Napšašowanje »witśe«, wuslědki 121–130 wót 2046.
| 121 | Cakam sćerpnje dłujki cas- potom se wrośim domoj, musym witśe glědaś, lěc jogo něźi załapiju. Cakam sćerpnje dłujki cas- potom se wrośim domoj, musym witśe glědaś, lěc jogo něźi załapiju. |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 30, b. 2 |
||
| 122 | Tam smy sebje skazali wobnocowanje, aby witśe dalej drogowali pśez wjelike Borkowy. Tam smy sebje skazali wobnocowanje, aby witśe dalej drogowali pśez wjelike Borkowy. |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 35, b. 2 |
||
| 123 | Ale witśe zajtša dej byś how pod stareju lipu šybjeńca [...] stajona. Ale witśe zajtša dej byś how pod stareju lipu šybjeńca [...] stajona. |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 12, b. 3 |
||
| 124 | A źěła se źěnsa lažčej, dokulaž maš zaměr pśed wocyma, kotaryž by lubjej źěnsa ako witśe dojśpěł. A źěła se źěnsa lažčej, dokulaž maš zaměr pśed wocyma, kotaryž by lubjej źěnsa ako witśe dojśpěł. |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 31, b. 2 |
||
| 125 | Witśe wama wupytam nejrědnjejšu kupu tam pśi Strankelu. Witśe wama wupytam nejrědnjejšu kupu tam pśi Strankelu. |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 25, b. 3 |
||
| 126 | Togodla jo žeńska jaden źeń groniła: „Hanzo, witśe źož z kozu tam do teje wsy ku kozoloju!“ Togodla jo žeńska jaden źeń groniła: „Hanzo, witśe źož z kozu tam do teje wsy ku kozoloju!“ |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 3, b. 3 |
||
| 127 | Witśe jo połny mjaseck, bytšo jo teke. Witśe jo połny mjaseck, bytšo jo teke. |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 25, b. 3 |
||
| 128 | Źěłaśeŕ Carneje Plumpy buźo witśe zasej stojaś na swojom źěłabnem měsće, rolnikaŕ buźo pśěgnuś swojogo konja, gornik buźo dalej kopaś swoje wugle, wucabnik pojźo do šule a Źěłaśeŕ Carneje Plumpy buźo witśe zasej stojaś na swojom źěłabnem měsće, rolnikaŕ buźo pśěgnuś swojogo konja, gornik buźo dalej kopaś swoje wugle, wucabnik pojźo do šule a pisarka buźo typowaś na swojej mašynje. |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 6, b. 2 |
||
| 129 | Ja cu z nim witśe pśi paraźe jadno słowko powědaś.“ Ja cu z nim witśe pśi paraźe jadno słowko powědaś.“ |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 1, b. 3 |
||
| 130 | Won stanjo, dajo mě a Mětoju ruku na zasej-wiźenje a groni: „Wot witśego ale dej teke naša Anka se na serbskej wucbje w šuli wobźěliś, dokulaž som poznał, až serbska rěc jo wjelgin godna.“ Won stanjo, dajo mě a Mětoju ruku na zasej-wiźenje a groni: „Wot witśego ale dej teke naša Anka se na serbskej wucbje w šuli wobźěliś, dokulaž som poznał, až serbska rěc jo wjelgin godna.“ |
DSB-CAS Nowy Casnik 9 (1957) 16, b. 2 |