Anfrage »witśe«, Ergebnisse 1431–1440 von 2046.
| 1431 | nět zachopiś? (W zejo knigły a cyta, to se jomu skóro wóstuźujo, pósłucha.) LIZA (wence spiwa): Witśe budu sama doma, pśiź, mój luby, ku mńo, na wóŕeški, na jabłuška, na te žołte kšuški. JURO ( Wó to jan ńemějśo starosć, to južo ja budu. (Šwickowej hujźotej.) No, nět som sam z knězom, co nět zachopiś? (W zejo knigły a cyta, to se jomu skóro wóstuźujo, pósłucha.) LIZA (wence spiwa): Witśe budu sama doma, pśiź, mój luby, ku mńo, na wóŕeški, na jabłuška, na te žołte kšuški. JURO (wótcynijo źuŕa): Jo, Lizka, źinsa som ja sam doma, ńeby ty chylku ku mńo do jśpy pśišła? Pójź a |
DSB-HIST domaskojc-swickojc-pytaju-zowku |
||
| 1432 | ńebudu daś, což wy buźośo mě huglědaś, tomu b́udu ja dejaś groniś jo, nic? ŠWICK: To ga ńetŕeba źinsa a witśe byś, ale my móžomy gromadu pśichadaś, taku złośanu rybku dejš twardo źaržaś! Nam ga se jich pśityka dosć, ale žedna tak ja se myslim, až ty teke ńebuźoš groniś ně. JURO: Ja ženiś? To ma hyšći cas, ale pśedaś se teke ńebudu daś, což wy buźośo mě huglědaś, tomu b́udu ja dejaś groniś jo, nic? ŠWICK: To ga ńetŕeba źinsa a witśe byś, ale my móžomy gromadu pśichadaś, taku złośanu rybku dejš twardo źaržaś! Nam ga se jich pśityka dosć, ale žedna tak bogata ako ta Kacorojc, ta buźo krydnuś w Zakaznej tu žywnosć a hyšći kopicu ṕeńez. Wóni ga su ẃelgin kazali, až dejš |
DSB-HIST domaskojc-swickojc-pytaju-zowku |
||
| 1433 | : Což ja gronim, to se stańo, ja som Juroju tu bogatu Kacorojc huglědał, a pśi tom wóstańo, a źowka dej witśe z domu, a to jo jano słowo za towzynt! ŠWICKOWA (se mudŕe hobmyslijo a chopijo z rědnym dobrym słowom): No źowku pytaś ńebudu, daś źo po doḿe wšykno pŕeki a pódlu, mě buźo dosegaś. ŠWICK (derijo z pěsću do blida): Což ja gronim, to se stańo, ja som Juroju tu bogatu Kacorojc huglědał, a pśi tom wóstańo, a źowka dej witśe z domu, a to jo jano słowo za towzynt! ŠWICKOWA (se mudŕe hobmyslijo a chopijo z rědnym dobrym słowom): No jo, Lipo, ja wiźim, ty maš pšaẃe, ale nic tak napśisko, to by měli luźe něco k smjaśu, a |
DSB-HIST domaskojc-swickojc-pytaju-zowku |
||
| 1434 | źož źowki se pśistajuju, ja budu jej to we dobrośi rozkłasć. ŠWICK: Ale nic až do gód cakaś, lub́ej źinsa ako witśe — no — ale ja budu se na teb́e dopušćiś, ty pak buźoš ta mudŕejša tak ako pśecej. 4. hustup. ŠWICKOWA, ale nic tak napśisko, to by měli luźe něco k smjaśu, a to ńejo tŕeba. Glědaj, něto jo ten cas, źož źowki se pśistajuju, ja budu jej to we dobrośi rozkłasć. ŠWICK: Ale nic až do gód cakaś, lub́ej źinsa ako witśe — no — ale ja budu se na teb́e dopušćiś, ty pak buźoš ta mudŕejša tak ako pśecej. 4. hustup. ŠWICKOWA, LIZA, JURO, ŠWICK. ŠWICKOWA (zajtša sama we jśṕe): Kak mě jo Lize luto a kak mě hutšoba bóli, |
DSB-HIST domaskojc-swickojc-pytaju-zowku |
||
| 1435 | mała niḿernosć. LIZA: Jo, Juro, ty maš pšaẃe, ale gaž ńamogu hu was wóstaś, ga jo lěṕej źinsa ako witśe; ty wěs, kaki waš nan jo zakśěpity, gaby mě hugnał, ga ja by měła ẃeliku sromotu. ŠWICKOWA (do jśpy južo źinsa śěgnuś? Ńejsy ga mogała až do prědnego oktobera hyšći hu nas byś? Styri tyźeńe, to by było za naju taka mała niḿernosć. LIZA: Jo, Juro, ty maš pšaẃe, ale gaž ńamogu hu was wóstaś, ga jo lěṕej źinsa ako witśe; ty wěs, kaki waš nan jo zakśěpity, gaby mě hugnał, ga ja by měła ẃeliku sromotu. ŠWICKOWA (do jśpy stuṕecy): No, Juro, ty sy how? Nan śi pyta, źi k ńomu. (Juro za Lizku se hoglědńo |
DSB-HIST domaskojc-swickojc-pytaju-zowku |
||
| 1436 | se hoglědńo a źo wen.) LIZA: No, śota, ja som měła gluku, źinsa k wjacoru pójdu do Wětošowa a witśe zajtša z prědnym śěgom jědu do Barlińa, ta žeńska jo rowno take źowćo pytała ako ja som, a k ẃelgin wósebnym kněžam budu do jśpy stuṕecy): No, Juro, ty sy how? Nan śi pyta, źi k ńomu. (Juro za Lizku se hoglědńo a źo wen.) LIZA: No, śota, ja som měła gluku, źinsa k wjacoru pójdu do Wětošowa a witśe zajtša z prědnym śěgom jědu do Barlińa, ta žeńska jo rowno take źowćo pytała ako ja som, a k ẃelgin wósebnym kněžam budu pśiś. ŠWICKOWA: To mě ẃelgin wjaseli, až sy měła taku gluku, ja som měła wó teb́e taku starosć. LIZA: |
DSB-HIST domaskojc-swickojc-pytaju-zowku |
||
| 1437 | towzynt markow k hupožyceńu na kubło, pŕedna hypoteka, ku zgóńeńu pla gólnika w Lěšćoch. Kak to by było! Lěc ja tam witśe pójdu? Starikowa: Wěš co, Měto? Neskomuź a źi hyšći źinsa. Ale nět ńejsy nic jědł a buźoš głodny. Dam źaržy. Jadna karona ńehuštapijo drugej wócy. Starik: Nět słuchaj raz, Maja! How w „Casniku“ stoj, až su towzynt markow k hupožyceńu na kubło, pŕedna hypoteka, ku zgóńeńu pla gólnika w Lěšćoch. Kak to by było! Lěc ja tam witśe pójdu? Starikowa: Wěš co, Měto? Neskomuź a źi hyšći źinsa. Ale nět ńejsy nic jědł a buźoš głodny. Dam śi skibki sobu. Jo to daloko hyś, dwě góźińe a ceło po góli. No, towzynt markow ga ńeby kradu tŕebałej, |
DSB-HIST domaskojc-z-chudych-zywena |
||
| 1438 | ): Tomu ja nic ńewěrim! Starikowa: No, mě se zda, mej buźomej dejaś hyś spat! To buźo cas a witśe buźo pŕedny swěźeń, tam se nam pŕatkujo: „Měr na zemi a cłoẃekam dobre spódobańe!“ Jo, jo, měr na gaž w nocy wótcuśejoš, pón dejš te knigły wótcyniś a kakež spiwańe se śi wótcynijo, to se stańo! Starik (tśěso głowu): Tomu ja nic ńewěrim! Starikowa: No, mě se zda, mej buźomej dejaś hyś spat! To buźo cas a witśe buźo pŕedny swěźeń, tam se nam pŕatkujo: „Měr na zemi a cłoẃekam dobre spódobańe!“ Jo, jo, měr na zemi! (Z tym se chopi zeblekaś a gasńo swěcki.) II. jadnańe. 1. hustup. (Starikowa.) Starikowa ( |
DSB-HIST domaskojc-z-chudych-zywena |
||
| 1439 | ty z flaše! To ńejo teb́e tak wótźělone! (Zwignu te głažki a piju.) No, źinsa comy wóstaś doma a witśe pójźomy šykne na mšu! Geta: A wěsćo, my pójźomy šykne k nam! Naš nan a naša maś tej dejtej se teke głažkow na blido.) Coga nět? Jaden głažk brachujo! (Nalewa wina, se hobrośi na swójego cłoẃeka.) Pij ty z flaše! To ńejo teb́e tak wótźělone! (Zwignu te głažki a piju.) No, źinsa comy wóstaś doma a witśe pójźomy šykne na mšu! Geta: A wěsćo, my pójźomy šykne k nam! Naš nan a naša maś tej dejtej se teke sobu wjaseliś! Hu nas jo šyknogo dosć. Tam jo pśigotowane tak ako ku gósćińe. Starikowa: No jo, to ga móžomy |
DSB-HIST domaskojc-z-chudych-zywena |
||
| 1440 | derbun. Na to ßame żaſcho k’ṅomu to Tſchaſchidlo: Ten Kṅes bużo ſchi woͤ tej Wojṅe do teju Rukowu tich Filiſtarow daſch, a witſche bużoſch tu̇ a twoje ßynni ſeinnu buͤſch. Na drugi Z̃eṅ hotdowachu te Żėſchi Iſrael bite, a tſchi wot Saulowich ßynnow pſchiżochu hokolo. Kṅes jo me ſpuſchcżil, a wottemṅo wichowal, togodlȧ ßom ja ſchi dal wolaſch, abuͤ tuͤ me groṅil, zo ja ziṅiſch derbun. Na to ßame żaſcho k’ṅomu to Tſchaſchidlo: Ten Kṅes bużo ſchi woͤ tej Wojṅe do teju Rukowu tich Filiſtarow daſch, a witſche bużoſch tu̇ a twoje ßynni ſeinnu buͤſch. Na drugi Z̃eṅ hotdowachu te Żėſchi Iſrael bite, a tſchi wot Saulowich ßynnow pſchiżochu hokolo. Na to pſchikaſa Saul ßwojomu ßlużabṅikoju, kotariż jomu te Broṅi ṅaßeſcho, abuͤ won jogo ſaklojl. A ako ten ßlużabṅik ßwoju Ruku na |
DSB-HIST dwe-a-peschzasset-historijow |