| 1411 | ńepſcheſtańo. Ꞩchym ſłoßnej naẜche winiki tu wojnu ẃedu, ẜchym kẜchuſchej mamy jim te rota pod žajtẜcha a pod wjazor ſareglowaſch, aby naß witſche ſaßej ńenapadnuli. Ta wojna jo nam na ẜchyju walona, my ńewojujomy, aby zuſe ludy ßeb́e podchyſchili, ale aby hoplewali naẜcho hobſtaſche doſtojny a naẜche mroki pſched pſchichodnym napadńenim hobtwarźijo. Pſchi ſjawnem dobywańu naẜcheje broni wotchylijomy tu winu, až wojnſki hogeń ńehugaßńo a ta žałoſcź ńepſcheſtańo. Ꞩchym ſłoßnej naẜche winiki tu wojnu ẃedu, ẜchym kẜchuſchej mamy jim te rota pod žajtẜcha a pod wjazor ſareglowaſch, aby naß witſche ſaßej ńenapadnuli. Ta wojna jo nam na ẜchyju walona, my ńewojujomy, aby zuſe ludy ßeb́e podchyſchili, ale aby hoplewali naẜcho hobſtaſche a naẜchu lichotn. We tom ßmy ẜchykne jadneje myßli a to jo naẜcha moz. (Kẜchute bravo da jomu pẜchaẃe.) Zentrum |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1915-50 |
||
| 1412 | ßledk. Dgaŕ ńeplezny! ſafuka Rußo, ja ga wėm, ažo źinßa nozy ßu how lažali! Nėto zyń ſuate, až do witſchego ńederbi nichten ſ wjaže ſtupiſch, chtož ße wenze wiźeſch dajo, hordujo ſaſtſchelony! Ꞩchołta ßam chwataẜcho wot jadnog dwora ku drugemu, ten ten Ruß. Nejßu, wotgroni ẜchołta. Dy ßu how byli! ſadŕe ße huẜchk. Sewẜchym ńejßu how byli, da ẜchołta jekotajuzy ßledk. Dgaŕ ńeplezny! ſafuka Rußo, ja ga wėm, ažo źinßa nozy ßu how lažali! Nėto zyń ſuate, až do witſchego ńederbi nichten ſ wjaže ſtupiſch, chtož ße wenze wiźeſch dajo, hordujo ſaſtſchelony! Ꞩchołta ßam chwataẜcho wot jadnog dwora ku drugemu, ten wotẜchy hukas ſnaty zyniſch a huẜchk źėẜcho ſ nim ßobu. Ako k zerkwi pſchiźeẜchtej, padnu Rußoju do myßli, až nėchten mogał na |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1915-52 |
||
| 1413 | muſki nutſch a pſchaſchaſcho: Hordujo tſchachnik ſaſtſchelony? Scźo wy tſchachnuli? Ja niz, ale ten manźelſki mojeje ſazwiblujuzeje ßußedki. Daźe pſchiźo witſche pſchaſchat, a potom zomy radu pytaſch. Na druge žajtſcho južor ſeger ßedymich ſtupi k nam žeńſka do jſchpy, naglěd teje žałoſcźi, Ssmilne duſche w Barlińu ßu ſchpy wotworili, źož chude a ſpuſchcźone luźe mogu hobnoz woſtaſch. Do jadneje takeje ſchpy ſrupi pſched łońſkem naſymu muſki nutſch a pſchaſchaſcho: Hordujo tſchachnik ſaſtſchelony? Scźo wy tſchachnuli? Ja niz, ale ten manźelſki mojeje ſazwiblujuzeje ßußedki. Daźe pſchiźo witſche pſchaſchat, a potom zomy radu pytaſch. Na druge žajtſcho južor ſeger ßedymich ſtupi k nam žeńſka do jſchpy, naglěd teje žałoſcźi, džajuza a ſe dſami we wozyma, ßlěs ńeje ſedrany złoẃek, rowno tak ſgińony, won jegozo: Ja ßom ten deſertěr. Wonej |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1916-14 |
||
| 1414 | hobradowachu źeń a ſtundu togo drogowańa, a ſ jich ßrejźi huſwolichu ẃednika. Ten jo něd lětał na hußoke měſto a jo gronił: Witſche zomy, gaž Bog zo, na tom ſtarem a nam ſnatem měſcźe ſchykne ße ſgromaźiſch; chtož poſdźe pſchiźo, ten dej we Afrizy ße pſchibližał jo, źož wońe wot Afriki na tu daloku drogu, pſches ten luft domoj k nam ße roſchiſch budu. Nět wone hobradowachu źeń a ſtundu togo drogowańa, a ſ jich ßrejźi huſwolichu ẃednika. Ten jo něd lětał na hußoke měſto a jo gronił: Witſche zomy, gaž Bog zo, na tom ſtarem a nam ſnatem měſcźe ſchykne ße ſgromaźiſch; chtož poſdźe pſchiźo, ten dej we Afrizy woſtaſch. Nejṕerẃej buźomy huſchej rědnych ſtŕonach až ku tej welikej wodźe letaſch. To jo to morjo. Pſchezej dejſcho rědńe gromadu woſtaſch, |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1917-01 |
||
| 1415 | po ßol abo muku pſchiſch, twoj nan buźo jomu ßliwowizu pokaſaſch, ty buźoſch jomu nalaſch, won buźo źinßa jaden glažk hupiſch a witſche juž tſchi. To ńebjaſke ßwětło buźo we ńom hugaßnuſch, won buźo jadna wjaſkoliza hordowaſch, kotaraž domoj pſchiſch ńamžo. A chto ma ſchi gronim, gaž wy ſ paleńzom buźoſcho ſachopiſch a won togo pſched wozyma ma, až won potom twardo ſtojaſch ńebuźo. Won buźo po ßol abo muku pſchiſch, twoj nan buźo jomu ßliwowizu pokaſaſch, ty buźoſch jomu nalaſch, won buźo źinßa jaden glažk hupiſch a witſche juž tſchi. To ńebjaſke ßwětło buźo we ńom hugaßnuſch, won buźo jadna wjaſkoliza hordowaſch, kotaraž domoj pſchiſch ńamžo. A chto ma potom winu na tom? Ty, Samko ty!" "Method, to jo doſcź!" – "Ja ńok tu winu |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1917-09 |
||
| 1416 | jo teke ſ wojnſtwom pſcheſchiwo ſběžkaŕam ße hudał. Kak něto ta zeła wěz ſtaj, ße nałoß ńeſgonijo. Žinßa ße piſcho tak, witſche ſnak. Grěſchy ße na Engelſku, až wona Kornilowa jo naſchtyriła. S togo zełego ße wiźi, až dołojtergaſch jo lažcžej ńežli natwariſch ruze guvernerowu. W Rußojſkej źo wſchykno pſchesjano. General Kornilow jo ße ſběgnuł pſcheſchiwo Kerenſkemu a ſ wojnſtwom pſcheſchiwo Petersburgu ſchěgnuł. Kerenſki ßnaź jo teke ſ wojnſtwom pſcheſchiwo ſběžkaŕam ße hudał. Kak něto ta zeła wěz ſtaj, ße nałoß ńeſgonijo. Žinßa ße piſcho tak, witſche ſnak. Grěſchy ße na Engelſku, až wona Kornilowa jo naſchtyriła. S togo zełego ße wiźi, až dołojtergaſch jo lažcžej ńežli natwariſch. To kſchěli teke te ńeſpokojne we naſchom lanźe huſnaſch, kotarež zeło na huſchnoſcź ſchcźuwaju, ale niz leṕej gotowaſch ńebudu. We Rußojſkej |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1917-19 |
||
| 1417 | Ale to mě Kryſtina ńepſchiwda. Sazyni kniglizki a źaſcho: „Zo wam do myßlow pſchiźo? How ńepiſchoſcho! Zoſcho-liz, ga pſchiźcźo witſche k nam, a tam wam powěźim, zož buźoſcho kſchěſch wěźeſch. Te'ke hupaz wam pokažu.“ „Hupaz? Ach, ten ßerbſkeje narodneje draſtwy. Pſches to wſchykno ßom był tak pſchaẃe ſpokojny a wjaßoły a naßlědku ßom mimo wóle ßwóje kniglizki ſ kapße huſchěgnuł. Ale to mě Kryſtina ńepſchiwda. Sazyni kniglizki a źaſcho: „Zo wam do myßlow pſchiźo? How ńepiſchoſcho! Zoſcho-liz, ga pſchiźcźo witſche k nam, a tam wam powěźim, zož buźoſcho kſchěſch wěźeſch. Te'ke hupaz wam pokažu.“ „Hupaz? Ach, ten mußym wiźeſch, to jo wóßebna gójźba. Hupaz, roſměj, jo ńeẃeſcźińſka głowna pycha.“ „Ga wy ſcźo ńewěſta,“ |
DSB-HIST cerny-serbske-hobrazki |
||
| 1418 | kužde ſroſcźone źowcźo hupaz . . .“ Glědaj, póžedańe ſa wožeńenim, — myßlim ße a ſ głoßom jej rad ſlubiju, až witſche wótpołdńa pſchidu. We połnozy źomej ſ mójim góſpodaŕom domoj. Duzy po droſe pſchiſtupi ku mńo naju młody pſchewoźaŕ a grońaſcho: „Wy Ga wy ſcźo ńewěſta,“ pſchaſchach ße. „Och ńejßom“, ſazerẃeni ße mója rejowaŕka, „ale hu naß chowa ßeb́e kužde ſroſcźone źowcźo hupaz . . .“ Glědaj, póžedańe ſa wožeńenim, — myßlim ße a ſ głoßom jej rad ſlubiju, až witſche wótpołdńa pſchidu. We połnozy źomej ſ mójim góſpodaŕom domoj. Duzy po droſe pſchiſtupi ku mńo naju młody pſchewoźaŕ a grońaſcho: „Wy ſcźo źinßa ẃele ſ Kryſtinu rejowali.“ Huźiwowany na ńogo poglědnuch. „Jo, dokulaž ſcźo mě ſ ńeju ße hopoſnaſch dali. |
DSB-HIST cerny-serbske-hobrazki |
||
| 1419 | narodnych draſtwach poẃedała a to jo mě ſajimowało.“ Młoźeńz huſchichnu a źěſcho chylku mělzajuzy pſchi mńo. „Wóna jo waß teke na witſche k ßeb́e pſchoßyła“, pſchetergnu wón ſaßej mělzańe. „Jo, ja by rady hupaz wiźeł“, wótgronim na młoźeńza glědajuzy, .“ Huźiwowany na ńogo poglědnuch. „Jo, dokulaž ſcźo mě ſ ńeju ße hopoſnaſch dali. Wóna jo mě rada wo waſchych narodnych draſtwach poẃedała a to jo mě ſajimowało.“ Młoźeńz huſchichnu a źěſcho chylku mělzajuzy pſchi mńo. „Wóna jo waß teke na witſche k ßeb́e pſchoßyła“, pſchetergnu wón ſaßej mělzańe. „Jo, ja by rady hupaz wiźeł“, wótgronim na młoźeńza glědajuzy, kenž tſchochu ſcźißńony ſe mnu źěſcho. Zogodla ße tak pſchaſcha? Zo jomu na tom lažy? . . . „Ach . . |
DSB-HIST cerny-serbske-hobrazki |
||
| 1420 | . . . Ako ſaſtupich, wóttergnu chóry ßwójej wózy wót hokna a hobroſchi jej na mńo. Sechylich ße k ńomu. „Južo witſche —“ ſchěžko roſmějach. „Jo, witſche“, hobwěſcźiju ja. „Glědajſcho, něto južo to dozakaſcho.“ Wón ńewótgroni łožyſchcźom a wózy běſchtej k hoknu hobroſchonej. Pſches hokno běſcho hußoki zerkwiny torm wiźeſch a we jogo hoknach ſe ſchamnoſcźi hobzeŕba ẃelikich ſwonow . . . . Ako ſaſtupich, wóttergnu chóry ßwójej wózy wót hokna a hobroſchi jej na mńo. Sechylich ße k ńomu. „Južo witſche —“ ſchěžko roſmějach. „Jo, witſche“, hobwěſcźiju ja. „Glědajſcho, něto južo to dozakaſcho.“ Wón ńewótgroni, jano wózy ſaßej k hoknu hobroſchi. Ssmy zełu noz pla ńogo wozuſchone byli, zełu noz wón ſewſchym ńeſdrěmnu. S chylami poẃedaſcho |
DSB-HIST cerny-serbske-hobrazki |