Anfrage »witśe«, Ergebnisse 1541–1550 von 2046.
| 1541 | po ßol abo muku pẜchiſch, twój nan buźo jomu ßliwowizu pokaſaſch, ty buźoſch jomu nalaſch, wón buźo źinßa jaden glažk hupiſch a witſche juž tſchi. To ńebjaſke ßwětło buźo we ńom hugaßnuſch, wón buźo jadna wjaſkoliza hordowaſch, kotraſch domoj pſchiſch ńamžo. A chto ma ſchi gronim, gaž wy ſ paleńzom buźoſcho ſachopiſch a wón ten pſched wozyma ma, až wón potom twardo ſtojaſch ńebuźo. Wón buźo po ßol abo muku pẜchiſch, twój nan buźo jomu ßliwowizu pokaſaſch, ty buźoſch jomu nalaſch, wón buźo źinßa jaden glažk hupiſch a witſche juž tſchi. To ńebjaſke ßwětło buźo we ńom hugaßnuſch, wón buźo jadna wjaſkoliza hordowaſch, kotraſch domoj pſchiſch ńamžo. A chto ma potom winu na tom? Ty, Samko, ty!“ „Method, to jo doſcź!“ — „Ja ńok tu |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-08 |
||
| 1542 | „Žiußa dŕe ßom how někotre goźiny ſtojał a ńebjaſkim ſukam pſchipoßłuchał“. myßli ßeb́e, „ale droga do kloſtra jo daloka, witſche zu ſaßej pſchiſch a póßluchaſch.“ — Wón domoj źo, myßlezy ße na wjaßeloſcź, kótaruž ſmějo we niḿernoſcźi pla Boga. Skóro How pavadiſki powětr dujo: how jo deŕe byſch, až by mogał złoẃek ßeb́e wjažku twariſch. Petſch ße ſeſbera aby domoj ſcheł. „Žiußa dŕe ßom how někotre goźiny ſtojał a ńebjaſkim ſukam pſchipoßłuchał“. myßli ßeb́e, „ale droga do kloſtra jo daloka, witſche zu ſaßej pſchiſch a póßluchaſch.“ — Wón domoj źo, myßlezy ße na wjaßeloſcź, kótaruž ſmějo we niḿernoſcźi pla Boga. Skóro běſcho ſaßej we dubowem a ſchkŕokowem lěßu, bliſko pſchi kloſtru. Lěß (góla) jo ten ßamy góry a gorki teke, teke |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-15 |
||
| 1543 | „Tak mój luby ßußed! How maſcho waſche drogotnoſcźi! A how maſcho hyſchcźi nězo: Rubenowy nowy teſtament! Pſchezytajſcho ßeb́e wſcho a witſche, zo-li Bog a ßmy-li žywe, pſchidu ſaßej k wam a zu wam na waſche pſchaſchańa wótegroniſch, kótarež wam we nozy , chtož na ńo glědaſcho, ſpominaſcho na to ßłowo: Jogo duſcha ſpódoba ße Bogu, togodla chwata ſ ńeju ſe ſłego žyẃeńa. „Tak mój luby ßußed! How maſcho waſche drogotnoſcźi! A how maſcho hyſchcźi nězo: Rubenowy nowy teſtament! Pſchezytajſcho ßeb́e wſcho a witſche, zo-li Bog a ßmy-li žywe, pſchidu ſaßej k wam a zu wam na waſche pſchaſchańa wótegroniſch, kótarež wam we nozy hyſchcźi pſchidu.“ Method jo hujſcheł a ſtarki wóſta ßam ſe ßwójimi drogotnoſcźami a ſe ßwójim Bogom, kótaregož ẃeliku luboſcź hakli źinßa kradu |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-15 |
||
| 1544 | hobźělony, doſtawa ras tak hußoke myto, aby ße nikomu ſcźiche napſcheſchiwoſtupańe ńewoſtuźiło. Ale weto ßnaſch zo wětſchy źěł źěłaſcheŕow lubej źinßa ako witſche źěłaſch ſachopiſch. Tak poẃedaju luźe, kótarež hobſtojnoſcźi w Poruhrſkej ſnaju. S tymi ṕeńeſymi, kótarež ßu ße w ludu ſa poruhrſku pomoz zełe hobydlarſtwo w hobßajźonym kraju ſežywi a podla togo ße tam niz ńeźěła. Kuždy ſaſtojnik, źěłaſcher a chtož jo howazej pſchi tej wězy hobźělony, doſtawa ras tak hußoke myto, aby ße nikomu ſcźiche napſcheſchiwoſtupańe ńewoſtuźiło. Ale weto ßnaſch zo wětſchy źěł źěłaſcheŕow lubej źinßa ako witſche źěłaſch ſachopiſch. Tak poẃedaju luźe, kótarež hobſtojnoſcźi w Poruhrſkej ſnaju. S tymi ṕeńeſymi, kótarež ßu ße w ludu ſa poruhrſku pomoz gromaźili, ßu ße tam luźe rosbogaſchili, kótarež ńejßu ſewſchym pód ſcźichym napſchcſchiwoſtupanim ſcherpili. Něto ßnaſch ße fronta ſ cźichego napſcheſchiwo ſtupańa južo |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-21 |
||
| 1545 | ńeſnajoſcho: běda tomu, kótaregož popadnu! Chto wě, lez ße źinßa ṅekakemu paloßnikoju ſaßej kała ńeſakſchějo? — źinßa jo ßobota a witſche — no, no! To móžo lažko byſch až mě po dobry hob́ed k witſchemu do naſchogo kała pſchiźo! — To by było jo, jo, kſchizu, mizu! we tom ßu mě pobyli! Ale dłujko mě do ńogo chójźiſch ńebuźoſcho — dŕe hyſchcźi Nyplu ńeſnajoſcho: běda tomu, kótaregož popadnu! Chto wě, lez ße źinßa ṅekakemu paloßnikoju ſaßej kała ńeſakſchějo? — źinßa jo ßobota a witſche — no, no! To móžo lažko byſch až mě po dobry hob́ed k witſchemu do naſchogo kała pſchiźo! — To by było! Lěṕej až ńejdu tom kowałoju a wóſtanu how, ta wěz mě tam ńehubegńo, tak ako ten kał. — Tam na mjaſy |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-25 |
||
| 1546 | ſaßej kała ńeſakſchějo? — źinßa jo ßobota a witſche — no, no! To móžo lažko byſch až mě po dobry hob́ed k witſchemu do naſchogo kała pſchiźo! — To by było! Lěṕej až ńejdu tom kowałoju a wóſtanu how, ta wěz mě tam ńehubegńo, mě do ńogo chójźiſch ńebuźoſcho — dŕe hyſchcźi Nyplu ńeſnajoſcho: běda tomu, kótaregož popadnu! Chto wě, lez ße źinßa ṅekakemu paloßnikoju ſaßej kała ńeſakſchějo? — źinßa jo ßobota a witſche — no, no! To móžo lažko byſch až mě po dobry hob́ed k witſchemu do naſchogo kała pſchiźo! — To by było! Lěṕej až ńejdu tom kowałoju a wóſtanu how, ta wěz mě tam ńehubegńo, tak ako ten kał. — Tam na mjaſy ſtoj krizk, tam mogu deŕe ßchowany ſa ſłoźejom łakaſch a wiźim pſches zełe pólo! |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-25 |
||
| 1547 | kała. Južo běſcho ſkóro ſchma, mußaſcho ẃelgen chwataſch aby hyſchcźi rědne głowki namakala. Janu — dwě — tſchi jo hurěſała. „Witſche jo hußoki ßwěźen, mogu nod nězo wězej k hob́edu ßobu wſeſch!“ tak myßli ße a rěžo ſtwórtu a pětu. Na ras ? zyniſch dalej niź ńamam a daloko teke ńejo!“ Wóna hujźo ſ komory, běſcho ſkóro ſe ſchpy wen a naſkoki gnaſcho do kała. Južo běſcho ſkóro ſchma, mußaſcho ẃelgen chwataſch aby hyſchcźi rědne głowki namakala. Janu — dwě — tſchi jo hurěſała. „Witſche jo hußoki ßwěźen, mogu nod nězo wězej k hob́edu ßobu wſeſch!“ tak myßli ße a rěžo ſtwórtu a pětu. Na ras ße jej ſeſda, tak aby ße ſa krizkom nězo gibało, ſwigńo glowu a wiźi nězo jarnego — źěd mimo głowy žeńo rowno na |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-25 |
||
| 1548 | wótegroni Nypla twarźe. „Tak jo deŕe! — Waſcho mě?“ „Nypla ſ Wólſchowa.“ „Deŕe. — Pſchiſchcźo witſche do kjarzmy, buźomy ned pſchepytowaſch. To weto źomy wiźeſch, lez ſłoźeja ńenamalamy.“ „Spuſchcźam ße na waß — a namakajoſcho pſchi ßamem by gronił, až ma naſcha ßußedka taku ſchorzu!“ „Móžoſcho to ſ wěſtoſcźu groniſch?“ „Jo!“ wótegroni Nypla twarźe. „Tak jo deŕe! — Waſcho mě?“ „Nypla ſ Wólſchowa.“ „Deŕe. — Pſchiſchcźo witſche do kjarzmy, buźomy ned pſchepytowaſch. To weto źomy wiźeſch, lez ſłoźeja ńenamalamy.“ „Spuſchcźam ße na waß — a namakajoſcho-li mě ſloźeja, ga to dermo ńezyniſcho, mam doma w hugeńu (Schornſtein) dwě tluznej plazy wißezy — hihihi!“ Nypla |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-25 |
||
| 1549 | Chtož na kjakmuſchu zaka. Hokoł' naß jo połno ńeměrow, Dokulž nět jo zaß tych kjarmuſchow .... To ße ſcźirzy kuždu ßobotu: „Witſche pójźomy na kjarmuſchu!“ Póńeźele grońe wjaßołe: „My ga póramy ße ſ kjarmuſche!“ A tak ſni to ßłowo „kjarmuſcha teke Huſcha zerkwa ſawoſtała, kótaraž mějaſcho 40 hołtaŕow a až do ẃelikego hogńa w lěſche 1600 tſchi źuŕa. (Dalej pſchiźo.) Chtož na kjakmuſchu zaka. Hokoł' naß jo połno ńeměrow, Dokulž nět jo zaß tych kjarmuſchow .... To ße ſcźirzy kuždu ßobotu: „Witſche pójźomy na kjarmuſchu!“ Póńeźele grońe wjaßołe: „My ga póramy ße ſ kjarmuſche!“ A tak ſni to ßłowo „kjarmuſcha“ Daniž ńejo ſaßej ńeźela. — Ja pak ßamotńe w ßwójej ſchpizze Ssedźim pſchi tej ſtaroſnatej ſchklizze — Zakam, glědam na to proſdne |
DSB-HIST nowy-sserbski-zassnik-1923-27 |
||
| 1550 | , gaž won woła, ga ßłuchaj a powdaj jomu zełu twoju hutſchobu! Chtož ṅeßłucha, gaž Bog żinßa woła, pſchėd tym ße witſchė gnada ßchowa a te żurja budu ſamkṅone. Żinß pſchiż! Żinßa ſchi Jeſus woła! — Lȧſuj: Pſchiß. Sal. 8, pſchijaſchėlȧ mėſch. Groṅ welė wėzej ned wot żinßa: „Moj woſchz, ty ßy moj wednik wot mojeje młodoscżi!“ — Jo, gaž won woła, ga ßłuchaj a powdaj jomu zełu twoju hutſchobu! Chtož ṅeßłucha, gaž Bog żinßa woła, pſchėd tym ße witſchė gnada ßchowa a te żurja budu ſamkṅone. Żinß pſchiż! Żinßa ſchi Jeſus woła! — Lȧſuj: Pſchiß. Sal. 8, 17. Staw 3, 1—24. Rom. 2, 5. Pṙatk. Sal. 12, 1. Ty, kėnź we huſchych lėtach ſtojſch, |
DSB-HIST pojz-k-jesussu |