Anfrage »witśe«, Ergebnisse 1991–2000 von 2046.
| 1991 | a budu pſches ſyḿe huźaržaſch. Gab juž na ſḿerkańu ńebyło, ga by ſchi pokaſał, kak pilńe źěłaju; ale ty ga mogła witſche wotpołdńa how ſaſtupiſch, potom zu ſchi ẜcho roskłaſcź." "Jo, jo", wotgroni wona, "gdyž po wodu pojdu a ẃedra, wot jogo maſchi a jogo zołkow. Won ſtupijo k ńej a groni: "Jo, zołki ßu lětoßa deŕe noßyli a budu pſches ſyḿe huźaržaſch. Gab juž na ſḿerkańu ńebyło, ga by ſchi pokaſał, kak pilńe źěłaju; ale ty ga mogła witſche wotpołdńa how ſaſtupiſch, potom zu ſchi ẜcho roskłaſcź." "Jo, jo", wotgroni wona, "gdyž po wodu pojdu, ga zu chylzyzku pſchiſch". Tak poẃedaẜchtej wot jogo zołkow a jogo maſchi a naßlědku ſabyẜchtej zołki a až naſymſki wětẜch poduwaẜcho; |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1910-06a |
||
| 1992 | , až to wězej huźaržaſch ńamožo, kaku ßromotu ten formańſki bengel na ńogo ſporał jo a kuždy lumpak ſ bokom na ńogo glěda. Witſche pſchiźo kupz a Słotojz dwor bźo pſchedany a woni budu ße do Ameriki huporaſch! To běẜcho ẃelika nowina a deri kaž ńeẃedro žońe a běẜcho, huchytowaẜcho groſne ßłowa pſcheſchiwo złoẃekow a Boga. Jaden źeń pſchiźe teke ſaß połterny domoj, bijaẜcho ſ pěſcźu do blida a ŕaknu, až to wězej huźaržaſch ńamožo, kaku ßromotu ten formańſki bengel na ńogo ſporał jo a kuždy lumpak ſ bokom na ńogo glěda. Witſche pſchiźo kupz a Słotojz dwor bźo pſchedany a woni budu ße do Ameriki huporaſch! To běẜcho ẃelika nowina a deri kaž ńeẃedro žońe a goleſchu do hutẜchoby. Ale zo roźeẜcho Wětoẜch wo žeńſku a gole, jomu ga běẜcho dom k zuſb́e hordował, nět dejaẜcho jomu zuſba |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1910-07 |
||
| 1993 | Salomona. Togodla ńeſtaraj ße wo twoju kapku a wo twojo ſgło. Gaž Bog telik ſtrußkow tak kẜchaßńe hobleka, kenž źinß kwitu a witſche ße poßeku a wězej tam ńejßu, ẃelewězej bźo won hoblekaſch ßwoje źiſchi, kenž po jogo bilźe ſtwoŕone ßu a ńeßḿertnu duẜchu maju. pŕatkuju: "Lej, glédajſcho na te leluje na polu, woni daniž ńeźěłaju, daniž ńepſchedu a weto ßu rědńejẜche ako ẜchykna kẜchaßnoſcź Salomona. Togodla ńeſtaraj ße wo twoju kapku a wo twojo ſgło. Gaž Bog telik ſtrußkow tak kẜchaßńe hobleka, kenž źinß kwitu a witſche ße poßeku a wězej tam ńejßu, ẃelewězej bźo won hoblekaſch ßwoje źiſchi, kenž po jogo bilźe ſtwoŕone ßu a ńeßḿertnu duẜchu maju." Mat. 6, 28-30. - Na łuze huſtańomej ſaßej: Tẜchawa a ſtruße, ſtruße a tẜchawa! kaž ẃeliki nejrědńejẜchy rub |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1911-05 |
||
| 1994 | žni, a ßena buźo dodoſcźa!" Wiźiẜch Božy ßlěd? A zo ga ſchi pŕatkujo? Źinßa ſelena, roßojta ta tẜchawa, witſche ſprěte ßeno; źinßa kẜchaßne, rědne ſtrußki, witſche ßucha ßłoma. Złoẃek, twoja pſchirownoſcź. A togodla źejo to pißmo: " rub, a pſches ńen glußkozo rězyzka ßwoje ßlobrane žwałki. Mojomu ßußedoju ße ßḿejo hutẜchoba a won groni: "To budu ale ras žni, a ßena buźo dodoſcźa!" Wiźiẜch Božy ßlěd? A zo ga ſchi pŕatkujo? Źinßa ſelena, roßojta ta tẜchawa, witſche ſprěte ßeno; źinßa kẜchaßne, rědne ſtrußki, witſche ßucha ßłoma. Złoẃek, twoja pſchirownoſcź. A togodla źejo to pißmo: "Złoẃek jo we ßwojom žyẃeńu kaž tẜchawa, won kwiſcho kaž ſtrußk na polu; ale gdyž (ßuchy, palezy) wětẜch po ńej |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1911-05 |
||
| 1995 | ßlěd? A zo ga ſchi pŕatkujo? Źinßa ſelena, roßojta ta tẜchawa, witſche ſprěte ßeno; źinßa kẜchaßne, rědne ſtrußki, witſche ßucha ßłoma. Złoẃek, twoja pſchirownoſcź. A togodla źejo to pißmo: "Złoẃek jo we ßwojom žyẃeńu kaž tẜchawa, won kwiſcho . Mojomu ßußedoju ße ßḿejo hutẜchoba a won groni: "To budu ale ras žni, a ßena buźo dodoſcźa!" Wiźiẜch Božy ßlěd? A zo ga ſchi pŕatkujo? Źinßa ſelena, roßojta ta tẜchawa, witſche ſprěte ßeno; źinßa kẜchaßne, rědne ſtrußki, witſche ßucha ßłoma. Złoẃek, twoja pſchirownoſcź. A togodla źejo to pißmo: "Złoẃek jo we ßwojom žyẃeńu kaž tẜchawa, won kwiſcho kaž ſtrußk na polu; ale gdyž (ßuchy, palezy) wětẜch po ńej dujo, ga wona tam ńewoſtańo a jeje měſto ße |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1911-05 |
||
| 1996 | , kak naẜche golzy ſpiwali ßu, ako do wojny źěchu: "Zora běch na gjardem końu, Źinßa ßḿerſch doſtanu ſ brońu, Witſche južo do rowa!" Pſchi chłodnej rězyze dalej duzy, pſchiźomej k wißatym ẃerbam, kenž gałuſe we woźe mazachu, rowno aby kſchěli ale gdyž (ßuchy, palezy) wětẜch po ńej dujo, ga wona tam ńewoſtańo a jeje měſto ße wězej ńepoſnajo. Wěẜch hyẜchcźi, kak naẜche golzy ſpiwali ßu, ako do wojny źěchu: "Zora běch na gjardem końu, Źinßa ßḿerſch doſtanu ſ brońu, Witſche južo do rowa!" Pſchi chłodnej rězyze dalej duzy, pſchiźomej k wißatym ẃerbam, kenž gałuſe we woźe mazachu, rowno aby kſchěli tym chwatajzym žwałkam božeḿe ſawdaſch a jim groniſch: gaž domoj pſchiźoſcho, ga grońſcho ẜchym lubym a ſnatym ẃele dobrego wot naß. Chto |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1911-05 |
||
| 1997 | taka wěſtoſcź dejała pla teb́e ſbuźiſch hubojańe a džańe. - Gaž ta pomoz-pytajuza duẜcha pſchi tym žrědłu Božeje pomozy mimo źo, ga ńebuźo witſche tu rěku pſcheſtupiſch moz, a we krotkem buźo ta ẜchyroka tẜchuga ẜchykno ßobu ternuſch. Togodla ße ńekomuź, och ty, kenž humožony Ta moz ſłego zeło pſchib́era, žedńe ńewoteb́era. Wotlekańe ſchi pſchińaßo dwě ẜchkoźe: ſakoſcźeńe twojeje hutẜchoby a mińeńe togo ßwětego ducha, a taka wěſtoſcź dejała pla teb́e ſbuźiſch hubojańe a džańe. - Gaž ta pomoz-pytajuza duẜcha pſchi tym žrědłu Božeje pomozy mimo źo, ga ńebuźo witſche tu rěku pſcheſtupiſch moz, a we krotkem buźo ta ẜchyroka tẜchuga ẜchykno ßobu ternuſch. Togodla ße ńekomuź, och ty, kenž humožony byſch zoẜch! Sserbſka ḿeja. (Majowy bom.) Selena ta ḿeja, Jaßna ßerbſka reja Kiwa k rědnem wjaßelu. Nět gotuj |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1911-05 |
||
| 1998 | mě jo teke luto, až wězej k mojej ßotſchi ńepſchiźom, kenž mě pſchezej ta nejlubẜcha jo była. Ja ſchi gronim, gdyž witſche na kjarchob ńaßony hordujom, zu lub́ej, až moja zeła ßwojźba mńo ńepſchewoźijo, něžli až ja ako prědny tu ruku huſtŕeju." až ſwaźonej ſtej." "Dla zogo ga ku mńo ńepſchiźo? Won ma tak daloko ku mńo ako ja k ńomu. A mě jo teke luto, až wězej k mojej ßotſchi ńepſchiźom, kenž mě pſchezej ta nejlubẜcha jo była. Ja ſchi gronim, gdyž witſche na kjarchob ńaßony hordujom, zu lub́ej, až moja zeła ßwojźba mńo ńepſchewoźijo, něžli až ja ako prědny tu ruku huſtŕeju." Jano jadnoßamſke dobre ßłowko - kak ſchěžko to jadnomu pſchiźo! We tom ßwěſche ſtoje towſynty złoẃekow k hobyma bokoma wotkłoni a huſtŕeju ßeb́e tu |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1911-06 |
||
| 1999 | hutẜchoby klinzy: "Bog, byź gnadny nam!" Noz ße nět pſcheſcźěra Milna na ſeḿu, Rězyzka pak ſběra Moz ſaß k witſchemu; Gwěſdźina, ta ſchegńo Kẜchaßna pſches ńebjo, Howaz ße niz ńegńo, A Bog wachujo. Starych babow leſche - Radoſcź, błyẜchcź Na ńu ßḿejuzy, Goni ju do rěda A ju pſchelizy. Swon tam ſẃercha binzy: "Měr ẜchym złoẃekam!" A ſ hutẜchoby klinzy: "Bog, byź gnadny nam!" Noz ße nět pſcheſcźěra Milna na ſeḿu, Rězyzka pak ſběra Moz ſaß k witſchemu; Gwěſdźina, ta ſchegńo Kẜchaßna pſches ńebjo, Howaz ße niz ńegńo, A Bog wachujo. Starych babow leſche - Radoſcź, błyẜchcź na ßwěſche. F. Rocha. Měſta a wßy. Wětoẜchow (n.: Vetſchau) maka ße ſe ßłowom wotẜchow, to jo tak |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1911-09 |
||
| 2000 | nad ẜchyknym twojim ſachoṕenim a źěłanim! Ssw. Jakub piẜcho na końzu 4. ſtaẃeńa: "Togodla něto, kenž wy groniſcho: źinßa abo witſche zomy hyſch do togo abo wonego měſta a tam lěto woſtaſch a pſchekupowaſch a dobywaſch; kenž wy ńewěſcźo, zo witſche buźo; pſcheto pſchi wẜchyknym, zož ßeb́e pŕedkweſmjoẜch, to ßłowko groniſch: "Źož Bog da!" Daźi tež ſtojało nad tym nowym lěſche, nad ẜchyknym twojim ſachoṕenim a źěłanim! Ssw. Jakub piẜcho na końzu 4. ſtaẃeńa: "Togodla něto, kenž wy groniſcho: źinßa abo witſche zomy hyſch do togo abo wonego měſta a tam lěto woſtaſch a pſchekupowaſch a dobywaſch; kenž wy ńewěſcźo, zo witſche buźo; pſcheto zo jo waẜcho žyẃeńe? Dym ẜchak wono jo, kenž na mału chylu ße pokažo, potom pak ſajźo. Sa to wy groniſch |
DSB-HIST wossadnik-sa-dolno-luzyske-wossady-1912-01 |