Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1421–1430 wót 2046.
| 1421 | wózy wót hokna a hobroſchi jej na mńo. Sechylich ße k ńomu. „Južo witſche —“ ſchěžko roſmějach. „Jo, witſche“, hobwěſcźiju ja. „Glědajſcho, něto južo to dozakaſcho.“ Wón ńewótgroni, jano wózy ſaßej k hoknu hobroſchi. Ssmy hokno běſcho hußoki zerkwiny torm wiźeſch a we jogo hoknach ſe ſchamnoſcźi hobzeŕba ẃelikich ſwonow . . . . Ako ſaſtupich, wóttergnu chóry ßwójej wózy wót hokna a hobroſchi jej na mńo. Sechylich ße k ńomu. „Južo witſche —“ ſchěžko roſmějach. „Jo, witſche“, hobwěſcźiju ja. „Glědajſcho, něto južo to dozakaſcho.“ Wón ńewótgroni, jano wózy ſaßej k hoknu hobroſchi. Ssmy zełu noz pla ńogo wozuſchone byli, zełu noz wón ſewſchym ńeſdrěmnu. S chylami poẃedaſcho, źiwńe ſchepotaſcho, ſ dobrym roſymom, ale |
DSB-HIST cerny-serbske-hobrazki |
||
| 1422 | rada ſpat ſchła, ńej wěrno? No ja ſchi wěrim, po tom drogowańu.“ „Jo mamzyzka, pójdu ſpat. A witſche hubuź mě pſchaẃe rano.“ „Zogodla? Zoſch ga . . .“ „Ja jědu ſaßej pſchez.“ „Ty hujeźoſch ſ rosṕetym ſchtałtom a — guba ße jej rosdajaſcho. To ſtaru maſcherku ſtergnu. Wóna humělknu a po chyli grońaſcho: „Ty by rada ſpat ſchła, ńej wěrno? No ja ſchi wěrim, po tom drogowańu.“ „Jo mamzyzka, pójdu ſpat. A witſche hubuź mě pſchaẃe rano.“ „Zogodla? Zoſch ga . . .“ „Ja jědu ſaßej pſchez.“ „Ty hujeźoſch — no, to ße wě, ty mußyſch.“ „Jo, mußym, mamzyzka, dobru noz!“ Tej ſtarej złoẃeka |
DSB-HIST cerny-serbske-hobrazki |
||
| 1423 | zlubiła, až cu śi kuždu pšosbu dopołniś, jo-li we mójej mócy — Kito (ẃelgi spěšńe): Možoš mě až do witśego źeẃeś a źeẃeśźaset mark póžycyš? Liska (póskocyjucy coła zmólona): Co— o? — Kito Jo, Liska, za poł Kito Nebužoš pak tek na mńo zła, luba śeśenicka? Liska (wěrńe): Co jan' poẃedaš, śeśko?! Ńejsom ga śi zlubiła, až cu śi kuždu pšosbu dopołniś, jo-li we mójej mócy — Kito (ẃelgi spěšńe): Možoš mě až do witśego źeẃeś a źeẃeśźaset mark póžycyš? Liska (póskocyjucy coła zmólona): Co— o? — Kito Jo, Liska, za poł štundy musym měś źeẃeś a źeẃeśźaset mark. Naš nan, kótremuž som pisał, ńejo mě do něta hyšći ženych ṕeńez pósłał, a |
DSB-HIST cesna-banka |
||
| 1424 | kóńa k wójwodoju Koſaricźoju a groń jomu, až jo mója wóla, aby ſa zełu noz Turka napokoj ńewoſtajił, tak až ße Turk witſche mužny nabiſch mußy —.” „Jo,” hobroſchi ße k ẃercham, ako poßłańz ſ jogo pſchikaſom pſchez chwataſcho, „witſche pſchedwójſka.” „Wóni ßu ße nam ßami južo pſchipoẃeźeli,” groni zar na tamajuze ſnameńa na horizontu pokaſujuzy, „wroſch ßwójogo kóńa k wójwodoju Koſaricźoju a groń jomu, až jo mója wóla, aby ſa zełu noz Turka napokoj ńewoſtajił, tak až ße Turk witſche mužny nabiſch mußy —.” „Jo,” hobroſchi ße k ẃercham, ako poßłańz ſ jogo pſchikaſom pſchez chwataſcho, „witſche ße pſchißud ßerbſkego luda rosßuźi, daſch jo kuždy pſchigotowany k wójowańu ſa wěru, wóſchzny kraj a lud!” „Sslawa zaroju! |
DSB-HIST chocholouschek-kossowe-polo |
||
| 1425 | witſche mužny nabiſch mußy —.” „Jo,” hobroſchi ße k ẃercham, ako poßłańz ſ jogo pſchikaſom pſchez chwataſcho, „witſche ße pſchißud ßerbſkego luda rosßuźi, daſch jo kuždy pſchigotowany k wójowańu ſa wěru, wóſchzny kraj a lud!” „Sslawa zaroju! kóńa k wójwodoju Koſaricźoju a groń jomu, až jo mója wóla, aby ſa zełu noz Turka napokoj ńewoſtajił, tak až ße Turk witſche mužny nabiſch mußy —.” „Jo,” hobroſchi ße k ẃercham, ako poßłańz ſ jogo pſchikaſom pſchez chwataſcho, „witſche ße pſchißud ßerbſkego luda rosßuźi, daſch jo kuždy pſchigotowany k wójowańu ſa wěru, wóſchzny kraj a lud!” „Sslawa zaroju!” wſchykne juſkachu, kótarež běchu te mužne ßłowa ßłyſchali, a „ßława zaroju!” wołaſcho jano wótźeleńe po drugim, janož Brankowicźowe |
DSB-HIST chocholouschek-kossowe-polo |
||
| 1426 | Obilicźoju źinßa ſbóžo wězej pſchichylone, ſ tym jo ße wójowańe rosßuźiło. Sawdajtej ßeb́e ruze, aby ſjadnoſcź ße ſaßej do luda wroſchiła, witſche hakli ße pokažo, kótary ßwójogo winika pſchewińo. Se ſjawnym a pſchawnym glědanim Obilicź k Brankowicźoju pſchiſtupi: „Zar jo wěrnoſcź poẃedał, dwójńu hurowna, ale po biſcho dawa ruku k hujadnańu. Hobej ſtej ße ako ßławnej wójwoda hopokaſałej, ßeb́e rownej, janož až běſcho Obilicźoju źinßa ſbóžo wězej pſchichylone, ſ tym jo ße wójowańe rosßuźiło. Sawdajtej ßeb́e ruze, aby ſjadnoſcź ße ſaßej do luda wroſchiła, witſche hakli ße pokažo, kótary ßwójogo winika pſchewińo. Se ſjawnym a pſchawnym glědanim Obilicź k Brankowicźoju pſchiſtupi: „Zar jo wěrnoſcź poẃedał,” groni, jomu pſchawizu pódawajuzy, „mej ńeßmějachmej ße ſewſchym měſchaſch do ſwady naju žonowu; to pak jo ße ras ſtało, |
DSB-HIST chocholouschek-kossowe-polo |
||
| 1427 | pódſajtſcha poglědajuzy, ſachopi: „Žinßa ße ſglědujoſch we wjaßołych hoblizach a napojſch ße ſ winom ſ keluchow běžazym, ty Bóže ßłyńzko! witſche buźoſch ße w hoblizach ſglědowaſch, kótarež ßu ſblědnuli w ßḿerſchi a buźoſch ße napojſch ſ kſcheju!” — a na ryſchaŕow poglědajuzy źaſcho , lud a wóſchzny kraj hoprowali, tak ẃele ſchṕenzow ße do jogo hutſchoby ſakloj. Sslyńzo južo domk źěſcho. Zar Laſar pódwjazor a pódſajtſcha poglědajuzy, ſachopi: „Žinßa ße ſglědujoſch we wjaßołych hoblizach a napojſch ße ſ winom ſ keluchow běžazym, ty Bóže ßłyńzko! witſche buźoſch ße w hoblizach ſglědowaſch, kótarež ßu ſblědnuli w ßḿerſchi a buźoſch ße napojſch ſ kſcheju!” — a na ryſchaŕow poglědajuzy źaſcho: „Wjaßołe ße źinßajſchny źeń dokońzujo, wſchym wjaßelſcho, dokulž ſtej ße wójwoda ſjadnałej a ßom pſchichadneju ßynowu hobchował. — Ale lez |
DSB-HIST chocholouschek-kossowe-polo |
||
| 1428 | a zu-li huſnaḿeniſch muſku rědnoſcź gromaźe ſ ryſchaŕſkeju ßławu, ga pſchipiwam teb́e, Milan Toplicźan, ale pſchezej tak wěſcźe, ako mě witſche pſcheraźiſch, pſchipiwam teb́e, Milan Obilicź.” Tſchach pó tych ßłowach do ryſchaŕow ſajěźo, wſchyknych wózy běchu hobroſchone na Obilicźa, kótaryž pó ßłaẃe ḿeńa a ſtatkow, pſchipiwam teb́e, Miloſch Obilicź, zu-li huſwoliſch pó ńebojaſnoſcźi w bitẃe, pſchipiwam teb́e, Iwan Kaſancźiz a zu-li huſnaḿeniſch muſku rědnoſcź gromaźe ſ ryſchaŕſkeju ßławu, ga pſchipiwam teb́e, Milan Toplicźan, ale pſchezej tak wěſcźe, ako mě witſche pſcheraźiſch, pſchipiwam teb́e, Milan Obilicź.” Tſchach pó tych ßłowach do ryſchaŕow ſajěźo, wſchyknych wózy běchu hobroſchone na Obilicźa, kótaryž ſ měrom ſe ßwójogo ſtoła ſtańd a k zaroju pſchiſtupi, kóleno pſched nim ßchyli a keluch wót ńogo wſejuzy, jen nad głowu ſwignu |
DSB-HIST chocholouschek-kossowe-polo |
||
| 1429 | wino na twóju ßławu, na ßławu naſchogo ßerbſkego kraja a kſcheſcźijanſkeje wěry. Tak ako Balkan ße ſe ßwójich ſaßadow ńegibńo, tak wěſcźe witſche ſa teb́e humrěju.” A keluch ku gub́e ſtajijuzy, hupi jen až do ßlědneje chrapki. Ssława, Obilicźoju, wołaſcho jogo pchſewod , zar, ßławny kněžaŕ!” až ßy wótewŕeńe, hujědŕe ſe mnu poẃeẃedał, tak ako ßy to pſchezej zynił. Piju twójo wino na twóju ßławu, na ßławu naſchogo ßerbſkego kraja a kſcheſcźijanſkeje wěry. Tak ako Balkan ße ſe ßwójich ſaßadow ńegibńo, tak wěſcźe witſche ſa teb́e humrěju.” A keluch ku gub́e ſtajijuzy, hupi jen až do ßlědneje chrapki. Ssława, Obilicźoju, wołaſcho jogo pchſewod, jogo hobſtupowazy, a pſchewod zara a ẃerchow juſkaſcho: „Buź ſbóžowny (gluzny), Bog buź ſ tebu, něto a |
DSB-HIST chocholouschek-kossowe-polo |
||
| 1430 | Bratſchow, mam jano ſachadne Dobuͤtki, hużuͤwam jano ſachadne Wȧßele, namakajom ße jano mȧſi ßmėrtnimi, ßom ßam ßmėrtni, ßom żinßa a witſche ßnaż wezej ṅejßom. How jo ſchikno tomu Pſchemeṅeṅu, ſchikno tej Sachadnoſcżi podchiſchone. Ṅe, to Hobuͤdleṅe teje Wernoſcżi togo ṅimernego Wotpoͤzinka, buͤſcha, how ṅamam ja żedno woſtaṅeze Mėſto, how ßom ja jano Goſcż a Zuſabṅik, how chojżim ja po tom Peſku moͤjich ſiłanich Bratſchow, mam jano ſachadne Dobuͤtki, hużuͤwam jano ſachadne Wȧßele, namakajom ße jano mȧſi ßmėrtnimi, ßom ßam ßmėrtni, ßom żinßa a witſche ßnaż wezej ṅejßom. How jo ſchikno tomu Pſchemeṅeṅu, ſchikno tej Sachadnoſcżi podchiſchone. Ṅe, to Hobuͤdleṅe teje Wernoſcżi togo ṅimernego Wotpoͤzinka, tėje Hobſtaunoſcżi a Gluznoſcżi jo woͤ jadnom huſchem Mėſcże; to Mėſto moͤjogo Pſcheboͤwaṅa, ta werna Woͤſchzowina jo na Ṅebju. Sa tim zu |
DSB-HIST cn-jadno-pratkowane-wotogo-pschigotowana-k-szmerschi |