Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1181–1190 wót 2046.
| 1181 | ſakoſcźone naẜche źéłaſcheŕe ſ méſtymi ßu, wiźi ße ſ Hamburga. Jaden wjazor ŕaknuchu tam te źéłaſcheŕe jadneje gotnize k ßwojom knéſu: „witſche jo ſakopowańe, my woſtańomy doma!“ a tak ße ſta. Ako na drugi źeń do gotnize pſchiźechu, ŕaknu ten knés: zaßu ßlédneg dejẜchcźa mozne ẜchtormy; łoźe pytachu ßchow we huſtawadłach a chtož daloko na morju béẜcho, derḃeẜcho ſchéžke dny huźaržaſch. — Kak ſakoſcźone naẜche źéłaſcheŕe ſ méſtymi ßu, wiźi ße ſ Hamburga. Jaden wjazor ŕaknuchu tam te źéłaſcheŕe jadneje gotnize k ßwojom knéſu: „witſche jo ſakopowańe, my woſtańomy doma!“ a tak ße ſta. Ako na drugi źeń do gotnize pſchiźechu, ŕaknu ten knés: „źinß ma gotniza ßwéźeń!“ a woni derḃechu ſmrozone domoj hyſch a ßobotu buẜchtej jim dwa dńa ſaßłužby wotſchégńonej. — Pſchi tej |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-05 |
||
| 1182 | tež kuždy mjaßez. Take ßu naẜche ſozialdemokraty, winiki kſchéſcźijańſtwa, kralojſtwa a teke naẜchogo lubego kejžora. Gaby ſa nimi ſchło, by witſche rebellion ße ſachopił, ako jaden wot jich ẃednikow gronił jo: Ꞩchykno, zož néto hobſtoj, dej ße pſchewaliſch, daſchi ſ kẜchejpſchelaſchim jo, źiſchi budu we ẃelikich domach wotkubłańe, — kral wézej ńejo, knéſtwo buźo huſwolone, kužde léto nowe, joli tŕeba, tež kuždy mjaßez. Take ßu naẜche ſozialdemokraty, winiki kſchéſcźijańſtwa, kralojſtwa a teke naẜchogo lubego kejžora. Gaby ſa nimi ſchło, by witſche rebellion ße ſachopił, ako jaden wot jich ẃednikow gronił jo: Ꞩchykno, zož néto hobſtoj, dej ße pſchewaliſch, daſchi ſ kẜchejpſchelaſchim, daſchi hynazej. Gaž take ńepleki moz hu naß krydnu, potom: béda nam a našym źiśam! Jich kandidat jo wéſty ńeſnaty |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-09-beilage |
||
| 1183 | . Ssobotu krydnu Marta južo 2 tolaŕa! Telik ṕeńes! „Wiźiẜch glédaj, to jo ſkeŕej ſaßłužba! Sato tek buźomy ßeḃe witſche wjaßoły źeń naporaſch! Ńeźela bźes reje jo mě rowno tak ako ńeßolony hoḃed; na reju mußymej!“ „Ꞩcho deŕe, Katka pſchiźe Katrina, Martu k hoḃedu wotholowat. To ſta ße kuždy źeń a ten prédny tyźeń pſchejźe, mimo až nézo woßebnego ße ſtało. Ssobotu krydnu Marta južo 2 tolaŕa! Telik ṕeńes! „Wiźiẜch glédaj, to jo ſkeŕej ſaßłužba! Sato tek buźomy ßeḃe witſche wjaßoły źeń naporaſch! Ńeźela bźes reje jo mě rowno tak ako ńeßolony hoḃed; na reju mußymej!“ „Ꞩcho deŕe, Katka, ale ja ſchi pẜchoßym, woſtawj mě doma!“ — „Zyń, zož zoẜch!“ woternu ße Katrina, „gaž |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-14 |
||
| 1184 | groki do głowy a flaẜchu wina, to hugba, ažo źiwy ße ſtanu!“ „Deŕe tak,“ ŕaknuchu te druge; witſche ſłožujomy a ẜcho druge hobſtarajo Karlowa ßotẜcha.“ [Dalej pſchiźo.] S Lužize. S Choſchebuſa. Ńeźelu 15. jun., wotpołńa ßwajźby. Potom woſtańo Marta dlej ak dej, my pſchewoźijomy ju domoj, namakajomy wjažu ſamkńonu a tak woſtańo pla mojeje ßotẜche. Nékotare groki do głowy a flaẜchu wina, to hugba, ažo źiwy ße ſtanu!“ „Deŕe tak,“ ŕaknuchu te druge; witſche ſłožujomy a ẜcho druge hobſtarajo Karlowa ßotẜcha.“ [Dalej pſchiźo.] S Lužize. S Choſchebuſa. Ńeźelu 15. jun., wotpołńa 3, buźo tudy ẃelika konſervativſka gromada pla Wobuſe. Ꞩcho druge wot teje gromady namakajo ße ßléſy we ſnatezyńeńach. — Ta ńegnada a |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-23 |
||
| 1185 | ſtergujo!“ ſkjaržaẜcho to gole. „Ꞩchak ńebźoẜch mě ßchoŕeſch, Majka!“ pẜchaẜchaẜcho won. „Och né, ja bdu witſche ſaßej ſtrowa,“ troẜchtowaẜcho to gole. Nét bu ta ẜchyja ſ tukom maſana a großa pſchigotowa kaźeńe, huḿetliny ſe wẜchych rogow teje Jaden źeń pſchiźe Majka chora ſe ẜchule; ẜchyja ſapukńona a ßuchi kaẜcheł; to ńepſchipoẃeźe niz dobrego. „Nan, mě tak ſyma ſtergujo!“ ſkjaržaẜcho to gole. „Ꞩchak ńebźoẜch mě ßchoŕeſch, Majka!“ pẜchaẜchaẜcho won. „Och né, ja bdu witſche ſaßej ſtrowa,“ troẜchtowaẜcho to gole. Nét bu ta ẜchyja ſ tukom maſana a großa pſchigotowa kaźeńe, huḿetliny ſe wẜchych rogow teje ſchpy, kuß ſtareg kožyẜchcźa, gjarſcź ſemje wot kſchizneje drogi a druge wézy. Taki kuŕ dejaẜcho pomogaſch! božko, to gole kſchéẜcho |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-26 |
||
| 1186 | ße ſ nékim grakaſch, ga jo wina pſchiruze. — Scźazk ße źinßa gori, až ma k hoḃedu groch méſto jagłow, a witſche, až ma jagły méſto grochu; daj jomu to lepẜche, a won zo méſch nézo drugego; gotuj tak, ga zo méſch lepẜchy koń ma ßwoje nyki, a kuždy złoẃek ßwoje brachy. — Zoẜchli pßa biſch, ga knebel jo jéßno namakany, a zoẜchli ße ſ nékim grakaſch, ga jo wina pſchiruze. — Scźazk ße źinßa gori, až ma k hoḃedu groch méſto jagłow, a witſche, až ma jagły méſto grochu; daj jomu to lepẜche, a won zo méſch nézo drugego; gotuj tak, ga zo méſch hynak; gotuj hynak, ga zo méſch tak; pſchi takem złoẃeku jo ta hela na ſemji. Liſtniza. Wot Lutolſkeg ßwéźeńa ſa |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-34 |
||
| 1187 | by dejała ſe źiſchimi ſajſch.” „Och luba ſcźeŕpliwa duſcha,” wotgroni won, „tež ja bźes waß ńamogu byſch. Witſche hyẜchcźi k ßlédnemu zu hopytaſch, léz tomu žydoju tu lodowu hutẜchobu hotajaju. A wiźimy, až jo to podermo, ga ſchégnu w ßwéta a rownož tež ſapŕedka po pẜchoßaŕſku było. Ssnaź nam Bog hynazej pomozy dajo; jano až ty ßy ſ nami. Bźes teḃe by dejała ſe źiſchimi ſajſch.” „Och luba ſcźeŕpliwa duſcha,” wotgroni won, „tež ja bźes waß ńamogu byſch. Witſche hyẜchcźi k ßlédnemu zu hopytaſch, léz tomu žydoju tu lodowu hutẜchobu hotajaju. A wiźimy, až jo to podermo, ga ſchégnu w Božem méńu ſ wami, kaž źéjoẜch, do ßwéta wen. Ale niz hodńo, aby naß nichten ńewiźeł. Néto pak w Božem |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-38 |
||
| 1188 | nam pomogane byſch. Won ma ẜchakorake puſche, a možo tež wrony na pomozy poßłaſch; po ſłoźejſku ße humoz ńechamy.“ „Witſche ned na ßwitańu k naẜchomu knés duchownemu pojdu,“ dogroni nan; „ten dej mě raźiſch, zo mam ſachopiſch! — Néto Jo, moje źiſchi,“ pſchiſtawi maſch, „Bog wiźi, kaka nuſa naß do ſemje ſchiẜchcźi. Ale ſ kẜchadńonym ſłotom ńedej nam pomogane byſch. Won ma ẜchakorake puſche, a možo tež wrony na pomozy poßłaſch; po ſłoźejſku ße humoz ńechamy.“ „Witſche ned na ßwitańu k naẜchomu knés duchownemu pojdu,“ dogroni nan; „ten dej mě raźiſch, zo mam ſachopiſch! — Néto, maſch, nam ſchpizku ſatopj! Swaŕ nam chrapku ſupy a nadroḃ nam do ńeje ßlédnego kléba, witſche jo rada!“ S |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-39 |
||
| 1189 | zo mam ſachopiſch! — Néto, maſch, nam ſchpizku ſatopj! Swaŕ nam chrapku ſupy a nadroḃ nam do ńeje ßlédnego kléba, witſche jo rada!“ S takim ßłowom wotry pjazowu ławku a rosbi ju na drobne kußki, aby maſcheŕze ẜchak nézo k toṕeńu dał. humoz ńechamy.“ „Witſche ned na ßwitańu k naẜchomu knés duchownemu pojdu,“ dogroni nan; „ten dej mě raźiſch, zo mam ſachopiſch! — Néto, maſch, nam ſchpizku ſatopj! Swaŕ nam chrapku ſupy a nadroḃ nam do ńeje ßlédnego kléba, witſche jo rada!“ S takim ßłowom wotry pjazowu ławku a rosbi ju na drobne kußki, aby maſcheŕze ẜchak nézo k toṕeńu dał. Ten zarny ṕeruch pak rapaẜcho po bliźe chojźezy a briznu ſ kſchidłoma a ſwignu ẜchnapaz, ab kſchéł groniſch: „Glédajſcho na mńo, |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-39 |
||
| 1190 | zytaſch a poſnaſch! Togodla hobſtaraj ßeḃe kuždy dom ßwoj „Zaßnik“ a Serbsku hutřobu! A to lubej a leṕej źinßa, néžli witſche! — Kuždy źe jé a ſapłaſchi ßam ßwoju ſkibku! Šwela, redaktor Zaßnika. G. Broniš, redaktor Serbskeje hutřoby. Henćel, ßwoju Serbsku hutřobu, pon možotej hobej łoṕeni pſchezej wétẜchej ße hudawaſch a Wy, ßerbſke luźe ſmejoſcho ẜchym wézej dobrych a hužytnych wézow ßerbſki zytaſch a poſnaſch! Togodla hobſtaraj ßeḃe kuždy dom ßwoj „Zaßnik“ a Serbsku hutřobu! A to lubej a leṕej źinßa, néžli witſche! — Kuždy źe jé a ſapłaſchi ßam ßwoju ſkibku! Šwela, redaktor Zaßnika. G. Broniš, redaktor Serbskeje hutřoby. Henćel, knigłyſchiẜchcźaŕ a nakładaŕ Casnika a Serbskeje hutřoby. S Božeg kralejſtwa. Na žńowny ßwéźeń; hubrane ſ jadnog pŕatkowańa wot knés faraŕa Jakuba ſ |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1890-40 |