Dolnoserbska Biblija 1868

11. Staw.

Wót zaźaržanja tych muskich a žeńskich pśi módlenju a zwěsćowanju, a wót dostojnego wužywanja Bóžego blida.

1. Chójźćo *za mnu, rowno ako teke ja za Kristusom du. St. 4, 16. 2. A ja chwalim was, lube bratśi, až wy na wšykne móje słowa spominaśo a te wustajenja źaržyśo, ako ja je wam som powdał. 3. Ja dam wam pak k wěźenju, až kuždego muža głowa jo Kristus, a *teje žony głowa ten muž; Kristusowa głowa pak jo Bog. Hef. 5, 23. † 1 Kor. 3, 23. 4. Jaden kuždy muž, kenž se k Bogu módli abo *zwěsćujo z pókšyteju głowu, ten sromośi swóju głowu. St. 12, 10. 14, 1. 5. Kužda žeńska pak, kenž se k Bogu módli abo zwěsćujo z njepókšyteju głowu, ta sromośi swóju głowu, pśeto wóno jo rowno tak wjele, ako aby wobstśigana była. 6. Pśeto gaž se žona njepókšyjo, ga wótstśigajśo jej tež te włosy; dokulaž pak grozna wěc jo, gaž žeńska pśirězane włosy ma abo wobstśigana jo, ga daśi wóna se pókšyjo. 7. Pśeto muž njederbi tu głowu pókšyś, dokulaž wón *Bóža bilda a kšasnosć jo; ale žona jo mužowa kšasnosć. 1 Mojz. 1, 17 etc. 8. Pśeto ten muž njejo wót teje žony, ale ta žona jo z muža. 9. Pśeto tež *muž njejo stwórjony žony dla, ale žona togo muža dla. 1 Mojz. 2, 18. 23. 10. Togodla derbi žona móc na tej głowje měś, tych janźelow dla. 11. Glich njejo muž bźez žony, daniž žona bźez muža *we tom Knězu. Gal. 3, 28. 12. Pśeto rowno ako ta žona z togo muža jo, tak jo teke ten muž pśez tu žonu, wšykno pak jo wót Boga. 13. *Suźćo sami pśi sebje; joli pśistojnje, až žeńska z njepókšyteju głowu Bogu se módli? Pós. St. 4, 19. 14. Abo njewucy was teke ta pśiroźba (natura) sama, až mužoju njecesć jo, gaž dłujke włosy ma? 15. Žeńskej pak jo cesć, gaž dłujke włosy sebje dajo rosć, dokulaž dłujke włosy jej k pókšywadłu su dane. 16. Gaž *pak něcht spódobanje ma na zwaźe, ten dej wěźeś, až my taki nałog njamamy, daniž te Bóže wósady. 1 Tim. 6, 4. 17. To pak pśikazajucy, *njamógu ja chwaliś, až wy nic k pólěpšowanju, ale ku góršenju se zgromaźiśo. v. 22. 18. Pśeto nejpjerwjej, gaž wy se gromadu zejźośo we tej gmejnje, słyšym ja, až *njezjadnosć mjazy wami jo, a ja skóro jo wěrim. St. 1, 10–12. 3, 3. 19. Pśeto wóno *deje teke wósebaŕstwa mjazy wami byś, aby te pšawe zjawne wordowali mjazy wami. Matth. 10, 34. 35. 18, 7. Luk. 17, 1. 1 Jan. 2, 19. † 5 Mojz. 13, 3. Luk. 3, 35. 20. Gaž wy togodla se gromadu zejźośo, njejo to, togo Kněza wjacerju jěsć. 21. Pśeto jaden kuždy wezmjo swóju samsku wjacerju pjerwjej pšec a pójě; a jaden jo głodny, drugi pak jo pijany. 22. Njamaśo ga wy wjaže, źož wy jěsć a piś móžośo? Abo zanicujośo wy tu Bóžu zgromaźinu, a *pósromaśo tych, kenž nic njamaju? Co debu ja wam groniś? Debu ja was chwaliś? We tom ja was njechwalim. Jak. 2, 5. 6.

Lekcion na zeleny Stwórtk.

23. Pśeto ja som jo wót togo Kněza dostanuł, což *ja tež wam som powdał, až ten Kněz Jezus we tej nocy, gaž wón bu pśeraźony, ten klěb weze, St. 15, 3. † Luk. 22, 19 etc. 24. A se źěkowašo, a jen łamašo, a źašo: wezmiśo, jěsćo, to jo mójo śěło, kótarež za was wordujo złamane; to *cyńśo k mójomu dopomnjeśu. Ps. 111, 4. 25. Teje rownosći tež ten keluch pó tej wjaceri, a źašo: ten keluch jo ten nowy *testament we mójej kšwi; to cyńśo, tak cesto ako wy pijośo, k mójomu dopomnjeśu. Hebr. 10, 29. 26. Pśeto tak cesto ak wy ten klěb jěsćo, a ten keluch pijośo, ga zapowědajśo togo Kněza smjerś, *až wón pśiźo. Matth. 25, 13. 26, 64. Jan. 14, 3. 27. *Chtož togodla njedostojnje ten klěb jě a ten keluch togo Kněza pijo, ten buźo winowaty byś na tom śěle a kšwi togo Kněza. St. 10, 21. Hebr. 6, 6. 28. Daśi pak cłowjek *sam se spytujo, a tak daśi wón jě wót togo klěba a pijo wót togo kelucha. 2 Kor. 13, 5. Gal. 6, 4. 29. Pśeto chtož njedostojnje jě a pijo, ten jě a pijo sam sebje ten sud, dokulaž wón njerozsuźijo to śěło togo Kněza. 30. Togodla jo mjazy wami wjele słabych a chórych, a jich wjele spi. 31. Pśeto *gaby my sami se rozsuźili, ga my njeby suźone wordowali. Ps. 32, 5. 32. Gaž *my pak suźone wordujomy, ga wordujomy wót togo Kněza pómarskane, aby z tym swětom zasuźone njewordowali. ] Mudr. 12, 22. † Hebr. 12, 5. 6. 33. Togodla, móje lube bratśi, gaž wy gromadu pśiźośo jěst, ga cakaj jaden na drugego. 34. Joli pak něcht głodny, daśi ten doma jě, aby wy k sudu gromadu njepśišli. Te druge wěcy pak cu ja wustajiś, gaž ja sam pśidu.