgen nahokoło było, gaby ße ſaßej na Mužakow wroſchili a k tomu jo droga tak ńedobra, až by na ẃele měſtach mußali ſ kóńow holěſcź a je wjaſcź. Jo-liz pak wam pſchaẃe, ga zu waß po lěpſchej droſe direktńe do Sgóŕelza dowjaſcź. Witſche ſajtſcha hokoło woßymeje góźiny móžoſcho tam byſch. Budu pak to waſche kóńe huźaržaſch?" "Mamy klěb pſchi ßeb́e a zomy jim dawaſch, tak jěßno ako ße gódne měſto namaka. Sslyſch, Sserbo, ja zu ſchi wěriſch! Pſchiwěźoſch-li naß gluzńe do Sgóŕelza, |
DSB-HIST bosch-sserbowka |
||
| 943 | nadobny (edel) ryſchaŕ ſbywał." "Daſch tu noz how wóſtańo, wón ńeby měł we mójom ſtańu teke lěpſchego lažańa. Witſche ſajtſcha, pſchi ßwitańu, pſchiwěź jogo do mojogo ſtańa! Mělz pak wo jogo narodu a naju ſtarem pſchijaſchelſtẃe; pſchetož ty ſnajoſch ńedowěru wězy wěry pſchiſamknuł!" "Wy maſcho pſchaẃe, kněžo! Kak zeſto ßom jomu we waſchom nanowem doḿe póßłužył! S ńogo jo nadobny (edel) ryſchaŕ ſbywał." "Daſch tu noz how wóſtańo, wón ńeby měł we mójom ſtańu teke lěpſchego lažańa. Witſche ſajtſcha, pſchi ßwitańu, pſchiwěź jogo do mojogo ſtańa! Mělz pak wo jogo narodu a naju ſtarem pſchijaſchelſtẃe; pſchetož ty ſnajoſch ńedowěru naſchych luźi." S tymi ßłowami ſtupiſchtej ſe ſtańa a kſchazaſchtej pomału pſches roßowatu łuku. S pŕednym ßwitanim ſtupi ẃelizki Boguwěr do ſtańa |
DSB-HIST bosch-sserbowka |
||
| 944 | źěkowaſch. My ßmy how ako huſgońowaŕe do pŕedka póßłane, a hyſchcźi źinßa do połnozy pſchiſchěgńotej how dwě ſta (200) Hußitow a witſche pſchidu ſa nimi hyſchcźi 5000 mužow. We tom jo jich rowno tak ẃele pſched Budyſchyń ſchěgnuło a dwójzy tak ẃele pſched Sgóŕelz. Te Hußity namakał a ße jim pſchiſamknuł. Pſchi muri wiźiſch ſcheſcźoch wót nich a mójeju ßłužabnikowu a jadnogo ßerbſkego huglaŕa, kótaremuž mam ße ẃele źěkowaſch. My ßmy how ako huſgońowaŕe do pŕedka póßłane, a hyſchcźi źinßa do połnozy pſchiſchěgńotej how dwě ſta (200) Hußitow a witſche pſchidu ſa nimi hyſchcźi 5000 mužow. We tom jo jich rowno tak ẃele pſched Budyſchyń ſchěgnuło a dwójzy tak ẃele pſched Sgóŕelz. Te budu ße, gaž ſměju tej měſcźe dobytej, ſ nami pſched Chóſchobuſom ſgromaźiſch, aby pótom braniborſkego markgrobu we jogo kraju ſbili. Tak |
DSB-HIST bosch-sserbowka |
||
| 945 | běſcho tſchi ras ſaßobu ßłyſchaſch, howaz běſcho wſcho ſcźicha. "To jo mój pſchijaſchel, kótaryž mě woła. Mußym ſchi ſpuſchcźiſch ale witſche hokoło togo ßamego zaßa ßom ſaßej pſchi teb́e. Gaž budu na boḿe, ga wótwěź powěs, a ſazyń pótom ſcźicha hokno, ale jo tak ẃeliki, až ße někajeje ßłaboſcźi abo huwěrnego ßłowa dla góriſch ńebuźo. Ssłyſch! zo to běſcho?" Ssłabe krotke ſchwizańe běſcho tſchi ras ſaßobu ßłyſchaſch, howaz běſcho wſcho ſcźicha. "To jo mój pſchijaſchel, kótaryž mě woła. Mußym ſchi ſpuſchcźiſch ale witſche hokoło togo ßamego zaßa ßom ſaßej pſchi teb́e. Gaž budu na boḿe, ga wótwěź powěs, a ſazyń pótom ſcźicha hokno, ale ned, aby ße nichten niz ńemyßlił, deja-li mě pſches rěku plěſch wiźiſch. Witſche buźo mjaßezk póſdźej ßchadaſch a mej ßmej wěſcźejſchej |
DSB-HIST bosch-sserbowka |
||
| 946 | powěs, a ſazyń pótom ſcźicha hokno, ale ned, aby ße nichten niz ńemyßlił, deja-li mě pſches rěku plěſch wiźiſch. Witſche buźo mjaßezk póſdźej ßchadaſch a mej ßmej wěſcźejſchej." Hyſchcźi ras hobejmi wón ßwóju lubu, ſtupjaſcho na hokno ſńaßeſcho ße na bom, kótaryž mě woła. Mußym ſchi ſpuſchcźiſch ale witſche hokoło togo ßamego zaßa ßom ſaßej pſchi teb́e. Gaž budu na boḿe, ga wótwěź powěs, a ſazyń pótom ſcźicha hokno, ale ned, aby ße nichten niz ńemyßlił, deja-li mě pſches rěku plěſch wiźiſch. Witſche buźo mjaßezk póſdźej ßchadaſch a mej ßmej wěſcźejſchej." Hyſchcźi ras hobejmi wón ßwóju lubu, ſtupjaſcho na hokno ſńaßeſcho ße na bom, ßuwnu ße ſpeſchńe po nim dołoj, nurknu ße do Sprěwy a běſcho ße pſched Lubuſchynyma wózyma minuł. S jadnogo hokna na drugem kóńzu |
DSB-HIST bosch-sserbowka |
||
| 947 | Niz, niz ńejo wězej k dozakańu," morzaſcho Sigmund pſched ßobu; "huboge źowcźko, źo ga debu ſchi dowjaſcź? Gaž witſche, pſchi ſchtorḿe na tu gjardu twarźiſńu, jeje popajźeńſtwo roslamju, pótom dej ta mózna ruka ju na mójogo dobrego kóńa ßajźiſch a - až mě mójej wózy ſazyni, gaž - móžno ſkóro - ßwój ßlědny hudych zynim." Mělzajuzy ſtojaſchtej ßeb́e naſchej pſchijaſchela napſcheſchiwo. "Niz, niz ńejo wězej k dozakańu," morzaſcho Sigmund pſched ßobu; "huboge źowcźko, źo ga debu ſchi dowjaſcź? Gaž witſche, pſchi ſchtorḿe na tu gjardu twarźiſńu, jeje popajźeńſtwo roslamju, pótom dej ta mózna ruka ju na mójogo dobrego kóńa ßajźiſch a - ſ ńeju wóttud, źož ße Bogu ſpódoba!" Jogo głowa ßchyli ße na nadro, tužyza ße teke hyſchcźi na ńogo ſlagnu, |
DSB-HIST bosch-sserbowka |
||
| 948 | ßrědk k pomſcźeńu a ſ nim mogu ßeb́e ſpěſchnu ßḿerſch ſa pomału, boloſcźiwſchu hukupiſch. Žinßa w nozy zu hyſchcźi ras hopytaſch ſpaſch; witſche mußym źěłaſch, abo ßom ſgubjona." Wóna poglědnu ſ hoknom wen k lěgwu Hußitow. Jaden hogeń ſa drugim tam ſgaßnu, we lub́ej ßḿerſch ako ßromotu! Ha! a how ße na to ſpomńeju, zož jo mě Sigmund do hucha ſchepnuł: hyſchcźi ga wěm ßrědk k pomſcźeńu a ſ nim mogu ßeb́e ſpěſchnu ßḿerſch ſa pomału, boloſcźiwſchu hukupiſch. Žinßa w nozy zu hyſchcźi ras hopytaſch ſpaſch; witſche mußym źěłaſch, abo ßom ſgubjona." Wóna poglědnu ſ hoknom wen k lěgwu Hußitow. Jaden hogeń ſa drugim tam ſgaßnu, we groźe bu wſcho ſchma a ſcźicha, a wóna ße lanu na ſchpundowańe a ſkóro twardo hußnu. Južor pſched ßwitanim hubuźi ju ſpiw Hußitow |
DSB-HIST bosch-sserbowka |
||
| 949 | ?" wołaẜcho Schybaṙ mė napſcheſchiwo, ako ſaß k ṅomu do ẜchpy ſtupich. "Niz wėzej" wotgronich ja, "ako debu witſche žajtẜcha domoj hujėſch. Ale zomej ße wot ẜchakeg drugego porosgroniſch!" "Wot zogo?" mėṅaẜcho Schybaṙ. "Jo, wot naßlėdk dam! W Kriſtianiji Norwegſkem głownem mėſcże 20. novembra 1880. Dr. G. Sauerwein. Sſobunaſgoṅeṅe. (Dalejẇeżeṅe.) "Zo ſchi jo?" wołaẜcho Schybaṙ mė napſcheſchiwo, ako ſaß k ṅomu do ẜchpy ſtupich. "Niz wėzej" wotgronich ja, "ako debu witſche žajtẜcha domoj hujėſch. Ale zomej ße wot ẜchakeg drugego porosgroniſch!" "Wot zogo?" mėṅaẜcho Schybaṙ. "Jo, wot zogo?" wotgronich ſaß ſ mozu to gnuſche ſagaſchejuzy, kenž ſ mojich huſt we ßłowach hubegnuſch kſchėẜcho. "Moj pſchijaſchel kowal jo |
DSB-HIST bramborske-nowiny-1880-52 |
||
| 950 | te dary tudy" mėṅach ja. "Nė, nė," ſjawi Schybaṙ, "won jo nejſkėrej ten ſchėg pſchepaßt a pſchiżo witſche; a jo tak deṙe až ty hu naß ßy - ale, ty ga ßy taki ſamyßlony?" "Och!" wotgronich ſ tymi żiſchimi ṅewotżaržał." "Možno až kẜchėẜcho won tebe a tym żiſcham nėzo ßobu pſchinjaſcż, jo ſabył, a kupijo nėto te dary tudy" mėṅach ja. "Nė, nė," ſjawi Schybaṙ, "won jo nejſkėrej ten ſchėg pſchepaßt a pſchiżo witſche; a jo tak deṙe až ty hu naß ßy - ale, ty ga ßy taki ſamyßlony?" "Och!" wotgronich ja, "mė pſchejże jadna myßl pſches głowu." Schybaṙ ße hußmėwkowaſcho. "Možno, až ſchi moj hobtužony wjaſym nėzo zyniſch |
DSB-HIST bramborske-nowiny-1880-52 |