Dolnoserbska Biblija 1868

Prědne knigły Mojzasa.

1. Staw.

Stwórjenje togo swěta.

1. We *zachopjeńku stwóri Bog njebjo a zemju. Jan. 1, 1. 3. Kol. 1, 16. Hebr. 11, 3. Ps. 33, 6. † Ps. 102, 26. 2. A ta zemja běšo pusta a prozna, a wóno běšo śma na tej dłymi; a *ten Bóžy Duch zmawowašo se na tych wódach. Ps. 33, 6. 3. A Bog źašo: *wóno buźi swětło. A wóno bu swětło. 2 Kor. 4, 6. 4. A Bog wiźešo, až to swětło dobre běšo. Ga rozdźěli Bog to swětło wót teje śamnosći, 5. A gronjašo tomu swětłu źeń, a tej śamnosći noc. Ga bu z wjacora a ze zajtšego ten prědny źeń. 6. A Bog źašo: *wóno buźi twardosć mjazy tymi wódami; a ta sama buźi jadno rozdźělenje mjazy tymi wódami. Ps. 33, 6. Ps. 136, 5. 7. Ga wugótowa Bog tu twardosć, a rozdźěli *tu wódu spózy teje twardosći, wót teje wódy nad teju twardosću. A wóno se stanu tak. Ps. 104, 3. 8. A Bog namjeni tu twardosć njebjo. Ga bu z wjacora a ze zajtšego ten drugi źeń. 9. A Bog źašo: wóno se gromaź *ta wóda spózy njebja na wósebne města, aby se to suche wiźeło. A wóno se stanu tak. Hiob 38, 8. 10. A Bog nagroni tomu suchemu zemja, a to zgromaźenje tych wódow pomjeni wón mórjo. A Bog wiźešo, až to dobre běšo. 11. A Bog źašo: ta zemja daj wuschójźiś tšawu a zelinu, kótaraž se wobsemjenijo; a płodne bomy, aby kuždy pó swójom rodu płody pśinjasł, a měł swójo semje sam pśi se na zemi. A wóno se stanu tak. 12. A ta zemja da wuschójźowaś tšawu a zelinu, kótaraž se wobsemjeni, kužde pó swójom rodu, a bomy, kótarež płody měwachu, a swójo semje sami pśi se mějachu, kuždy pó swójom rodu. A Bog wiźešo, až to dobre běšo. 13. Ga bu z wjacora a ze zajtšego ten tśeśi źeń. 14. A Bog źašo: daśi *swětła na tej twardosći togo njebja bywaju, kótarež rozdźělili źeń a noc, a dali znamjenja, casy, dny a lěta, Ps. 136, 7. 15. A byli swětła na tej twardosći togo njebja, aby swěśili na zemju. A wóno se stanu tak. 16. A Bog wugótowa dwě wjelikej swětły; jadno wjelike swětło, kótarež se nad tym dnjom kněžyło, a jadno małke swětło, kenž se nad teju nocu kněžyło, k tomu *tež gwězdy. Hiob 9, 9. 17. A Bog staji je na tu twardosć togo njebja, aby swětło dawali na tu zemju, 18. A se kněžyli nad tym dnjom a teju nocu, a *rozdźělili swětło a śamnosć. A Bog wiźešo, až to dobre běšo. Ps. 104, 20. 19. Ga bu z wjacora a ze zajtšego ten stwórty źeń. 20. A Bog źašo: wóno se gibaj ta wóda, až se wšo wjerśi wót žywych zwěrjetow, a wót *ptaškow, kótarež na zemi spózy teje wusoknosći togo njebja lětali. St. 2, 19. 21. A Bog stwóri wjelike móŕske ryby, a wšake zwěrjeta, kenž we wóźe bydle, pleju a se płoźe, kužde pó swójom rodu, a wšaku pjerinu, kuždu pó swójom rodu. A Bog wiźešo, až to dobre běšo. 22. A Bog žognowašo jich, a źašo: *buźćo płodne a rozpłoźćo se, a napołńśo tu wódu we mórju; a ta pjerina se rozpłoź na zemi. v. 28. St. 8, 17. St. 9, 1. 7. 23. Ga bu z wjacora a ze zajtšego ten pěty źeń. 24. A Bog źašo: ta zemja pśinjas naprědk žywych zwěrjetow, kužde pó swójom rodu; *zbóžo, wužeńce a zwěrjeta na zemi, kužde pó swójom rodu. A wóno se stanu tak. Hiob 12, 7. Sir. 16, 30. 25. A Bog stwóri te zwěrjeta na zemi, kužde pó swójom rodu, a to zbóžo pó swójom rodu, a wšakich wužeńcow pó swójom rodu. A Bog wiźešo, *až to dobre běšo. v. 31. 26. A Bog źašo: stwóŕmy *cłowjekow, bildu, kótaraž nam rowna była, kótarež se kněžyli nad tymi rybami we mórju, a nad tymi ptaškami spózy njebja a nad tym zbóžom, a nad teju cełeju zemju, a wšyknymi wužeńcami, kenž pó zemi łaze. St. 5, 1. St. 9, 6. † Mudr. 9, 2. 27. A *Bog stwóri togo cłowjeka sebje k rownosći, k rownosći Bóžej stwóri wón jogo; a stwóri jeju jadnogo muskego a jadnu žeńsku. St. 2, 7. 21. 22. Mudr. 2, 23. Matth. 19, 4. Mark. 10, 6. 1 Kor. 11, 7. Hef. 4, 24. Kol. 3, 10. 1 Tim. 2, 13. 28. A Bog *žognowašo jeju, a źašo k nima: buźtej płodnej a rozpłoźtej se, a napołńtej tu zemju, a cyńtej sebje ju pódejśpjonu, a kněžtej se nad tymi rybami we mórju, a nad tymi ptaškami spózy njebja, a nad wšyknymi zwěrjetami, kenž pó zemi łaze. v. 22. St. 8, 17. 29. A Bog źašo: lej, ja som wama dał wšake zele, kótarež se wobsemjenijo, na cełej zemi, a wšake płodne bomy, a bomy, kenž se wobsemjenje, *k waju jěźi; St. 9, 2. 30. Ale wšomu zbóžu na zemi, a wšyknym ptaškam spózy njebja, a wšyknym wužeńcam, kótarež žywe su na zemi, aby wóni wšakoraku zelinu jědli. A wóno se tak stanu. 31. A Bog *glědašo na wšo, což wón wugótował běšo; a lej, wóno běšo wjelgickano dobre. Ga bu z wjacora a ze zajtšego ten šesty źeń. 2 Mojz. 39, 43. † Sir. 39, 21. Mudr. 1, 14.