| 1971 | pokẜchywa kaž płachta, na bok ſchěgnuſch, aby tu kẜchaßnoſcź togo drugego ßwěta wiźeli. Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, do witſcheg ńewotlěkaj źe! Barlińu bydlaẜcho ras młody ſtudenta, won kſchěẜcho rěznik hordowaſch, pla jadnogo ẜchlodaŕa na pſchebydku. Drugich jo kſchěł ßuźiſch, dej jomu goſpoſa byſch, źož wotpozynuſch možo, dej jomu poſtroẃeńa ſ nanowego domu pſchińaſcź a tam a ſaß to ſeḿſke, kotrež naß pokẜchywa kaž płachta, na bok ſchěgnuſch, aby tu kẜchaßnoſcź togo drugego ßwěta wiźeli. Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, do witſcheg ńewotlěkaj źe! Barlińu bydlaẜcho ras młody ſtudenta, won kſchěẜcho rěznik hordowaſch, pla jadnogo ẜchlodaŕa na pſchebydku. Drugich jo kſchěł ßuźiſch, ale na Boga, kotryž teke nad nim ras ßuźiſch buźo, ńejo ße myßlił. Do zerkẃe ńepſchiźe a wot wěry ńemějaẜcho niz. |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-09 |
||
| 1972 | ẃele naźeje, wot humŕeſcha pak jomu niz ńegroni a wot pſchigotowańa na tu ßḿerſch gor niz. Won weſe hobẜchejt wot ńogo až do witſchego. We tej ſchṕe pſchipodla togo chorego wotpẜchaẜchowaẜcho na tom ßamem dńu ten ẜchlodaŕ ako dobry nan ßwojogo ßyna, lez teke to ßwojo na . Jogo pſchijaſchel, młody gojz, teke jaden wot tych, kenž ße we te Kněſowe drogi ńeſtaraju, pſchiźe k ńomu a ńemějaẜcho ẃele naźeje, wot humŕeſcha pak jomu niz ńegroni a wot pſchigotowańa na tu ßḿerſch gor niz. Won weſe hobẜchejt wot ńogo až do witſchego. We tej ſchṕe pſchipodla togo chorego wotpẜchaẜchowaẜcho na tom ßamem dńu ten ẜchlodaŕ ako dobry nan ßwojogo ßyna, lez teke to ßwojo na pẜchaẜchańe nahuknuł jo. Jim běẜcho wot faraŕa ten kjarliž gorějdany, kotryž ße tak ſachopijo: "Tak wěrńe ak ßom žywy Bog, |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-09 |
||
| 1973 | we tej drugej ſchpě běchu jano te źurja. Pſchi hukńeńu pſchiźe na ten verẜch: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe, Chtož źinß jo ſtrowy, wjaßoły, Jo witſche ßnaź juž humarły, A gaž we grěchach humŕejoẜch, Do hele wěſcźe ). Ten kjarliž ńekſchěẜcho tomu golzoju pẜchaẃe do głowy, won mußaẜcho do roẜchka ſtupiſch a tam huknuſch. Mjaſy ńogo a togo chorego we tej drugej ſchpě běchu jano te źurja. Pſchi hukńeńu pſchiźe na ten verẜch: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe, Chtož źinß jo ſtrowy, wjaßoły, Jo witſche ßnaź juž humarły, A gaž we grěchach humŕejoẜch, Do hele wěſcźe potom źoẜch. A rowno ten verẜch ńamožaẜcho ſewẜchym nahuknuſch. Jaden ras ſa drugim laſowaẜcho ten golz tej ßmuẜchze: "Źinß žywy ßy |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-09 |
||
| 1974 | na ten verẜch: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe, Chtož źinß jo ſtrowy, wjaßoły, Jo witſche ßnaź juž humarły, A gaž we grěchach humŕejoẜch, Do hele wěſcźe potom źoẜch. A rowno ten verẜch ńamožaẜcho ſewẜchym nahuknuſch. Jaden mußaẜcho do roẜchka ſtupiſch a tam huknuſch. Mjaſy ńogo a togo chorego we tej drugej ſchpě běchu jano te źurja. Pſchi hukńeńu pſchiźe na ten verẜch: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe, Chtož źinß jo ſtrowy, wjaßoły, Jo witſche ßnaź juž humarły, A gaž we grěchach humŕejoẜch, Do hele wěſcźe potom źoẜch. A rowno ten verẜch ńamožaẜcho ſewẜchym nahuknuſch. Jaden ras ſa drugim laſowaẜcho ten golz tej ßmuẜchze: "Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe." A |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-09 |
||
| 1975 | verẜch ńamožaẜcho ſewẜchym nahuknuſch. Jaden ras ſa drugim laſowaẜcho ten golz tej ßmuẜchze: "Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe." A tak zeſto ako je ßeb́e prědkgroni, tak zeſto ßłyẜchaẜcho je ten chory pſchipodla we tej poſtoli a woni padachu ſtrowy, wjaßoły, Jo witſche ßnaź juž humarły, A gaž we grěchach humŕejoẜch, Do hele wěſcźe potom źoẜch. A rowno ten verẜch ńamožaẜcho ſewẜchym nahuknuſch. Jaden ras ſa drugim laſowaẜcho ten golz tej ßmuẜchze: "Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe." A tak zeſto ako je ßeb́e prědkgroni, tak zeſto ßłyẜchaẜcho je ten chory pſchipodla we tej poſtoli a woni padachu jomu do hutẜchoby. Na drugi źeń pſchiźe ten gojz ſaßej a pẜchaẜchaẜcho: "Kak ße ſchi źo, bratſchiko, zo handajoẜch? |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-09 |
||
| 1976 | bratſchiko, zo handajoẜch?" Se źiwnyma wozyma na ńogo glědajzy wotgroni ten chory: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe. "Zo ga pojedaẜch" wotgroni ten duchter, "ja ga jano pẜchaẜcham, kak ße ſchi źo!" Ten tej poſtoli a woni padachu jomu do hutẜchoby. Na drugi źeń pſchiźe ten gojz ſaßej a pẜchaẜchaẜcho: "Kak ße ſchi źo, bratſchiko, zo handajoẜch?" Se źiwnyma wozyma na ńogo glědajzy wotgroni ten chory: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe. "Zo ga pojedaẜch" wotgroni ten duchter, "ja ga jano pẜchaẜcham, kak ße ſchi źo!" Ten chory pſchezej ſaßej wot nowotki groni: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe! To ńamožaẜcho ten pſchijaſchel dlej |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-09 |
||
| 1977 | pẜchaẜcham, kak ße ſchi źo!" Ten chory pſchezej ſaßej wot nowotki groni: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe! To ńamožaẜcho ten pſchijaſchel dlej ßłyẜchaſch, won hub́egnu. Ale to ßłowo woſta jomu we hutẜchob́e, źěẜcho ſ nim ẜchuźi žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe. "Zo ga pojedaẜch" wotgroni ten duchter, "ja ga jano pẜchaẜcham, kak ße ſchi źo!" Ten chory pſchezej ſaßej wot nowotki groni: Źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, Do witſcheg ńewotlěkaj źe! To ńamožaẜcho ten pſchijaſchel dlej ßłyẜchaſch, won hub́egnu. Ale to ßłowo woſta jomu we hutẜchob́e, źěẜcho ſ nim ẜchuźi ßobu, do tych luẜchtow a tych kjarzmow, rowno aby ße k ńomu pſchilipnuło by. Ten Kněs běẜcho jomu pſchemozny. Won ńeda |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-09 |
||
| 1978 | powdawaẜch. Kake mozne napominańe pak jo to teke nam wẜchyknym a woßebńe tym młodym: źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, do witſcheg ńewotlekaj źe! Dalej ſamŕe we Chḿeloẃe 28. 8. Anna Lowiſa Koſchanka roź. Kaḿeńzojz 291/2 l. ſtara. Ẃele ſcherṕeńa a tužeńa ponižamy pſched tobu, daj nam ponižnu hutẜchobu, aby ńewarzali pſcheſchiwo Teb́e, ale ſ Twojeje ruki brali kſchizu a hochłoźeńe, zožkuli nam powdawaẜch. Kake mozne napominańe pak jo to teke nam wẜchyknym a woßebńe tym młodym: źinß žywy ßy, źinß roſchaj ße, do witſcheg ńewotlekaj źe! Dalej ſamŕe we Chḿeloẃe 28. 8. Anna Lowiſa Koſchanka roź. Kaḿeńzojz 291/2 l. ſtara. Ẃele ſcherṕeńa a tužeńa mějaẜcho wona we ßwojom krotkem žyẃeńu, wẜchykne źiſchetka ßu jej młode humŕeli, dwě lěſchi jo choŕeła a 9 tyźeń lažała. Ten Kněs |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-09 |
||
| 1979 | wotpozynk nam. Schu ſtaroſcź a prozu tog ſchěła ty ſejoẜch a chłoźiẜch tak naß; Lez muzne ßmy źinßa wot źěła, ßmy k witſchemu ſkobodne ſaß. Ten ſtarki pak bjatowaẜcho kẜchajźu: "Kněžo, woſtań podla naß, pſcheto wjazor buwa, a ten źeń jo ße tom: Byź witany, wjazor, kak kẜchaßńe a milńe ße pſchibližaẜch k nam! Pſches teb́e ßmy gluzne a jaßne, až pſchińaßoẜch wotpozynk nam. Schu ſtaroſcź a prozu tog ſchěła ty ſejoẜch a chłoźiẜch tak naß; Lez muzne ßmy źinßa wot źěła, ßmy k witſchemu ſkobodne ſaß. Ten ſtarki pak bjatowaẜcho kẜchajźu: "Kněžo, woſtań podla naß, pſcheto wjazor buwa, a ten źeń jo ße pochylił". Ja na niz ńewěrim. Na drogowańu běch, hulizujo faraŕ Frommel. Toſch pſchiſtupi ku mńo kněs a źaẜcho: " |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1908-07a |
||
| 1980 | ſkoro we luẜchtach a grěchu. Potom ſyḿe ſkjaržy ta nuſa ſ ẃelich domow. Chtož groni: "Dajſcho nam jěſcź a piſch, witſche ßmy humarłe", ńedej ſkjaržyſch, gaž hubrach ma. Naẜche ſtare woẜchzy ßu pẜchoßyli, Bog ńekſchěł jim daniž chudobu daniž bogatſtwo daſch namakaẜcho lažko. Gaby jano kuždy ßwojo žńowne žognowańe ſa žognowańe měł, kotarež roſbrojſch ńedej. Ale zož lěſche ße ſežńejo, roſbroj ße ſkoro we luẜchtach a grěchu. Potom ſyḿe ſkjaržy ta nuſa ſ ẃelich domow. Chtož groni: "Dajſcho nam jěſcź a piſch, witſche ßmy humarłe", ńedej ſkjaržyſch, gaž hubrach ma. Naẜche ſtare woẜchzy ßu pẜchoßyli, Bog ńekſchěł jim daniž chudobu daniž bogatſtwo daſch, ale jano ten ẜchedny klěb ſa to ſchěło a jogo ßłowo ſa tu duẜchu. My mamy ße leṕej, niz tak ẃele głodu |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1908-10a |