Dolnoserbska Biblija 1868

4. Staw.

Płodnosć a móc togo ewangelija we tych wěrjecych, lěc tež we słabosći a tužycy stojali.

1. Togodla, dokulaž my *taku słužbu mamy, za tym ako zmilnosć smy dostanuli, ga my se njezmucymy; St. 3, 6. † 1 Kor. 7, 25. 2. Ale smy se wótrjaknuli pótajmnej sromośe, a njechójźimy we *šybalstwu, njewucymy tež njepšawje to Bóže słowo, ale ze zjawjenim teje wěrnosći wopokažomy sami se derje pśeśiwo wšyknych cłowjekow wědobnosći pśed Bóžym woblicom. 1 Thes. 2, 5. 3. Glich joli hyšći našo ewangeliom pókšyte, ga jo wóno *we tych, kenž zgubjone worduju, pókšyte; 1 Kor. 1, 18. 4. We kótarychž ten Bog togo swěta tych njewěrjecych mysli zaslěpił jo, aby jim njeswěśiło to wuswěśenje togo ewangelija, teje Kristusoweje kšasnosći, *kótaryž jo ta Bóža bilda. Hebr. 1, 3 etc. 5. Pśeto my *njeprjatkujomy sami se, ale Kristusa Jezusa, až wón jo ten Kněz; se samych pak, až smy waše słužabniki Jezusa dla. St. 1, 24. 6. Pśeto *Bog, kótaryž pśikaza, aby ze śamnosći swětło swěśiło, ten jo, kótaryž do našych wutšobow swěśił jo, k wuswěśenju togo wuznaśa teje Bóžeje kšasnosći we Jezu Kristusowem woblicu. 1 Mojz. 1, 3. † 2 Pětš. 1, 19.

Lekcion na swětego Bartholomejusa.

7. My mamy pak ten pókład we *glinjanych rědach, aby ta pśeliš wjelika móc była Bogowa a nic wót nas. St. 5, 1. † 1 Kor. 2, 5. 8. My smy we wšyknych wěcach *tešnjone, ale my se njewobtužymy; nam jo stysno, ale my njezacwiblujomy. St. 1, 8. 7, 5. 9. My wordujomy pśegónjowane, *ale nic spušćone; wóni nas dołoj tłoce, ale my se njeskazymy, Ps. 37, 24. 33. 10. A *nosymy stawnje wokoło to wusmjerśenje togo Kněza Jezusa na našom žywośe, aby teke to žywjenje togo Kněza Jezusa na našom śěle se zjawiło. ] Rom. 8, 17. 11. Pśeto my, kenž žywe smy, wordujomy pśece do *smjerśi powdane Jezusa dla, aby teke to Jezusowe žywjenje na našom smjertnem śěle se zjawiło. Ps. 44, 23. 12. Ga jo togodla ta *smjerś mócna we nas, to žywjenje pak we was. 1 Kor. 4, 9. 13. A dokulaž my rowno togo samego Ducha teje wěry mamy, za tym ako *pisane jo: ja som wěrił, togodla som ja gronił: ga my tež wěrimy, togodla my teke gronimy, Ps. 116, 10. 14. A wěmy, až ten, kótaryž togo Kněza Jezusa *górjej zbuźił jo, buźo teke nas pśez Jezusa zbuźiś a tam stajiś z wami. Pós. St. 3, 15. 15. Pśeto take wšykno se stanjo wašogo dla, *aby ta njewuměrjona gnada pśez jich wjele źěkowanje Boga bogaśe cesćiła. Rom. 5, 15. 16. Togodla my se njezmucymy; ale lěc rowno teke naš wenkowny cłowjek *se skazyjo, ga se glich ten nutśikowny wóte dnja ku dnju wótnowijo. 1 Pětš. 4, 1. † Hef. 3, 16. 17. Pśeto *naša krotki cas warnujuca a lažka tužyca nagótujo nimjernu a bźez měry wjeliku kšasnosć, Rom. 8, 18. 18. Nam, kenž *my njeglědamy na to widobne, ale na to njewidobne; pśeto to widobne jo casne, ale to njewidobne jo nimjerne. Rom. 8, 24. 25.