Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1961–1970 wót 2046.
| 1961 | ſaklori, mlogi hordujo ſabiti. Schiju ſlamjo wotari, Pſchiſajete druge ßu zeſto pſchi Gru a Żreſchu, mlogi dremjo, jo ſaſpam, Witſche wez ṅej namakani. 24. Hogeṅ, Semȧ, Lůfft a Woda, Woina, Mretwa, Blißck a Grim, Mordare ßu ßwojog’ , ſcho a won ßam żo ku Gruntu. 1. Sam. 4-12. 23. Both gor zeſto pſchiżo ſwiti, groṅi: ten buͤ ſaklori, mlogi hordujo ſabiti. Schiju ſlamjo wotari, Pſchiſajete druge ßu zeſto pſchi Gru a Żreſchu, mlogi dremjo, jo ſaſpam, Witſche wez ṅej namakani. 24. Hogeṅ, Semȧ, Lůfft a Woda, Woina, Mretwa, Blißck a Grim, Mordare ßu ßwojog’ Roda, gaż Bohg ṅehobara jim: żednog’ Smerſch ṅeſchonujo, Wiſa jano ſchaka jo, wetſchi Żėl du naſche Zaßi ako ßeṅ, |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1962 | Ende. Ja ßom ṅet tuder ſtauṅe ßmertni, Żuͤweṅe mojo ſeſch Koṅtz zo, komu ga jo ten Rukar danni, aż won do witſche labujo: ten Zaß żo pſcheitz, ta Smerſch pſchiżo, ach! chto buͤl gottowuͤ jużo? 2. Zloweck! kenż ße ſ’Grechami noßiſch Twoja Ruka waſmi gorej mojog’ Ducha. 409. Ich ſterbe taͤglich, und mein Ende. Mel. Wer weiß wie nahe mir mein Ende. Ja ßom ṅet tuder ſtauṅe ßmertni, Żuͤweṅe mojo ſeſch Koṅtz zo, komu ga jo ten Rukar danni, aż won do witſche labujo: ten Zaß żo pſcheitz, ta Smerſch pſchiżo, ach! chto buͤl gottowuͤ jużo? 2. Zloweck! kenż ße ſ’Grechami noßiſch, ſdrali ßuͤ, do Rowa muſſiſch: Jabluko, kenż Hużeṅtz ßckußaſch zo, wotpadno, a ṅehuſdrȧjo; ten ſtari Sweßck ṅehuſamckno ṅizejo |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1963 | Swėt, ſpomṅei na ßlednu Stundu: chtoż ßmerſch tak ſaṅizujo ṅet humroͤ woͤ Hockognuſchu. Wonno jo żinß ten Red na mṅo, ßnaż witſche ße ſchi tak ſtaṅo, abo gor biſchzer Wȧzor. 3. Ṅegroṅ, ja ßom hiſchzer mlodi, a mogl dlugo lȧbowaſch. Och ṅe : ja du pretku, tuͤ deiſch ſamnu; ṅemeṅ woͤ twojom Muͤßleṅu, aż tuͤ ṅetrobal humreſch. 2. Pſchigottui ße, ſabiṅ ten Swėt, ſpomṅei na ßlednu Stundu: chtoż ßmerſch tak ſaṅizujo ṅet humroͤ woͤ Hockognuſchu. Wonno jo żinß ten Red na mṅo, ßnaż witſche ße ſchi tak ſtaṅo, abo gor biſchzer Wȧzor. 3. Ṅegroṅ, ja ßom hiſchzer mlodi, a mogl dlugo lȧbowaſch. Och ṅe! tuͤ ßuͤ już doſcż ſtari, Duſchu bald wot ße dawaſch, ſtobu ße gor ſkoro ſtaṅo: Smerſch żedṅe ṅegleda na to |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1964 | aż tuͤ humreſch deiſch, ſpomin ai. 415. Heute mir, und Morgen dir. Mel. JEſus meine Zuverſicht. Żinßa me, witſche tebe, tak nam ſwoṅe fort te Swonni, gaz muͤ tud te Humarſle na ten Kȧrchob ſakopjomuͤ: Humarſlick wolla Rowe, żinßa me humreſch ſtauṅe aż ja ṅimer ṅehumreju, a lȯſſowaſch ſchikno Sckaſeṅe, a tomu wėriſch ſ’Hutſchobu. O Zloweck! zoż ziṅiſch, gledai, aż tuͤ humreſch deiſch, ſpomin ai. 415. Heute mir, und Morgen dir. Mel. JEſus meine Zuverſicht. Żinßa me, witſche tebe, tak nam ſwoṅe fort te Swonni, gaz muͤ tud te Humarſle na ten Kȧrchob ſakopjomuͤ: Humarſlick wolla Rowe, żinßa me, witſche tbe.n 2. Żinß redm, witſch humarſli, naſcho Żuͤweṅe ße miṅo, a muͤ deimuͤ kużde Dni ſ’Pokutu ſpominaſch na to, |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1965 | , tak nam ſwoṅe fort te Swonni, gaz muͤ tud te Humarſle na ten Kȧrchob ſakopjomuͤ: Humarſlick wolla Rowe, żinßa me, witſche tbe.n 2. Żinß redm, witſch humarſli, naſcho Żuͤweṅe ße miṅo, a muͤ deimuͤ kużde Dni ſ’Pokutu ſpominaſch na to, kak ten humreſch deiſch, ſpomin ai. 415. Heute mir, und Morgen dir. Mel. JEſus meine Zuverſicht. Żinßa me, witſche tebe, tak nam ſwoṅe fort te Swonni, gaz muͤ tud te Humarſle na ten Kȧrchob ſakopjomuͤ: Humarſlick wolla Rowe, żinßa me, witſche tbe.n 2. Żinß redm, witſch humarſli, naſcho Żuͤweṅe ße miṅo, a muͤ deimuͤ kużde Dni ſ’Pokutu ſpominaſch na to, kak ten Zlowek jo ßmertni, żinß redni, witſch’ humarſli. 3. Jaden ſa drugim fort dei, ṅicht ße ṅamżo Smerſchi ſtawiſch: Adam |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1966 | , A wot tog ßameg ße rosgrańatej Ńebjo a ſemja a ẜcha jich moz. Bog jo ta luboſcź, a won pomožo Źinßa a witſche a pſchezej ſaß, Bog jo ta luboſcź, och daj nam, kněžo, Luboſcź ku bliẜchemu kuždy zaß. Zerkwine powěſcźi: Februar poßŕeźa luźi Bog jo ta luboſcź, źož chojźim ßam. Bog jo ta luboſcź, tak poẃedatej Mjaßez a ßłyńzo a źeń a noz, A wot tog ßameg ße rosgrańatej Ńebjo a ſemja a ẜcha jich moz. Bog jo ta luboſcź, a won pomožo Źinßa a witſche a pſchezej ſaß, Bog jo ta luboſcź, och daj nam, kněžo, Luboſcź ku bliẜchemu kuždy zaß. Zerkwine powěſcźi: Februar 1905. Sswěte duṕeńe ßu doſtali: ſe Strobiz: Hermann Alfred, ßyn ßlědnikaŕa Ernſt Krügera, roź. 3. 1. 05, Helene, |
DSB-HIST wossadnik-sa-choschebusku-wossadu-1905-03 |
||
| 1967 | mojo ßromoſcheńe kloẜchtra a ßwětych a pſchijaſńe mě pẜchoßaẜcho, aby pokutu zynił. Ako pak twardy woſtach, hupoßła mě ſe ßłowom: "Witſche buźomy twoju wěz ßuźiſch". Něto běch ßam we mojej klětze. Sdaẜcho ße mě, aby ßlědna noz mojogo žyẃeńa pſchiẜchła. Kužde wěz ned dalej biſkupoju, kotaryž po tſchich goźinach (t. j. ẜchtundach) pſchiźe. Buch k ńomu ſawołany. Wotſche won mě porokowaẜcho mojo ßromoſcheńe kloẜchtra a ßwětych a pſchijaſńe mě pẜchoßaẜcho, aby pokutu zynił. Ako pak twardy woſtach, hupoßła mě ſe ßłowom: "Witſche buźomy twoju wěz ßuźiſch". Něto běch ßam we mojej klětze. Sdaẜcho ße mě, aby ßlědna noz mojogo žyẃeńa pſchiẜchła. Kužde hokomykńeńe dozakach, až budu mnichy pſchiſch a mě měch pſches głowu ſchěgnuſch a mě tak žywego do wody chyſchiſch. Hutẜchobńe žebŕach k Bogu |
DSB-HIST wossadnik-sa-choschebusku-wossadu-1905-06 |
||
| 1968 | a ſtojała pſchi dwěma rowoma, pſchi jadnom ſtarem roẃe a jadnom nowem. Potom ſdychnu won a źaẜcho: "Wono jo deŕe. Witſche zomej wězej gromadu ße rosgroniſch. Pojź dojſchpy." Někotare dny poſdźej chapjaẜcho Słotojiz Pětẜch choŕeſch. Jěź ńeßłoźaẜcho jomu wězej a ſkoro ßlědne poſtroẃeńe pſchińaſcź." Pětẜch ſtojaẜcho dłujko ſamyßlony. Ale ja wěrim, jogo duẜcha jo we tych hokognuſchach wandrowała daloke drogi pſches wodu a ſtojała pſchi dwěma rowoma, pſchi jadnom ſtarem roẃe a jadnom nowem. Potom ſdychnu won a źaẜcho: "Wono jo deŕe. Witſche zomej wězej gromadu ße rosgroniſch. Pojź dojſchpy." Někotare dny poſdźej chapjaẜcho Słotojiz Pětẜch choŕeſch. Jěź ńeßłoźaẜcho jomu wězej a ſkoro ńamožaẜcho wězej chojźiſch. Nět ßejźeẜcho we ſtołe a glědaẜcho na dwor. Wono běẜcho ſchicho hordowało. Lowiſa, kenž jogo pſchijaſńe a luboßńe |
DSB-HIST wossadnik-sa-choschebusku-wossadu-1905-09 |
||
| 1969 | Paul, ſtaru 13 lět.) "Moj Bog, ja ńewěm, ga moj ßlědny a ßḿertny źeń mě nadejſch bźo; juž witſche mogu byſch ten pŕedny, kaž kwětk, kenž jěßno ſapŕeł jo: togdla huz moju hutẜchobu, ße pſchigotowaſch k humrěſchu!" Na ńogo. (Łoni na nowe lěto ſamŕe Mert. Kroll, 48 lět ſtary a na 1. jan. 1902 jo ßḿerſch pẜchejz wſeła Luiſu Paul, ſtaru 13 lět.) "Moj Bog, ja ńewěm, ga moj ßlědny a ßḿertny źeń mě nadejſch bźo; juž witſche mogu byſch ten pŕedny, kaž kwětk, kenž jěßno ſapŕeł jo: togdla huz moju hutẜchobu, ße pſchigotowaſch k humrěſchu!" Na 17. januara jo po dłujkem ſcherṕeńu pſchewinuł Friedr. Richter Janẜchojzach, ſtary 55 lět. Pla ßyna, kotregož naſymu ſakopali běchmy, jo ßeb́e |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-02-zerkwine-powesczi |
||
| 1970 | klěb nejzeſcźej, ale gluznej běẜchtej weto byłej. Potom pſchiźe nalěto. Won wěźeẜcho jo kradu hyẜchcźer, ako jogo kněs jomu groni: Witſche buźomy ſachopiſch! Wjaßoły woraẜcho, wjaßoły hobßeẜcho tu rolu. Styŕoŕake jo to polo, pŕatkowaẜcho faraŕ; ſ wjaßelim ße myßlaẜcho na to wiźeẜcho južor ſ daloka to ßwětło witaſch. Wona zakaẜcho južor na ńogo. Potom ßejźeẜchtej gromaźe a wjazeŕaẜchtej; ẃele ńeběẜcho; kulki a klěb nejzeſcźej, ale gluznej běẜchtej weto byłej. Potom pſchiźe nalěto. Won wěźeẜcho jo kradu hyẜchcźer, ako jogo kněs jomu groni: Witſche buźomy ſachopiſch! Wjaßoły woraẜcho, wjaßoły hobßeẜcho tu rolu. Styŕoŕake jo to polo, pŕatkowaẜcho faraŕ; ſ wjaßelim ße myßlaẜcho na to ßłowo, a won jo rosměẜcho teke. Schěžke tyźeńe běchu; ale lažke hordowachu jomu; pſcheto wona pomogaẜcho, źěłaẜcho ſ nim. |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1906-06 |