Napšašowanje »witśe«, wuslědki 1391–1400 wót 2046.
| 1391 | liſt. S Engelſkeje! huwoła Sielerowa. Won jen malßńe rosłama, zytaẜcho a huwoła: Te ṕeńeſe ßu na droſe! Mina, witſche krydńoẜch twoje 2000 mk. ſaßej! Fromna maſch ſtyknu ruze a źaẜcho: Tak jo Bog nam wjaßołe ßwėtki hobraźił! Mama, twojo bjatowańe ! Wetom pſchiſtupiẜchtej tež maſch a ßyn a źėkowaẜchtej ße tej ſtarkej. Ako hyẜchcźi ße rosgrańachu, ſtupi źowka nutſch a podari Sieleroju ẃeliki liſt. S Engelſkeje! huwoła Sielerowa. Won jen malßńe rosłama, zytaẜcho a huwoła: Te ṕeńeſe ßu na droſe! Mina, witſche krydńoẜch twoje 2000 mk. ſaßej! Fromna maſch ſtyknu ruze a źaẜcho: Tak jo Bog nam wjaßołe ßwėtki hobraźił! Mama, twojo bjatowańe jo nam pomogło; nėto wėrim, až Bog ßwoje źiſchi hußłyẜchyjo! (Końz.) S Łužyze. [Choſchebuſke wiki.] |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1913-19 |
||
| 1392 | wiźim ſpoſy (we nižyńe) gußy, ſbožo a luźe, ale nicht ńepſchiźo mė na pomozy, te ńeźėkowne luźe! Ńebuźoli do witſchego pomoz pſchiſch, ga wſeju ßeb́e žyẃeńe. To ße teke ſta, won ẜchtapi ßeb́e do hutẜchoby a pſcheŕeſa ßeb́e bryſgawu. – Schėžka : Mojo jelito (magen) wėzej ńeźėła, ſe mnu jo końz. Božeḿe, moja luba žona, božeḿe moje źiſchi! Ja wiźim ſpoſy (we nižyńe) gußy, ſbožo a luźe, ale nicht ńepſchiźo mė na pomozy, te ńeźėkowne luźe! Ńebuźoli do witſchego pomoz pſchiſch, ga wſeju ßeb́e žyẃeńe. To ße teke ſta, won ẜchtapi ßeb́e do hutẜchoby a pſcheŕeſa ßeb́e bryſgawu. – Schėžka ſeleſnizowa ńegluka ſta ße ßobotu we Jütlanźe, Dańſkej. Malßny ſeleſnizowy ſcheg połny ſ luźimi hoſkozy ſ kelejow a wėrnu ße ſ damu dołoj |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1913-31 |
||
| 1393 | Až woni ßami wina ßu ſe ßwojim ſtojaẜchkowanim, to ße ńepſchemyßle. Źo dej nėchten chopiſch twariſch, gaž ma ße hubojaſch, až witſche budu chopiſch ſtojaẜchkowaſch. A ta wojna we Balkańſkej jo teke wina, dokulž ße zeło ſdaẜcho, ažo zeła Europa buźo ße do kule niz zyniſch ńamaju, wotere ſtoje južo ẃele tyźeńow. Nėto ẜchcźokaju na regierungu, až ta jo wina, dokulž ẜchykno huźėło klezo. Až woni ßami wina ßu ſe ßwojim ſtojaẜchkowanim, to ße ńepſchemyßle. Źo dej nėchten chopiſch twariſch, gaž ma ße hubojaſch, až witſche budu chopiſch ſtojaẜchkowaſch. A ta wojna we Balkańſkej jo teke wina, dokulž ße zeło ſdaẜcho, ažo zeła Europa buźo ße do kule daſch. – Fiskus teke ſkjaržy, až zło jo we ſachadnych mjaßezach ẃele ḿeńej pſchińaßło, ako łoni we tomßamem zaßu. S |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1913-34 |
||
| 1394 | nėto woła tenßamy lud: Vivat Konſtantin ẃeliki! Toſch wiźimy ſaßej, zo wot ludoweje zeſcźi mamy źaržaſch; źinßa wołaju hoſianna a witſche: kſchizuj jogo!) Naẜchomu lubowanemu kejžoroju Wilhelmu ẃelikemu jo ße rowno tak ẜchło; ako krony pryńz jo 1848 pſched naẜchymi dejał do ßu Grichy ßwojog tenzajẜchnego kronpryńza Konſtantina ſ landu hugnali a kral Juro jo był tak ſduẜchony, až jo kſcheł tu kronu wotewdaſch, a nėto woła tenßamy lud: Vivat Konſtantin ẃeliki! Toſch wiźimy ſaßej, zo wot ludoweje zeſcźi mamy źaržaſch; źinßa wołaju hoſianna a witſche: kſchizuj jogo!) Naẜchomu lubowanemu kejžoroju Wilhelmu ẃelikemu jo ße rowno tak ẜchło; ako krony pryńz jo 1848 pſched naẜchymi dejał do Engelſkeje hub́enuſch; 1871 jo tenßamy lud jogo pſchewẜcho zeſcźił. S Balkańſkeje. Turk jo tym moznaŕam k wėſcźi dał, až ńebźo |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1913-35 |
||
| 1395 | ſa połnymi blidami, jėźe a piju, a ßu dobreje myßli. Togodla dajſcho nam teke jėſcź a piſch a wjaßołe byſch, pſcheto witſche ßmy ńaboge. Epikurowe hukniki ßu we poßołſkich ſtatkach 17, 18 hobſpomńete. Drugi huzony pomėni ße Zeno. Ten pŕatkowaẜcho: Złoẃek jo luźe a ſkot hujetſchili, te žywjachu ße ſapŕedka wot togo taługa tych ŕodow. Te bogi ńeſtaraju ße wo ßwoj ßwėt, ale ßejźe ſa połnymi blidami, jėźe a piju, a ßu dobreje myßli. Togodla dajſcho nam teke jėſcź a piſch a wjaßołe byſch, pſcheto witſche ßmy ńaboge. Epikurowe hukniki ßu we poßołſkich ſtatkach 17, 18 hobſpomńete. Drugi huzony pomėni ße Zeno. Ten pŕatkowaẜcho: Złoẃek jo gluzny, gaž ßeb́e ńedajo niz k hutẜchob́e hyſch; we wjaßelu ße ńedej ßmjaſch, we tužyzy ńedej płakaſch. Jogo hukniki ße pomėnichu |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1913-44 |
||
| 1396 | 000 tol. do ſmilneg ſtatka dał, te mam, ẜcho mojo druge bogatſtwo jo kaž ſ ruku hobroſchiẜch, źinßa jo mojo, witſche možo byſch ſgubjone. Tak jo ſ tymi bankami.) – Ako ẜchutzmann Schmidt w Hamburgu, kenž ßwoje tſchi źiſchetka a ßam ße (Pẜchußki kral Fr. Wilh. IV. jo jadnog ṕeńeſaŕa pẜchaẜchał: Wy deŕe ſcźo ẃelgi bogate? Won wotgroni: Majeſtät, zora ßom 14 000 tol. do ſmilneg ſtatka dał, te mam, ẜcho mojo druge bogatſtwo jo kaž ſ ruku hobroſchiẜch, źinßa jo mojo, witſche možo byſch ſgubjone. Tak jo ſ tymi bankami.) – Ako ẜchutzmann Schmidt w Hamburgu, kenž ßwoje tſchi źiſchetka a ßam ße jo ſmorźił, bu ſakopowany, kſchėẜcho jogo hudowa te tſchi gjarſcźe ſemje do rowa chyſchiſch, ga ſtarzychu ju druge žeńſke ßledk. A |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1914-04 |
||
| 1397 | źėjo won k bėrizu: Wy wiźiſcho, kak ße mė źo. W ẜchtrumpach wẜchak ńamgu tu paru pſchekẜchazaſch, zakajſcho ſe mnu do witſchego; ẜchojadno buźo, lez moja głowa źeń jeßńej abo poſdźej holeſchejo. Bėriza poglėdńo na jogo źyźane ẜchtrumpy a woterńo ße: ẜchojano tež v. Schlabrendorf. Ten huwołany ſtańo ſe ßwojog ẜchamla, hobleka ßeb́e kapu a pyta ßwoje ẜchkoŕńe. Ale te ńejßu k namakańu. Ga źėjo won k bėrizu: Wy wiźiſcho, kak ße mė źo. W ẜchtrumpach wẜchak ńamgu tu paru pſchekẜchazaſch, zakajſcho ſe mnu do witſchego; ẜchojadno buźo, lez moja głowa źeń jeßńej abo poſdźej holeſchejo. Bėriza poglėdńo na jogo źyźane ẜchtrumpy a woterńo ße: ẜchojano tež by było, lez ta głowa wot zyſteje abo wot parowateje nogi holeſchejo, ale mojog dla, zakajmy do witſchego. Ako bėriza drugi |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1914-11 |
||
| 1398 | woterńo ße: ẜchojano tež by było, lez ta głowa wot zyſteje abo wot parowateje nogi holeſchejo, ale mojog dla, zakajmy do witſchego. Ako bėriza drugi źeń pſchiźe, ſtojaẜcho groba Schlabrendorf gotowy hoblazony ned pŕeſy, na huwołańe zakajuzy. Te ẜchkorńe bėchu ße namakali, zakajſcho ſe mnu do witſchego; ẜchojadno buźo, lez moja głowa źeń jeßńej abo poſdźej holeſchejo. Bėriza poglėdńo na jogo źyźane ẜchtrumpy a woterńo ße: ẜchojano tež by było, lez ta głowa wot zyſteje abo wot parowateje nogi holeſchejo, ale mojog dla, zakajmy do witſchego. Ako bėriza drugi źeń pſchiźe, ſtojaẜcho groba Schlabrendorf gotowy hoblazony ned pŕeſy, na huwołańe zakajuzy. Te ẜchkorńe bėchu ße namakali, jaden drugi bėẜcho je ſe pſcheglėdanim ßeb́e hoblakł. Jadno mė ſa drugim ße zytaẜcho, ale Schlabrendorf ße ńehuwoła, won bėẜcho ſabyty a |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1914-11 |
||
| 1399 | brožni teke; hobej žaglińe buẜchtej ſagaßonej. Źėłaſcheŕ K. ſ Rogoſna bu dla togo popajźony. Won bėẜcho pėtk wjazor w kjarzḿe gronił: Witſche nozy buźo ße Łakomſka kjarzma wotpaliſch! S Deẜchna. Ńeźelu rano ſeger 4 hubuźi na hogeń ſwońeńe naẜchu wjaß, woń palezeje ßłomy ße wołaẜcho kjarzmaŕa, ale te bėchu we Rogoſńe na ßwėźeńu. Druge luźe buchu wołane, a te namakachu na najſchṕe nakłaźony hogeń a w brožni teke; hobej žaglińe buẜchtej ſagaßonej. Źėłaſcheŕ K. ſ Rogoſna bu dla togo popajźony. Won bėẜcho pėtk wjazor w kjarzḿe gronił: Witſche nozy buźo ße Łakomſka kjarzma wotpaliſch! S Deẜchna. Ńeźelu rano ſeger 4 hubuźi na hogeń ſwońeńe naẜchu wjaß, woń palezeje ßłomy ße roslegaẜcho. Weto ńebėſcho chwaliſch Boga tak ſlė. Pſchedejßu palaẜcho ße pjakaŕńa. Ta pjakaŕńa bėẜcho ẃelike muŕowane twaŕeńe a ßchowachu tam tež podomk |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1914-11 |
||
| 1400 | wona jo muzna, kẜchawowata a rostergana, taka ńamžo ku knėſu majoroju ſtupiſch, to była ßromota ſa wẜchyknych žeńſkich. My buźomy ju witſche žajtẜcha ßami ku knės majoroju pſchiwjaſcź. Na take ſlub́eńe ẜchmotlachu ße te wojaki pſchejz. Nėto gońachu te žeńſke Jeſtru, aby hub́egała, humŕe po 10 lėtach.) Na togo golza kſchikańe pſchib́enuchn kẜchute žeńſke a nagronichu tych wojakow, až deje Jeſtŕe źinßa pokoj daſch, wona jo muzna, kẜchawowata a rostergana, taka ńamžo ku knėſu majoroju ſtupiſch, to była ßromota ſa wẜchyknych žeńſkich. My buźomy ju witſche žajtẜcha ßami ku knės majoroju pſchiwjaſcź. Na take ſlub́eńe ẜchmotlachu ße te wojaki pſchejz. Nėto gońachu te žeńſke Jeſtru, aby hub́egała, huwichu ju do turkojſkich lapow a kaſachu jej chwataſch. Tak mußaẜchtej nan a źowka ſaßej ßwoj dom we tẜchachoſche ſpuẜchcźiſch. Podermo klapaẜchtej wonej |
DSB-HIST bramborski-zassnik-1914-17 |