Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1941–1950 wót 2046.
| 1941 | Casniku! Zabyty kjarmušaŕ. Hokoł nas jo połno ńeḿerow, dokulž nět jo cas tych kjarmušow. To se sćircy kuždu sobotu: „witśe pójźomy na kjarmušu!“ Póńeźele grońe zaspane: „my ga póramy se z kjarmuše —“ A tak zni to słowo „kjarmuša mazańcom. Serby a młoźina nagórska, Buźo-li zas hu Was kjarmuša, Dajśo ga wšyknym to k wěźeńu, Zyńśo to znate we Casniku! Zabyty kjarmušaŕ. Hokoł nas jo połno ńeḿerow, dokulž nět jo cas tych kjarmušow. To se sćircy kuždu sobotu: „witśe pójźomy na kjarmušu!“ Póńeźele grońe zaspane: „my ga póramy se z kjarmuše —“ A tak zni to słowo „kjarmuša“, daniž ńejo zasej ńeźela. Ja pak samotńe we swójej špicce sejźim pśi tej hulizanej šklicce, glědam tužńe na to prozdne dno |
DSB-HIST witkojc-dolnoserbske-basnje-1925 |
||
| 1942 | Casniku! Zabyty kjarmušaŕ. Hokoł nas jo półno ńeměrow, dokulž nět jo cas tych kjarmušow. To se sćircy kuždu sobotu: „witśe pójźomy na kjarmušu!” Póńeźele grońe zaspane: „my ga póramy se z kjarmuše —“ A tak zni to słowo „kjarmuša mazańcom. Serby a młoźina góŕańska, buźo-li zas hu Was kjarmuša, dajśo ga wšyknym to k wěźeńu, cyńśo to znate we Casniku! Zabyty kjarmušaŕ. Hokoł nas jo półno ńeměrow, dokulž nět jo cas tych kjarmušow. To se sćircy kuždu sobotu: „witśe pójźomy na kjarmušu!” Póńeźele grońe zaspane: „my ga póramy se z kjarmuše —“ A tak zni to słowo „kjarmuša”, až ńejo zasej ńeźela. Ja pak samotńe we swójej śpicce sejźim pśi tej hulizanej šklicce, glědam tužńe na to prozne dno |
DSB-HIST witkojc-dolnoserbske-basnje-1931 |
||
| 1943 | až śi do žńow narostu! Kukuk — słyńcko, kaka gluka! tak do półnych pupkow kuka, źins dŕe Błota carńe se, witśe budu zelene! Kukuk — z wólše, kukuk — z duba, witaj, łuka, rěka luba! Kukuk — cas jo něto pósednu na zelenu wótnožku? Kukuk — bur, co ty tam wóraš, kulki akle z jamy póraš? Kukuk — sajźaj zasobu, až śi do žńow narostu! Kukuk — słyńcko, kaka gluka! tak do półnych pupkow kuka, źins dŕe Błota carńe se, witśe budu zelene! Kukuk — z wólše, kukuk — z duba, witaj, łuka, rěka luba! Kukuk — cas jo něto tam, ga tek dlej wěc ńecakam! Kukuk — kukuk — kukuk! Serbski Casnik 1931, l. 18. NALĚTO. Mimo jo zymskego |
DSB-HIST witkojc-wenask-blosanskich-kwetkow |
||
| 1944 | ? „Ja gólca mam, z tym serbski poẃedamej!“ A na tu žeńsku, na te lube słowa se myslim źins a witśe zas wót nowa! Wy, lube Husokaŕki, ńejsćo sami: Kaž kralowka jo jadna mjazy Wami! Och cyńśo, buźćo wše raz ; jo pyšna, hujšpyrna až nanejwěcej a wiźeś jo, až serbska chójźi pśecej ... A wěsćo, co ta huzna raz mě samej? „Ja gólca mam, z tym serbski poẃedamej!“ A na tu žeńsku, na te lube słowa se myslim źins a witśe zas wót nowa! Wy, lube Husokaŕki, ńejsćo sami: Kaž kralowka jo jadna mjazy Wami! Och cyńśo, buźćo wše raz tak ak wóna, pón b’źo Was pyšniś lubosnosći krona! Lud serbski buźo w hutšob́e Was nosyś a syłojki b’du Wašu chwalbu głosyś ... |
DSB-HIST witkojc-wenask-blosanskich-kwetkow |
||
| 1945 | me ſtwojei Dobrottu, dai me twoje Janżele, ſgas Hogeṅ, a ßwetla ßam, ſwarnuj Dom a ſcho zoż mam, aż ja witſche, a te moje, ṅeplakali woͤ Ṅegluze. 5. Schiknim ſlim Luͤżam hoborai, kenż woͤ Notzi Sloſcż ziṅe, jich ſlem Proͤtk woſeſchu , ga ja zu hiſcż twoju Wohlu, ſnowa ziṅiſch zoż pſchemogu. 4. Hußweſch me moju Hutſchobu, ſażen ſcho greſchne Spaṅe, pockſchi me ſtwojei Dobrottu, dai me twoje Janżele, ſgas Hogeṅ, a ßwetla ßam, ſwarnuj Dom a ſcho zoż mam, aż ja witſche, a te moje, ṅeplakali woͤ Ṅegluze. 5. Schiknim ſlim Luͤżam hoborai, kenż woͤ Notzi Sloſcż ziṅe, jich ſlem Proͤtk woſeſchu ṅadai, gaż muͤ ſpuͤmuͤ woͤ Mehre, rosdroſcżi jich ſlu Radu, a ſażeṅ ſchiknu Żkodu, ṅedai naß ſtim ṅizim ſlekaſch, |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1946 | ten nei kſchaßṅeiſchi Vortel, aż ſa ſemſke Dobuͤtki ſche, zoż ṅimer jo, mėl pſchiruzone. 9. Dai aż ta Staroſcż nas na witſche, na twoi Sabbat ṅeroſdroſcżi, dai nam ſa Duſchu Hobſtara ṅe, aż twojo ßlowo nas chlożi, gaż jana twoi Rai puͤttamuͤ, . 8. Dai aż woͤ zuſich rienich Wėżach, zoż zaßneg jo, też werni buͤl, aż ta Wernoſcż woͤ welckich Wėzach: jo ten nei kſchaßṅeiſchi Vortel, aż ſa ſemſke Dobuͤtki ſche, zoż ṅimer jo, mėl pſchiruzone. 9. Dai aż ta Staroſcż nas na witſche, na twoi Sabbat ṅeroſdroſcżi, dai nam ſa Duſchu Hobſtara ṅe, aż twojo ßlowo nas chlożi, gaż jana twoi Rai puͤttamuͤ, ga ſchu Potrȯbnoſcż doſtamuͤ. 10. Spomṅei ßam naſchu Duchnu Spiżu, pſchigottui nas k’ tėi Ṅeżelli, mozui nas Kṅes nȧ naſchu Drogu |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1947 | twoi Duch bużo me woſtaſch, a fort k’dobremu poraſch. 22. Letz ßluntzo żo domk jużo, ga moi Duch ſaſſel bużo ſchi naſpėt witſche ßlużiſch, gaż bużo nowe ſweſchiſch. 23. Tu chillu ja pſchirutzu mojo Schėlo, a Duſchu, do twojeju Rukowu, ſwarnui me ſtwojei ṅeſtarziſch, ginnui me twoju Gnadu, aż ße twoi Knecht pomeṅu. 21. Ja zu ße tebe powdaſch, kak dlugo deim lȧbewaſch, twoi Duch bużo me woſtaſch, a fort k’dobremu poraſch. 22. Letz ßluntzo żo domk jużo, ga moi Duch ſaſſel bużo ſchi naſpėt witſche ßlużiſch, gaż bużo nowe ſweſchiſch. 23. Tu chillu ja pſchirutzu mojo Schėlo, a Duſchu, do twojeju Rukowu, ſwarnui me ſtwojei Gnadu. 24. Gaż moje matne Zlonki hulȧgnu dlá ßlaboſcżi, ga dai aż ße poſwiga k’tebe Bohg moja Duſcha. 25. Ga budu woͤ |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1948 | , aż humreſch deiſch to werno jo, to pak ṅeweß, ga Smerſch pſchiżo. 6. Żinß lȧbujoſch, żinß ße roſchai, do witſchego żgan ṅezakai, chtoż żinß jo ſtrowuͤ a friſchni, jo witſche już ßnaż humarſli, gaż tuͤ ṅet woͤ Grechach humrȯſch, ga do . 5. Gnadu jo tebe Bohg ſlubil, żoż JEſus ſchi jo hukupil, ale doch to groṅil ṅejo, ga twoja Zerra Koṅtz ſmejo, aż humreſch deiſch to werno jo, to pak ṅeweß, ga Smerſch pſchiżo. 6. Żinß lȧbujoſch, żinß ße roſchai, do witſchego żgan ṅezakai, chtoż żinß jo ſtrowuͤ a friſchni, jo witſche już ßnaż humarſli, gaż tuͤ ṅet woͤ Grechach humrȯſch, ga do Hoͤlle tam wandrujoſch. 7. Pomoż Kṅes JEſu pomoż me, aż ja ſkoro pſchiſchel tebe, a ziṅil Pockutu jeßno, ṅeż me napſchißma |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1949 | ga Smerſch pſchiżo. 6. Żinß lȧbujoſch, żinß ße roſchai, do witſchego żgan ṅezakai, chtoż żinß jo ſtrowuͤ a friſchni, jo witſche już ßnaż humarſli, gaż tuͤ ṅet woͤ Grechach humrȯſch, ga do Hoͤlle tam wandrujoſch. 7. Pomoż Kṅes JEſu pomoż me, aż hukupil, ale doch to groṅil ṅejo, ga twoja Zerra Koṅtz ſmejo, aż humreſch deiſch to werno jo, to pak ṅeweß, ga Smerſch pſchiżo. 6. Żinß lȧbujoſch, żinß ße roſchai, do witſchego żgan ṅezakai, chtoż żinß jo ſtrowuͤ a friſchni, jo witſche już ßnaż humarſli, gaż tuͤ ṅet woͤ Grechach humrȯſch, ga do Hoͤlle tam wandrujoſch. 7. Pomoż Kṅes JEſu pomoż me, aż ja ſkoro pſchiſchel tebe, a ziṅil Pockutu jeßno, ṅeż me napſchißma Smerſch terno, abuͤ ja żinß a ſche Stundi, k’mojej Reiſi |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |
||
| 1950 | dere mam, mojo Beżaṅe żo k’Ṅebů, troz Zartu a teſch Swetu dokulż JEſuſſa, ſnam, ja ße ṅet dere mam. Na witſche ße ṅemuͤßlů, dam ße ſtaraſch JEſuſſu, me Droga ſnajabna, mojog Woſchza Laṅda, Bohgu Żek ja jen hobderbnu, a na to ße dėiſch ſpuſchcżiſch, tuͤ bużoſch dogottowana, po Ruckow ßuͤ piſſana ſ’mojei Kſchwů dluͤmoko, tebe ṅet dere jo. 6. Ja ße ṅet dere mam, mojo Beżaṅe żo k’Ṅebů, troz Zartu a teſch Swetu dokulż JEſuſſa, ſnam, ja ße ṅet dere mam. Na witſche ße ṅemuͤßlů, dam ße ſtaraſch JEſuſſu, me Droga ſnajabna, mojog Woſchza Laṅda, Bohgu Żek ja jen hobderbnu, a na to ſmerom humru, a wȧßole ſpuͤwam ja ßė ṅet dere mam. 192. Wir glaͤuben all an einen GOtt. Muͤ wer’ muͤ woͤ |
DSB-HIST wohleingerichtetes-geistreiches-gesangbuch |